Destiny Quotes Love Novels & Stories

ngiti ko. I wanted to say so much more than that but all these emotions are overwhelming that I couldn’t utter more words. “I love you,” he whispered back. My heart sunk with what he said. It ached happily that I couldn’t help myself but look at him in the eyes while he was saying that. I studied his face closely like I was trying to memorize everything about it. Ang may kasingkitan niyang mga mata na ngumingiti rin pag ngumingiti siya, his pointed nose, pinkish thin lips, and his softly chiseled jaw. He looked like an angel in my eyes. Ang angel who’s always there to protect and love me.

ani ako at iniwan sila roon. Pero bago pa man ako nakaisang hakbang, narinig ko na siyang nagsalita dahilan para mapatigil ako. "Why? do you have any plan? " sabi niya. Muli ko siyang hinarap, "If destiny allows me, why not," sabi ko ipininta ko ang nakakaasar kong ngiti. Nakita ko kung paano nag-iba ang kaniyang expression. kung kanina ay puno ng alala dahil sa babae, ngayon ay nabolot ng inis ang kaniyang mukha dahil sa aking sinabi.

Binigyan Niya ako ng sapat na lakas para kayanin ang bawat pagsubok na dumaan sa akin. "Bee let's go?" Tumango ako kay Bo at inayos ang mga prutas na dadalhin namin para kay Ate. Sabik na sabik na akong makita siya mayakap, at personal na mapasalamatan. Nakatayo na ako sa tapat ng kwartong matagal ko nang pinapangarap pasukin. Ang kwartong kinaroroonan ng taong pinagkakautangan ko ng kung ano ako ngayon at kung nasaan ako sa buhay. Sa lahat ng taong dumaan at nanatili sa paligid ko, alam kong siya ang tunay na nagmahal sa akin. Kahit hindi niya ito laging ipinapakita, ramdam ko ang pagmamahal niya—hindi kulang, hindi sakto lang, kundi sobra pa, kahit na palaging lihim.

diretsong sagot niya, walang pag-aalinlangan. Napalunok si Celine. Hindi niya alam kung paano tatanggapin ang mga salitang ‘yon. Ramdam niya ang tibok ng puso niya na parang sasabog na. --- Kinagabihan, habang nasa veranda ulit sila, tumingin si Celine sa bituin. “Do you believe in destiny?” tanong niya bigla. “Not really,” sagot ni Liam, kalmado. “I believe we make our own choices. And right now, my choice is you.”

“Nice one, Celestine. Niluluto mo sarili mong kamay. Literal na mainit ang gabi mo!” Pagkatapos kong maglagay ng yelo sa kamay ko, bumalik ako sa sofa, may hawak na mangkok ng noodles. Nag-scroll ako sa phone habang kumakain. Sa “For You” page ko, puro romantic quotes. “Love is when you find someone who sees you even when you’re trying to be invisible.” Napakunot ako ng noo. “Aba, algorithm, wag mo kong i-analyze.”

"Hindi ako galit. Pero kapag inulit mo pa 'yun sa susunod maghanap ka na ng sarili mong bahay." Nanlaki ang kaniyang mga mata. "Susunod? You mean... you still want to have another one after this?" "Bakit? Ayaw mo na?" asik ko rito. "No! I mean—of course, I want as many as you want, love," mabilis niyang bawi sabay halik sa likod ng aking kamay. Napatawa nalang ako. Fate really has a cruel way of testing us with impossible problems in our lives. Yet I believe now—no matter how far the world keeps us apart, if two people are truly meant to be, destiny will always carve a path for them to find their way back home. ______THE END______

At minsan… kailangan nating pumasok sa maling p***o. Para matagpuan ang tamang tao. ISANG QUOTE PARA KINA MAEVE AT KEIV “Some of the best love stories don't begin with love at first sight. Sometimes, they begin with an unexpected mistake.” At para sa inyong mga readers: “Hindi lahat ng maling simula ay maling destinasyon.” Kung may isang bagay man akong nais ninyong dalhin pagkatapos ninyong matapos ang kuwento nina Maeve at Keiv, iyon ay ito:

The renowned lady architect said: “Well, I used to be in love at a very young age. I used to believe that there’s actually this thing they called… forever. But take note of the words: ‘I used to.’ There’s this actually one incomparable guy who had captivated me, but it hurts that destiny has its own way of telling us that we were not really meant to be.”

Iritado na niyang sagot. Umayos na rin ng tayo si Arsen at kapwa na silang nakatingin sa paglubog ng araw. "Sometimes, not all we see is true. And not all we hear is real." Natigilan siya sa sinabi nito. "Destiny is really a pain in the ass. Papahirapan ka muna bago mo makuha ang happy ending. Everyone deserves to be happy, including you. Bakit hindi mo subukan maging totoo sa nararamdaman mo. Stop, hiding from the past. The way you said it, the way you describe them. I can feel your hatred, jealousy, and regret. Open your eyes, bro. Then, after that, open your heart again. That's the only way to your happiness."

“Gusto ko sana iiwas ka na hindi mo makita si prof kaya kita hinila agad kaso hindi ko naman alam na magkabungguan kayo.” Para akong nabingi sa sinabi niya sa akin, his intention was pure, gusto niyang hindi ko makita na may kasama iba yung prof na yun. But destiny played me. Ayaw ni Alexander na sumama na naman ang loob ko, yun nga naikwento niya lang na may nililigawan ito, nabadtrip na ako, and now I witnessed it with my two own eyes. Ouch