Del Pilar Novels & Stories

“Iba talaga kapag may respect ang lalaki. They look so perfect.” Nabitawan ni Jeriel ang kaniyang phone sa sahig ng penthouse, habang ang kaniyang mukha ay unti-unting napuno ng purong desperasyon at sakit. Ang katotohanang mas bagay ako sa piling ng ibang lalaki ang tuluyang wumasak sa natitirang pride ng bilyonaryong akala noon ay kayang kontrolin ang mundo.

Si Marga naman ay nakasuot ng jumper at si Derrick ay nakasuot ng reap jeans, black polo na short sleeves, at saka itim na sapatos. Ilang minuto din ang binyahe nila mula sa hotel papunta sa Fort Pilar. Pagbaba pa lamang nila ng sasakyan ay kitang-kita na mula sa kanilang kinatatayuan ang napaka lawak at napaka gandang shrine. Para din itong isang simbahan ngunit open air dahil nagmimisa din daw dito madalas. Nagtatakbo si Marga sa bawat sulok nito at natutuwa namang pinapanood siya ng ina. Trivia: Fort Pilar was built by the Spaniards in 1635 and was named in honor of Nuestra Señora del Pilar, patroness of Zamboanga.

Naiinis siya sa kanyang sarili dahil hindi niya makalimutan ang mukha ng dalagita . GAbi nang nakauwi si Pilar dahil hinintay pa nila ang driver ng closevan para sunduin sila dahil kapitbahay lang nila ang driver at dala nito ang sasakyan papunta sa kompanya ng mga Morgan .

NATASHA “The worst pain isn’t when you are rejected. It’s when you realize that everything you did to save him… was just a gift you handed over to someone else.” Tapos na ang program. Umuwi na rin ang karamihan sa mga bisita. Naiwan na lang kami sa private lounge ng hotel para sa huling salu-salo bago kami dumiretso sa aming new house o kaya ay mag-stay muna dito para sa honeymoon.

"Hindi lang ang pamilya natin ang masisira. Ang foundation ng buong komunidad ay mag-aalangan. Ang ripple effect na sinimulan mo ay titigil. Ang Moral Lesson na itinuro natin kay Elias—na ang simplicity ay power—ay magiging invalid. Ang pag-ibig ko sa iyo ay unwavering, pero ang pilgrimage of peace natin ay local. Kailangan nating maging anchors sa at least one safe harbor." "Huwag mong kalimutan, Mahal ko," dagdag ni Mariel, ang kanyang luha ay dumadaloy sa kanyang mukha. "Ang cupola ay walang pader. Ngunit ang structural integrity nito ay nasa eight pillars na nagtataglay ng bigat ng walong taon ng giyera. Kung aalis ka, ang eight pillars ay mananatili, ngunit ang purpose nito ay mawawala.

Dahil lahat ng kakilala at kaibigan ay naroroon, kinuhang pagkakataon na rin iyon ni Aloe para ipakilala ang taong muling nagpatibok ng kaniyang puso. Alam niyang mali at mahirap unawain. Subalit hindi niya magawang pigilan ang sarili. Kalahating taon na rin ang lumipas nang bawian ng buhay ang asawa niya dahil sa pagbagsak ng sinasakyan nitong helicopter. Sinubukan niyang ituon ang buong atensiyon sa nag-iisa niyang anak at sa negosyong naiwanan nang yumao niyang asawa. Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Ang pangungulila niya sa asawa ay tinugon ni Matias. Ang lalaki ang naging kahalili niya sa lahat ng bagay. Sa oras na nalulungkot siya ay ito ang naging karamay niya. Maraming naging mapa

“Tayo ay tapat sa ating haring Pilaris!” “Ah, at kinoronahan na pala niya ang kaniyang sarili?” natawa si Nico, nakakatakot ang tunog nito sa hawak niyang alulod. “Kung ganon ay papipiliin namin kayo. Lumaban at mamatay, o iwanan ang inyong mga s*****a at tumayo sa isang tabi, at paraanin kami.”

“Nica? That spoiled brat? You think she’ll believe you over me? I’ve been playing this game longer than you think, Manang.” “Hindi ako natatakot, Camilla,” sagot ni Pilar, nanginginig ang boses pero puno ng determinasyon. “Ang Diyos ang takbuhan ng mga kagaya mong halang ang kaluluwa. Lalabas at lalabas ang totoo. Hindi mo na kayang itago pa ‘yan.”

What if palamigin ko, masyado kasi siyang hot. Madaling mainip si Padre Tiago kaya naman hindi dapat siya pinaghihintay sa mga bagay na dapat mangyari. "Bababa na po ako," tugon ko naman. Pagkababa ko ay saka ako tumingin sa karatula ng aming pagbibilhan. Rodeo Products and Equipment. Napalunok ako nang makita ko iyon. Saan mag-ro-Rodeo si Padre Tiago?

"Inactivate ko na ang Exile Protocol. Mula sa oras na ito, hindi na tayo umiiral sa anumang record. Ang pangalang Elena Dela Vega at Dante Valez ay mga abo na lamang sa Manila South Harbor." Pumasok kami sa loob ng bridge ng barko kung saan si Silas ay abalang-abala sa harap ng pitong monitors. Ang kanyang mga daliri ay parang sumasayaw sa keyboard. Ang "Exile Protocol" ay hindi lang basta pagtatago; ito ay ang sistematikong pag-delete sa aming digital existence habang sabay na binubuhay ang aming mga bagong pagkakakilanlan sa kabilang panig ng mundo.