Delicious Foods Mga Nobela at Kwento

“Actually, nagpa-deliver na ako. Hintayin lang natin sandali ang food delivery okey?’ “Okey.” Tinignan ko ang mga sinayang niyang mga pagkain. Yung sunny sideup niya walang lasa. Parang walang asin man lang bukod sa kahit sa ibabaw ay tostado na. Mapapakanta na lang talaga si Claire dela Fuente ng Sayang na sayang talaga kapag makita ang sinunog niyang pagkain.

Tahimik lang si Solenne, blangko ang mga matang nakatingin sa kawalan na para bang wala sa sarili. Makalipas ang ilang oras, sunod-sunod ang mga dumating na kahon sa mansyon. Mga mamahaling gatas mula Europe, organic vitamins mula sa kilalang brand, imported na prutas, salmon, chicken breast, beef, kale, blueberries, quinoa—lahat ng maiisip mong superfoods ay ipinadala. Sa dining hall, ipinakita ng staff ang mga ito kay Solenne. Parang mini-grocery na nakalatag sa mesa.

Kanina pagpasok namin sa loob ng kanyang bahay, agad niyang inutusan ang mga katulong na ipagluto kami ng masarap na tanghalian Namumulang napayuko ako nang ulitin ni Tito ang kuwento ko. Lalo lang siyang natawa na sinabayan naman ni Dulce na sarap na sarap sa pagkain ng Parisian cuisine. “Sir Albert, akin na po si LJ para makakain po kayo ng maayos. Tapos na rin naman po akong kumain.” nahihiyang sambit ni Dulce.

Napaka-weird din ng panlasa niya, noong nag-crave nga siya ng mangga ay gusto niyang isawsaw ito sa catsup, weird man sa panlasa ng iba ngunit hindi niya alam kung bakit sarap na sarap siya. Iwas na iwas na rin siya sa mga pagkaing malalansa kung kaya’t hindi muna sila kumakain ng sea foods ng asawa. Talagang na-ban ang malalansang pagkain sa mansion nila. At nang malaman iyon ni Daemon, talagang sinabi nito kay Greta na iwasan ang mga malalansang pagkain dahil nasusuka siya rito. Tanging mga masusustansyang pagkain na lamang like gulay at karne ang inihahain ng dalaga.

Sa pagkakataong ito, nagpapasalamat sila sa lahat ng libreng pagkain, kaya nag-order sila ng ilang pagkain nang walang pag-aalala. “Hindi ko inaasahan na napakasarap ng pagkain dito,” sabi ni Lisa. Nadama niya at ng iba pa na ito ang pinakamasarap na pagkain na nakain nila sa New York. Mas masarap pa ito kaysa sa nakain nila sa Sunset restaurant. Napuno ang kanilang mesa ng mga mamahaling delicacy tulad ng abalone at lobster. Nakaramdam sila ng kaunting panghihinayang na hindi sila kumakain sa kanilang hotel nitong mga nakaraang araw.

saad pa nito sa akin. Lihim naman akong nabunutan nang tinik. Mabuti naman kung gano'n, dahil kung hindi, patawarin ako. Kamumuhian ko talaga ang babaeng 'to. Pumasok nga kami ni Delilah sa isang sikat na restaurant. Kumain kami roon, konting kwentuhan at mahinang tawanan. Masasabi kong napakasarap ng mga pagkain nila. Busog na busog kami. Hanggang sa naisipan naming mag-videoke.

Baka kasi magising si Nanay Delia at maisturbo pa ang tulog ng matanda. Nang makarating sa kusina ay agad niyang hinagilap ang switch ng ilaw at agad iyong binuksan. Wala siyang nakitang pagkain na nasa mesa kaya naman naisipan niyang magbukas ng ref. Hindi naman siya nabigo dahil may nakita siyang glass food container na may lamang pagkain. Kinuha niya iyon at nakitang adobong manok ang ulam. Isa ito sa mga paborito niyang ulam kaya iinitin na lamang niya ito para makakain na siya.

singhal ni Sheila. “Masarap ang i-se-serve na pagkain mamaya. Imported fruits, seafoods, at dimsum na gawa ng mga michelin star chef,” natatakam na komento ni Sheila. Nakaramdam tuloy ng gutom si Graciella nang marinig ang sinabi ng kaibigan. “kung talagang masarap ang mga handa, dapat mag-sharon ka, Jeron,” utos pa ni Sheila.

Tumango si Elmore habang may kinaka likot sa laptop n'ya. Naalala kong mahilig pala si Ross sa tsokolate, lalo na yung treasures chocolate ng delfi. Naalala ko na lagi syang may dala non kahit saan pumunta pati na rin sa bawat tapos n'ya ng pagkain, kung hindi chocolate drink ang iniinom, chocolate naman ang kinakain. Naging paborito ko na rin tuloy dahil lagi nya akong binibigyan kahit hindi ako masyadong fan ng mga matatamis na pagkain dahil mas gusto ko ng maanghang.

“Understood!” Tumango ang secretary bago mabilis na lumabas ng parlor... Mabilis na inihain ang mga pagkain at nasa harapan nilang lahat ay hindi bababa sa isang dosenang mga Weston delicacies. Bukod sa manok at isda, ang natitira lang ay mga ordinaryong lutong bahay. Gayunpaman, ang amoy lamang ng mga pagkain at ang presentation nito ay ipinapakita na ito ay gawa ng isang nangungunang chef...