Depression Quotes Motivation Novels & Stories

“Di ka makakatulog sa kape. Maligamgam na gatas ang inumin mo. May natira pang Swak sa lalagyan.” Tumango siya, “Sige, te. Sorry, nagising ka pa.” “Sus. Nag-aalala kaming lahat sa iyo. Si Nanay, walang tigil ang kakakumusta sa iyo. Baka raw mag-suicide ka.” Nalabi siya, “Si Tiya naman. Wala naman sa isip ko ‘yan.” Aba, di natin alam. Ang tao kapag depressed di nakakapag-isip nang matino. Mahirap na kalaban ang depresyon sa lahat, Ruth Mirabelle.”

" Salamat kung ganoon. Nakakatuwa naman dahil nagagawa ko pala talagang haplusin ang mga puso ng tao sa pamamagitan ng mga isinusulat ko." " Naku, sobra pong laking tulong sa mga kagaya kong walang tiwala sa sarili. Hindi po masyadong mataas ang kumpiyansa ko lalo na sa pag-abot ng mga pangarap na suntok sa buwan, pero noong magsimula po akong magbasa ng mga gawa niyo, doon ko po napagtanto na kaya ko pala basta kikilos ako at huwag magpapaapekto sa mga negatibo sa paligid ko, " anito saka napapitik sa hangin. " Isa po sa mga linyang paborito ko sa isa sa mga libro niyo ay iyong 'hayaan mong lamunin ka ng inggit, gawin mo iyong motibasyon para ang pangarap mo'y makamit ' tama po ba? "

Out of curiosity, he looked up the information about depression for a few minutes. “So… It’s not curable,” komento niya bago muling tinuon ang pansin sa dalagang tulog. “It’s probably your karma for killing a lot of people. You have to get better, Laverna, so it will be more thrilling to hunt you down.”

Syempre, mahirap magmotivate ng tao lalo na kung ako mismo, hindi rin motivated mabuhay. Pero habang tumatagal ako rito, unti-unti, nararamdaman kong may purpose pa pala ang buhay ko. Sabi ni Nina, paminsan-minsan ay ngumingiti na raw ako. Kinakausap ko na raw ang mga tao. Hindi na lang daw si Nina ang palagi kong kadayalogo. Hindi ko iyon napansin... pero natutuwa ako na nagigain ko na ulit ang sarili ko. Nakakainspire kasi ang mga tao rito. Na kahit alam nilang aalipinin lang naman sila ng mga dayuhan kaya sila binubuhay ngayon ay ipinagpapatuloy pa rin nila ang buhay nila. Minsan lang naman daw kasi mabuhay ang tao kaya sinusulit na nila. At isa pa, nagsakrepisyo si Jesus para lang matubo

“She’s strong, Mr. Almeradez. One of a kind. To tell you frankly, may mga taong hindi kinakaya ang anxiety na nauuwi sa depression. Hindi nila nagagawang lumaban sa buhay. Depression is not a joke.” “It can kill you if you will not let yourself free from it. In Ms. Mijares’ case, she’s a brave one. Lumalaban siya, unconsciously. Wala akong ideya kung ano ang dahilan kung bakit siya lumalaban. Pero ang dahilan na iyon, ang nagpapanatili sa kanya upang hindi siya mauwi sa depression.” “How about the medicine that she’s trying to get before she lost her consciousness?”

Pumikit naman ako. Ganito pala ang pakiramdam kapag depress ka. Siguro nga depress na ako ngayun sa mga nangyari sa amin. Ipinikit ko ang aking mga mata. Nakikita ko ang aking sarili na umiiyak. Ipinilig ko ang aking ulo. Bakit parang may nagbago sa akin. Bakit pakiramdam ko ang lungkot ng buhay ko? HIndi ko na nakikita ang aking sarili na masaya. Siguro kapag mawala ako hindi naman papabayaan ni Luther ang mga anak namin. Total naman parang hindi na nila kayang mabuhay na hindi kasama ang kanilang ama. Mukhang hindi na ako kailangan pa ng lahat. Mukhang kailangan ko ng sumuko.

Nagtataka nitong aniya. "I know. Pero na realize ko na hindi ko siya makukuha sa sout ko lang. Mas maganda pa rin kung maganda at sexy ang kalooban mo. At kung ano man iyang mabigat na dinadala mo ngayon. Lagi mong aalalahinan na binigay 'yan ng diyos sa atin upang hamunin tayo sa mga bagay na alam niyang mahina tayo. Challenges are the one that make us strong and tough to fight our battles in life," i tap her back to motivate her. "Have a positive personality, always be generous and share kindness because in that small things, will have a huge rewanrd for you in the future." Ngumiti ako sa kaniya. Sa ganoong paraan matutulungan ko siya, to be motivated and never think of surrendering. Surre

Hindi naman niya mapipigilan na tapusin ko ang buhay ko kung hindi ko siya mahal. Sa isang taon na lumipas ay tatlong beses ko yata ulit napagtangkaan ang buhay ko dahil inaatake pa rin ako ng anxiety at depression ko. Posible pa rin pa lang magkaroon ng depression kahit masaya ka na sa isang bagay? Masaya nga ba talaga ako? O pinipilit ko lang dahil gusto kong maging masaya? Akalain mong alam din pala ni Levi ang mga kagagahang pinaggagawa ko sa buhay ko.

Kung hindi n'ya tinulongan ang kan'yang sarili na makaahon mula sa pagkakalugmok siguro ay tuloyan na s'yang nabaliw dahil sa sobrang pag-iisip at depression. Mabuti na lang at magaling ang doctor n'ya at may pera ang kan'yang pamilya para ipagamot sa kan'ya. Umabot ng ilang taon ang kan'yang pagiging miserable at kung kailan handa na s'yang mag move at kalimutan ang lahat ng mga mapapait na nangyari sa buhay n'ya ay s'ya namang pagpakita ni Audrey sa kan'ya.

Marahil baka pinagsisisihan ng amo ang paghalik sa kanya at marahil ang mga nasasabi nito tungkol sa pagibig at pagtangi sa kanya ay dala lamang ng depression nito o kaya naman ay pasasalamat lang sa naitutulong niya. "Yan tama yan, ganyang nga Amara, gisingin mo ang sarili mo sa pangangarap ng dilat. Hindi porke hinalikan ka o sinabi ng minsan na nahuglhulog na siyabsayo ay naniwala ka naman.bTandaan mo, babaero yan bago naaksidente tapos may anxiety at depression pa, ginagawa ka lang niyang pangpalipas ng oras at lungkot. At ikalawa may kontrata ka, At hanggang doon lang." paalala ng dalaga sa sarili.Napukaw ang malalim na pagiisip ni Amara ng magsalita si Anton.