روايات وقصص ضمن Diego Silang Tagalog

"Sa susunod kapag may ipatrabaho ka, siguraduhin mo munang nakakalulong iyang walang kwenta mong asawa bago ka magpautos dahil masyadong sagabal!" Hindi umimik si Silvia nang sabihin iyon ni Diego. Hindi na niya pinatulan pa ang mga sinabi nito at tumalikod na paupo sa lamesa. Nasa lumang bahay sila malapit sa Quiapo, Maynila sa dating tagpuan kung saan laging nagaganap ang mga transaction Nila Ng grupo ni Diego.

Sinulyapan ko saglit si Laishia at ngayon ay pinupunasan niya ang kaniyang luha na nasa kaniyang pisngi. "REI! LAISHIA! ANG DAYA NINYO!" Isang malakas na sigaw na nanggagaling sa malaki ang boses na akala mo hindi lalake.

“Diego Natividad!” Nagulat sina Manang Lyn at Maricel na nakatayo sa gilid. Palaging mahiyain at maingat si Aerial kapag kaharap si Diego, kaya sino ang mag-aakalang magkakalakas-loob itong tawagin ang lalaki sa ganoong paraan? Huminto si Diego at malamig siyang nilingon.

Abandoned docks. Tahimik. Parang libingan. Parang sarili kong bangungot na nagkatawang tao. Bumaba ako ng kotse. Ako lang mag-isa. Tulad ng gusto ni Diego. Walang Dominic. Walang saklolo. May baril ako. Pero mas matalim ang galit ko. Then I heard it—ang sipol. Mula sa dilim. At doon siya lumitaw. Diego.

tumango lang ito bilang sagot. "At pumayag ka namang utusan ka nila!" Ani Dylan na malapit nang magalit. "Kaya ko sya gustong ilibre," sabat ni Diego sa usapan. napatingin naman sakanya si Dylan. "Sino ang nag utos sakanya, Diego? nakita mo ba?" tanong ni Dylan sa kaibigan.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"Aling Melinda-" "Kusang sumama sa kargador sa may pantalan ang Dianang 'yon. Mali 'yang nasa sulat na 'yan. Ang balita dito ay taga Marinduque, Florencio ang pangalan." Sabi ng matanda na nagpukol ng masamang tingin kay Celeste. "Florencio Andaya," sambit ni Yuki. "Andaya o Andalis," naiiritang tango ni Aling Melinda. "Wala namang pinagkaiba, kung kinidnap man, siguro'y tumalandi. At dahil sa nangyari nagpakamatay ang anak ko."

angil ng una. “Ali,” makahulugang tawag ng dalaga sa kanyang pangalan. Agad niyang naintindihan iyon kaya ngumiti siya kay Diego at tumayo na. Kinuha niya ang kanyang bag at nagpaalam rito bago nagpatiunang naglakad at sumunod naman si Penny.

Tapos sabay silang nagtawanan. “Eh, pasensya na , wag kang magalit, wag mong isapuso ang mga salita namin, kami yung tipo ng tao na mahilig magbiro, gusto ko lang sabihin sayo, , ingat ka kay Diego, siya ay isang buwaya sa lupa," bulong ni Gardie habang humahagikgik. Direktang tinulak ni Diego ang ulo niya. "Syempre Isang buwaya sa lupa mula sa Hongkong! Wala akong girlfriend!"

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?