Destined To Be Yours นิยาย & เรื่องราว

Ang bilis ng pangyayari at ang bilis lumipas ng panahon parang kahapon lang ay may kami tapos ngayon wala na, parang mapakanta ka na lang. Nais kong matawa sa aking mga iniisip, Kasalukuyan pala ako ngayong nakaharap sa salamin at minamasdan ang bawat parte ng aking katawan. Nag-aayos kasi ako ng aking buhok dahil ngayon ang araw ay opening ng aming foundation day. Naka-pony tail ang aking buhok at nakasout ako ngayon na kulay blue na damit bilang tanda na nasa blue team ako.

"Hmm, never ka pa namang naging suplado, but, matindi kung magselos." Sumilay ang ngiti sa aking mga labi nang marinig ang sinabi nito. "Am I?" "Yes, you are." "Siyempre, mahal na mahal kita ay ayokong i-share ka sa iba, aaminin kong possessive ako, pero sa'yo ko lang naramdaman ang gano'n. Never ko pang naramdaman iyan sa ilang mga babaeng nakarelasyon ko noon." "Dahil siguro ako ang true love mo?" "Yeah, we are meant for each other and I believe in destiny, baby girl."

“I choose you.” Ayesha closed her eyes, letting herself breathe again. Outside, the world was falling apart— mga sikreto, mga lihim, mga koneksyon na hindi nila kayang intindihin pa. Pero sa loob ng kwarto, tahimik. Warm. Human. Real. “Rohan…” she whispered. “Yes?” “When the truth comes… promise me we face it together.” “Always.” His lips brushed the edge of her jaw. “Even if it destroys everything.”

Pero ano'ng magagawa ko kung ayaw ko na talaga? 'You deserve someone better. Someone as pure as your heart is.'

(la tua bellezza mi cattura, i tuoi sorrisi mi fanno battere forte il cuore, le tue risate fanno girare il mio mondo, e volevo restare al tuo fianco per sempre) -your beauty captures me,your smiles makes my heart pound,your laugher make my world go round,and I wanted to stay by your side forever-❤️💗 (rivederti non è un incidente è stato un destino, significa solo una cosa, Cass, tu appartieni a me) -seeing you again is not an accident it was a fate,it means only one thing Cass you belong with me-💗❤️

this is it! Kasabay ng malamyos na boses habang kinakanta ang "Destiny" ay ang dahan-dahan na pagbukas ng malaking pintuan ng simbahan. Kasabay ng paghakbang ko ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. 'what if I never knew what if i never found you i'd never have this feeling in my heart'

Now I just can't believe you're in my life Heaven's smilin' down on me As I look at you tonight I tip my hat to the keeper of the stars He sure knew what he was doin' When he joined these two hearts I hold everything When I hold you in my arms I've got all I'll ever need Thanks to the keeper of the stars Soft moonlight on your face oh how you shine It takes my breath away Just to look into your eyes I know I don't deserve a treasure like you There really are no words To show my gratitude I tip my hat to the keeper of the stars He sure knew what he was doin' When he joined these two hearts I hold everything When I hold you in my arms I've got all I'll ever need Thanks to the keeper of the sta

sagot ko. "Kailangan mo bang gawin 'to pwede ko naman sambutin yung overtime dito para di mo na maisipan magtrabaho dahil lang sa gusto mong makabawas sa bayarin sa pag-aaral niyo" "Pa, alam niyo naman po na magaaral na si Zane sa BMA pa kaya magiipon ako para di na po kayo mahirapan dyan saka wag niyo naman pong pagurin yung sarili niyo dahil lang po sa gusto namin magaral lang"

"Ang lahat ng pinaghihirapan mo, ang lahat ng sakripisyo mo ngayon, sigurado akong magbubunga rin. Malapit na. Very soon, magiging sa atin ang lahat. Lahat ng ito, ang kumpanya, ang yaman, at pati ang taong gusto mo. Magiging sa'yo rin lahat." Ang mga ngiti ni Brianna ay puno ng tagumpay at kasiguraduhan, ngunit sa ilalim nito ay may bahid ng matinding paghihiganti at kadiliman. "Kaya nga Tita eh. Alam ko," sagot ni Brianna habang pinagmamasdan ang sarili sa salamin, tinitignan ang kanyang ganda na para sa kanya ay dapat lang na hangaan ng lahat. "Hindi ako titigil hangga't hindi ko nasisira ang buhay ni Mayumi. Gigibain ko siya hanggang sa wala na siyang maibalikan. At si Kalel? Mapapasakin

seryoso kong sabi. “Target ka.” Saglit siyang natahimik. Pero gaya ng inaasahan ko Ngumiti siya ng malungkot. “Finally,” bulong niya. Nainis ako. “Anong finally?! Buhay mo ang nakataya dito!” yamot kong baling sa kaniya. “Exactly,” sagot niya. “Kaya hindi ako pwedeng magtago lang.” “Dion—”