Despised In Tagalog Novels & Stories

Hindi ganoon Ang ibig Kong sabihin dahil siya Ang nawalan Hindi Ikaw? Dahil tutuusin masuwerte Ang lalaking mamahalin ka Hindi ka deserve ni Kiel. Huwag na natin siyang pag usapan beshe dahil matagal ko nang kinalimutan si Kiel. Masaya na akong kasama si Abe... At si Abe lang Ang buhay ko. Sige na nga kumain na Tayo at sige beshe turuan mo akong magluto kapag may Oras Tayo.

“Akala ko pa naman supernatural ka na!” “Disappointed?” “Oo!” sabay irap ko. “Sayang kilig ko kanina!” Tumawa siya nang mahina. “‘Kilig’?” “Wala kang narinig!” Pero huli na. Nakangisi na siya. “Interesting,” sambit niya habang nakatingin sa akin na parang mas lalo siyang natutuwa sa kagulo ko. “So kinikilig ka pala minsan.”

Pero isang gutom. Gutom na maging higit pa. Gutom na maranasan ang mundong hindi para sa akin. Iniisip ko ang mga taong makikilala ko roon. Mga estudyanteng sanay sa branded na bag at English na pananalita. Mga pamilyang may malalaking bahay at malamig na sahig. Mga lalaking hindi kailanman titingin sa isang katulong. Napangiti ako nang bahagya.

Tila namanhid ang pisngi na sa sobrang lakas ng pagkasampal nito. "Ikaw na itong may kasalan, ikaw pa ang may ganang magalit, Gago ka!" gigil siya nitong pinaghahampas sa dibdib. "Kaya ba doon ka dumiretso sa bahay ng Bettina na iyon dahil mas pinipili mo siya,ha? Sumagot ka!" napatiim-baga siya at gigil itong hinawakan sa magkabilaang braso nito.

"Kaya nga ako nagkaroon ng mga gasgas, Ate, e." "Bakit? You got disgrace in the motor?" "Ate!" Natawa ako. Alam kong mali iyong nasabi ko dahil nagtatawanan sila kanina. "Ano ba ang nadisgrasya sa English, Ate?" "Accident," sagot naman niya. Napatapik ako ng aking noo. "Eh, ano'ng tagalog ng disgrace?" "Kahihiyan." Nakakahiya! Kailangan ko talagang matuto. Gusto kong maging matalino din, kahit hindi ako nakapagtapos.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"And please, don't speak English. It doesn't suit you. You sound like a cheap brat trying hard to sound rich but miserably failing." Umasim ang mukha ni Lara. "What? Is this your friend? Kaya naman pala parehas kayo ng ginagamit na salita. Desperadas." "Wow, excuse me! Ang desperada, 'yung nage-English para lang masabihan na sosyal. Wala akong issue sa mga nagta-try hard matuto pero ikaw kasi, tama nga 'yung grammar ang plastic naman ng words of wisdom. 3D 'yung ka-plastic-an mo in and out of TV, bruha!"

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

Bilis magreply. Unknown number: Oh? Gusto mo ng mais, baby? Bilhan kita. Tapos mangangamoy mais ka na naman. I gritted my teeth. Kapal! Porket mabango hininga niya! Ako: ./. Pagkatapos kong masend iyon ay pinatay ko na ang phone ko't inis na inis na binalik sa aking bulsa. Nakasimangot ako. Nakakabwesit talaga 'yon kahit kailan. Ano kaya ang ipinaglihi ng nanay niya? Nakakainis talaga siya! Kahit gwapo siya, hot, maganda ang katawan, moreno, matangkad, basketball player, singer, matangos ang ilong, maganda ang mga mata, makapal at maganda ang kilay, mapulang mga labi tapos 'yong ngiti pa niya ang ganda pero sa kabila nang lahat, isa pa rin siyang gago, antipatiko, mayabang at mapang-asar!