Depression Quotes Motivation Novels & Stories

Pagpatuloy nito at inangat ang isang kamay at pinunasan ang pisngi niya puno na ngayon ng luha. "Did you know, I tried to commit suicide at that time because depression consumed me na kada ipikit ko ang mga mata ko, pakiramdam ko malulunod ako," mahinang sabi niya ng tumigil ang lalaki sa pagkanta. "Oh, I realize, it's oh I realize, it's hard to take courage in a world full of people, you can lose sight of it all, the darkness inside you, can make you feel so small..."

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

"I'm doing this because I want to. Besides, matataas pa rin ang grades ko. Bakit ba hindi ninyo na lang ako hayaang maging masaya naman?" "What's making you lonely that you badly need to do this to yourself?" "Do this to myself? Sky, I'm not taking drugs or anything. I'm just making the most of my life. This is my only happiness." Nagtunog depressed kaya siya sa sinabi niyang iyon? Hindi makapaniwalang sagot niya rito. Kung magsalita kasi ito ay parang pinariwara na niya ang sarili.

Nabalitaan niya kalaunan na may mayamang tagapagmana na sinama ito papuntang abroad. Alam niya ang lahat ng iyon. Ang depression niya noon ay dala ng broken heart at career setbacks. Halo-halong pait. Madalas siyang maglasing, pero hindi lang dahil sa kawalan ng pag-asa, madalas ay para mag-entertain ng mga clients at investor, nagmamakaawa at nanunuyo. Pero noong gabing iniligtas siya ni Agatha, doon siya totoong nawasak, dahil ang sunod-sunod na pagkatalo ay umubos sa bilib niya sa sarili, at susuko na sana siya.

At ngayon nga ay demoted pa ito. Sa kabila ng lahat, hindi siya nito sinisisi. Isa siyang napaka-mahinahon na tao. Naramdaman ni Maureen na mali ang kanyang pagkakaintindi sa dito noon, at sinabi niya, “Dapat sana ay mas maingat ako noon.” “Kalilimutan na lang natin 'yan, tapos na ang lahat, huwag mo nang isipin, kung hindi, madali kang madidepress.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

mabilis na sabi nito rito. Agad naman na napairap si Vena at pagkatapos ay sinamaan pa ng tingin si Lily. “Pwede ba, huwag niyang gamitin ang depresyon niya para magdahilan dahil marami na akong nakita na may mga depresyon dahil sa pag-ibig, dahil sa problema at sa marami pang ibang dahilan. Ang katulad ng babaeng iyan hindi nababagay ang sakit na iyon sa kaniya dahil isa siyang makasarili!” matalim na sabi ni Vena rito.

Napahinga akong malalim na hinarap ito at tinapik sa balikat. "Malalagpasan din ni Tita 'yan, Dos. Ako nga na galing sa depression ay nagawa kong talunin," mapait itong napangiti at napatango-tango. "Iba naman kasi 'yong sayo, Kuya. Kasi ikaw. . . ginusto mong labanan at bumangong muli. Pero si Mommy? Wala eh. Mukhang sumuko na," mapait nitong sagot.

“Hanggang ngayon ba naman kailangan pa rin niyang pilitin ang sarili niyang magtrabaho kahit may sakit?” Lalong pumangit ang ekspresyon ni Daniel. Mabilis na hinila ni Vanessa ang kanyang kamay mula rito. Malamig na malamig ang kanyang tingin. “Kung ipagtatanggol mo siya, mag-isip ka man lang ng mas magandang dahilan.” Diretso siyang tumingin dito. “Huwag mong gawing panangga ang depression.” Mariin ang kanyang tono.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”