Despicable Meaning In Tagalog Novels & Stories

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

“Akala ko pa naman supernatural ka na!” “Disappointed?” “Oo!” sabay irap ko. “Sayang kilig ko kanina!” Tumawa siya nang mahina. “‘Kilig’?” “Wala kang narinig!” Pero huli na. Nakangisi na siya. “Interesting,” sambit niya habang nakatingin sa akin na parang mas lalo siyang natutuwa sa kagulo ko. “So kinikilig ka pala minsan.”

"Ikaw? Lahat ba ay inaalok mo ng libreng sakay kapag may nakikita kang nasiraan ng saaakyan sa isang daan?" Si Nicole naman ngayon ang natameme sa tanong ng binata. Sandaling sinulyapan niya ito at ngumiti. "Marunong akong kumilatis ng mabuti at masamang tao. Pero mukhang sa pagkakataon na ito ay nagkamali ako ng kilatis."

But when he's speak in english he has a american accent. Humalak-hak nalang ako sa tawa ng marinig ko ang kaniyang pag ta-tagalog. Hindi dahil muka siyang t*nga sa pag tatagalog kundi ang cute nya mag tagalog but he's getting into my nerves. Ina asar ko lang sila. Kung mang g*g* lang sila umalis na sila, wala kaming time ni amara para maki pag g*g*han sa kanila. Ang dami daming babae dito na bi-bwisiten kami pa.

alanganin kong tanong "Wala…" ngumiti siya, kung hindi ako magaling kumilatis ng tao ay hindi ko mapapansin na peke ang ngiting iyon. Magaling siyang magpeke ng ngiti, 'yung tipong matagal na niyang ginagawa 'yon at sanay na siya. to be continued..

"Ms.Trisha Solaire Advincula. Janitress? You're college undergrad, bakit janitress ang napili mo?" Hindi ako nakapagsalita agad. Hindi ako makahanap ng tamang salita. Sobrang nakakaintimidate ang itsura niya. Naalala ko bigla ang sinabi noong sekreterya niya. 'Ayaw ni sir sa virgin' "Sir, wag po kayong mag-alala hindi po ako virgin!"

"I really really like that kid. He's so cute.” Hindi ko na napigilang mapangiwi, pero agad ko rin inayos ang ekspresyon ng mukha ko nang tingnan niya ulit ako. “Ah, ano po ’yun? English kasi kaya ’di ko naintindihan," sabi ko na lang. Umiling-iling siya pero may ngiti pa rin sa labi. “Sige na, magpahinga na kayo. Ipapatawag ko na lang kayo kapag hapunan na."

SHALAVI’S POV Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame habang ang bawat bahagi ng aking katawan ay nananakit. Ang mga salita niya—ang pagbanggit sa "bagong alahas" bilang bayad—ay parang matutulis na karayom na tumutusok sa aking puso. Alahas lang ba talaga ako? Isang bagay na mabibili at mapapalitan kapag pagod na ang may-ari?