Demons Inside Novels & Stories

mabilis ko tinulak si Hamna nang bigla bumagsak sa amin na puno. Blood split on the grass. Mas naging delikado ang sitwasyon ngayon. Even a 6th generation like us can't help to stop the demon. I summon Furry of Hades. Maliit lamang ito na para bang mga alitaptap pero kaya nitong pumatay ng tao gamit ang mga matutulis nitong mga ngipin. Kaya nilang ubusin lahat ng mutate na demon sa buong mundo. Pero limited lamang ang kaya nila. Once they're full, nagiging itlog ito. Pero hindi gaya ng mga itlog na kapag napisa ay isang sisiw ang lumabas, once they're hatched, they explode like TNT.

Ang buong akala ko, demons are bad. Pero mali ako, ang demonyo ay walang sunggay, matutulis na ngipin o pangit na mukha. Demons are wearing suits, neckties and have handsome faces. At isa sa kanila si Damon.

Nasa loob nga talaga ang kulo ng mga taong tahimik. “Napakatapang mo para sabihin ang mga ganiyang bagay sa aking bathala. Ako si Artos, ang demon of devotion. Acanta Plotnikova, sa loob ng hukumang ito, ikaw ay napatunayang nagkasala. Ang pagtuligsa mo sa aking bathala ay isang kasalanan! Babaluktutin ko ang iyong mga buto't kalamnan hanggang sa hindi ka na makakilos pa,” bunghalit ng demonyong ipinakilala ang kaniyang sarili bilang Artos. “Gawin mo na. Hindi ako natatakot!” singhal ni Acanta.

Pinaliwanag sa kanya ni Marcus ang lahat, napanatag si Eries sa katotohanang buhay pa si Dylan. Samantala, malalim na nag-iisip sa gilid si Murphy. Matagal na siya sa heavenly realm. Maririnig niya ang demon na nakakulong sa yungib kung saan walang nakakabukas. Malaki ang tiwala nila na hindi iyon mabubuksan ng kahit kanino at kahit sinong demon dahil alam nilang walang puso ang mga demon at hindi marunong magmahal. Ang yungib na iyon ay mabubuksan lamang ng taong may tunay na pagmamahal sa taong nasa loob nito.

Lahat ay nababalot ng takot at walang kasiguraduhan na mabuhay. Habang sa labas naman ay nagkagulo ang mga sentinels dahil sa pagdating ng mga demons na ngayon lang nila nakita. Para itong mga imortal ngunit may mga pakpak at sunog ang katawan. The demonic energy is reeking from their body that sent shivers to every being standing near them. Ang kanilang mga mata na mapupula na tila papatay ano man sandali. "Parating na ang hari, huwag natin hayaan na makapaminsala ang mga demon ng mas malaki pa!" Saad ng heneral nang digmaan na si Antonino Galaden Ambrosias. "Protektahan ang bayan ng Samona!"

NAPATAYO si Endemion sa pagkaka-upo niya dahil sa pamilyar na mabigat na presensya na nararamdaman niya na papalapit sa kanila, apat na demonyo ang alam ni Endemion na nagmamay-ari ng ganitong presensya na malayo palang ramdam na niya. Si Beelzebub, ang hari ng demon realm na si Dagon, at ang dalawang kapatid ni Beelzebub na sina Escanor ang panganay at si Zeldris ang pangalawa.

How I wish na sana bumigay na 'yong katawan ko, na sana mawala na ako, Kasi, I'm living with a heartless demon that I love the most. And it feels like hell. Napatingala ako sa kanya na ngayon ay lakad dito lakad doon ang gina-gawa. Hindi ko alam kung anu ang iniisip niya. 'Galit ba siya?' Balisa? Ewan. Pero hindi na ako natatakot na masaktan niya ako ulit. Mula ngayon, wala na ako'ng pakialam. Wala na ako'ng pakialam sa sakit,

“It’s not natural, Caline. That’s not how things work. This is the work of demons… they feed on souls, especially those near death.” Parang may malamig na hangin na dumampi sa buong katawan ko. Hindi ko alam kung anong gagawin o sasabihin. Napatingin ako sa kanya, at ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. Kaya pala hindi siya masaya nang bumalik ang kapangyarihan niya. Ibig sabihin lang kasi nito, nagbabalik ang mga demonyo, at walang makakapigil sa kanila maliban kay Papa. Napatingin ako kay Mama, na halata ang pag-aalala sa mukha. Tumayo siya at lumapit kay Papa, hinawakan ang kamay nito. “Corvus… you have to be careful. You can’t do this alone.”

Damon's Obsessions Tama nga ako at nag plastic lang si Danica noong nasa loob, biruin nyo kakalabas ko lang sa room ng abangan ako nito. " Hoy!! Pasalamat ka at swerte ka ngayong araw, kung di lang tayo naawat baka nakalbo na kitang bruha ka!!" galit na bulyaw sa akin ni Danica. Marami talagang ganyang tao feeling nila lahat kalaban nila,sarili lamang nila ang iniisip at inuuna nila. Napabuntong hininga na lang ako sa mga sinabi nya.

Kasabay niyon ay ang pagtalon niya mula sa dulo ng sementadong railings. Natawa ako sa tinuran niyang 'yon. "Okay ka lang ba, Klausus? Hindi ko ibubuwis ang aking buhay para lamang sa mga taong hindi ko naman kakilala. Idinidiin niyo sa akin ang mga sinasabi niyong 'unnamed souls', bakit, ako ba ang ama nila? Kauri ko ba sila? They were all humans? Not demons, so would you cut that crap? And leave us for peace? You know, I'm living my life to the fullest, and you were all ruining it." My manly voice lured out to the open space of the building. Then, I flipped my fingers, and the air come rushing so hard, dust and some tiny wraps of goods flying all over the place.