Digmaan Sa Karagatan Mga Nobela at Kwento

Ang karagatang ito pala ang magiging pinakamalaking hadlang sa kanilang paglalakbay! Sinuri niya ang paligid at nakita niya na wala talagang mga bangka sa paligid. Kailangan ba talaga nilang mag-swimming...? Alam ni Gerald na hindi nila pwedeng languyin ang napakalawak na karagatan…

Ano ba 'tong pinagsasabi ko? "Gusto mo ba maligo?" natigilan ako sa tanong nya. Like dito sa gitna ng dagat? Hindi ba parang nakakatakot. Medyo malayo kasi kami sa pang-pang. Paano kong may mangain sa amin sa ilalim ng dagat. Kahit na dito ako lumaki nakakatakot pa rin kaya lumangoy lalo na kapag malalim. Sa layo namin sa pangpang alam kong napakalalim na nito.

Marunong naman cya lumangoy pero iba pa din ang swimming pool kesa sa dagat. "It's ok Babe... andito naman ako... safe naman at hindi delikado dito." Pinakiramdaman nya ang tubig... lagpas bewang palang pala nya pero malayo na sila... halos hindi na nya kasi makita ang mga kaibigan nila sa tabing dagat. "Bakit ba kasi ang layo-layo natin?... tayo lang tuloy ang andito... wala tayong kasama!" Nakasimangot na wika nya.

sigaw nina Erick at Niro. Labis ang kanilang galak kahit na nasa barko pa lamang sila at naglalaya sa gitna ng karagatan. Tanaw na tanaw sa malayuan ang ganda ng mga batong tila inukit sa ganda ng hurma.

Safe na safe naman mag-night swimming at mangisda roon kung kaya’t kampante silang dalawa. Sa ilalim ng malawak na langit at tahimik na dagat, napuno ng tawanan ang yate nila. Huminto sila sa spot na maraming isda pero bago yun nagkatinginan sila at sabay na nagbihis ng diving gear. Sabay silang tumalon sa tubig para namnamin ang ganda ng mundo sa ilalim ng dagat.

“Sav, buksan mo na ‘yung bintana...amoy dagat na,” tawa ni Diana habang sinisipa niya ng marahan ang dashboard. Napangiti ako. “Hindi pa nga tayo nasa Batangas,” sagot ko, iniikot ang manibela. “Advanced ka mag-imagine.” “Hindi imagination ‘to,” balik niya, sabay yuko sa bintana. “Instinct. Alam ko kapag malapit na tayo sa dagat.”

Masakit na rin ang kanyang mga paa sa paglalakad simula pa kanina. Nakahinga siya ng maluwag ng makita niya sa di kalayuan ang karagatan ibig sabihin ay malapit na siya sa pantalan. Lakad takbo ang hinawa ni Margaux upang makarating lang sa dalampasigan. Ngunit gan’on na lang ang pagkadismaya niya na wala siyang nakita na sakayan pangdagat. Tumingala siya sa langit ng bigla na lang dumilim ng takpan ng makapsl na ulap ang buwan. Mabuti na lang at meron poste na doon nangagaling ang liwanag. Mukhang uulan pa yata.

Chapter 1 : Betrayal Beneath the Waves Tahimik ang dagat sa gabing iyon. Ang malalambot na alon ay marahang humahampas sa gilid ng isang marangyang yacht na nakahimpil sa gitna ng karagatan. Sa ilalim ng madilim na langit na puno ng bituin, tila payapa ang paligid. Ngunit sa loob ng yacht na iyon, may nagaganap na isang pulong na hindi kailanman dapat mangyari.

May naglalaro rin ng sport like volleyball, badminton at iba pa. Makikita kasi dito sa Bay ang terminal ng barko at maliliit na bangka kung saan may mga foreigner karing nakikita na kumukuha ng mga litrato. Ang linis ng dagat ang sarap tuloy lumangoy kaso hindi ako marunong kaya katulad ko hanggang tanaw na lang namin ang paghampas ng dagat-tubig sa dalampasigan. Pagkatapos naming magpicture ni Cloud sa may nakalagay na Dumaguete ay naghanap kami na pwede naming maupuan.

Kabanata 12: Tabing-Dagat Ang mapait na tubig dagat sa aking mga paa na tumatalsik sa aking buong katawan at mukha ay malagkit sa balat. Sa bawat lakad-takbo ko sa mababaw na parte ng dagat ay mas lalo akong nababasa. Bumabaon ang aking mga paa sa bawat tapak sa pinong buhangin. Yuko dito...luhod doon. Takbo saka lakad takbo.