Digmaan Sa Karagatan Mga Nobela at Kwento

Nang marinig ang pangalang ito, pawisan ang mga lalaki. Ang Deadman's Island ay matatagpuan sa Karagatang Atlantiko malapit sa Canada. Usap-usapan na baog ang islang ito. Walang tao o nabubuhay na bagay ang nagawang umunlad dito. Kahit na mga hayop o mga ibon sa dagat!

At ang hukbo ng Iceland, na magtatago sa ilalim ng karagatan gamit ang kanilang teknolohiya, ang magiging martilyo—na biglang lilitaw mula sa kailaliman para durugin ang kaaway mula sa gilid at likuran. Sa ika-anim na araw, sa bukang-liwayway, ang dalawang hukbo ay nagtagpo sa gitna ng Karagatang Pasipiko. Ang kalangitan ay isang canvas ng pula at kahel. Ang dagat ay kalmado—isang katahimikang nagbabadya ng isang nag-aalab na digmaan.

sagot ni Ariana, kahit may halong kaba sa dibdib. Habang papasok sila sa loob ng yate, isang bagay ang malinaw—ang katahimikan ng dagat ay kabaligtaran ng mga damdaming unti-unti nang bumabagyo sa puso ng bawat isa. At sa paglalayag na ito papunta sa isla, mukhang hindi lang ang tubig ang magiging malalim—pati na rin ang mga lihim, ang selos, at ang damdaming pilit itinatago. ARIANA POV.

Samantala, sa isang disyerto na isla sa katimugang baybayin, apat na batang babae ang naglalaro sa karagatan. Ang ginto Ang mga sinag ng takipsilim na nagniningning sa mapaglarong pag-ipit ng tubig ay nagpamukha sa kagalakan ng mga batang babae na parang inosente at Maganda tulad ng mga anghel.

Umupo si Gia sa tabi niya at huminga nang malalim kagaya niya. Nginitian siya ni Lina. “Oo, di ko alam kung bakit. Takot talaga ako sa malalim na tubig at di ako nagtatangkang lumangoy sa dagat. Pero iba ang pag-upo sa pampang. Nakakagaan ng loob na tumingin sa dagat para sa'kin.” “Banda roon ang Centrolis.” Tumuro si Gia sa malayo. “Nasa kabilang ibayo ito ng dagat. Dapat makapunta ako roon balang araw!”

[Warning: Matured Scenes!] DINALA AKO ni Xian sa lugar kung saan malapit ang dagat. Bukas na ang kaarawan ni Mama kaya bukas na rin kami makakaluwas. Mukhang may paparating na bagyo ngayon. "Ma? Hindi po muna kami makakauwi agad ni Xian ngayon, baka bukas na ho. Sobrang lakas po kase ng ulan e. Opo, Sige po. Ingat din po kayo diyan."

Magsasagwan na sana si Indigo na tila ba hinihila kami ng dagat palayo sa daungan. ''What the?!'' Sumagwan pa siya ng mas malakas pero walang nangyari. ''Rip current?'' Tanong niya. Napatingin tuloy ako sa malayo. ''Ang dagat!'' Itinuro ko ang dagat. Sa hindi kalayuan ay may malaking alon na papasalubong sa amin. Nagdidilim rin ang kalangitan na kasamang kidlat. ''Kumapit ka Indigo!'' Sigaw ko sa kanya.

Gagong coach yun mamimirwisyo pa sa ibang tao. “So ano na? boracay is waving.” Rinig ko pang saad ni Sophia. Ano bang meron sa Boracay na yan at baliw na baliw sila sa lugar na yan, bukod sa dagat, ano pa bang makikita dun? Medyo matagal na rin pala simula noong huli kong napuntahan ang dagat dahil sobrang layo sa amin.

sa ilalim ng dagat ay isang lumang barko,ang kalahati ng katawan ng barko ay lumubog na,may ibang isda na lumalangoy doon. dahil sa linaw ng tubig ay nagmumukha itong mababaw lang pero malalim talaga iyon. naramdaman ko ang yakap nya sa likod ko. "ang ganda"i murmured. "Hmmm". "bakit paanong nagkaroon ng shipwreck dito?"tanong ko.

Making our two bodies penetrate deeper in the ocean for how many seconds. Ilang segundo din ang itinagal namin sa ilalim ng tubig bago parehong hinihingal na umahon sa dagat. Malalim lalim na rin pala ang bahaging pinagdalhan ko kay Jayda ky kung kaya't pareho kaming lumangoy sa mababaw na parte. Ngayon ko lang nalaman na bihasa pala siya sa paglalangoy.Hindi ito naisali sa mga nareport sa akin ng aking private agent.