Dingding Lang Ang Pagitan Novels & Stories

“You’re the most beautiful thing I’ve ever seen.” Nagkatinginan silang muli — mata sa mata — habang unti-unti nilang nilulusaw ang pagitan. Sa bawat galaw, sa bawat yakap, alam nilang wala na silang ibang gusto kundi ang isa’t isa. Sa ilalim ng ulan at liwanag ng lamp sa tabi ng kama, muling nagsanib ang dalawang pusong minsang pinaghiwalay ng takot at pangamba.

Pag iba nya ng kwento "Lahat naman ng tungkol sa akin ay kinalimutan mo!" balik nito sa kanya. Nagulat siya sa sagot ni Geraldine. Napatingin cya sa kuya Angelo nya, baka mahalata nito na may nakaraan sila ng dalaga. Parang lahat kasi ng sinasabi ni Ge ay may double meaning na silang dalawa lang ang nagkakaintindihan. Mabuti nalang at hindi masyado pinansin ni Angelo ang sinabi ni Ge. Napahinga sya ng maluwag.

Nagkatinginan sila at pagkatapos ay bigla silang tumawa ng malakas. "Para tayong mga timang ano? Pareho rin tayong malas pagdating sa lalaki. Mag best friend nga talaga tayo." Pinunasan niya ang luhang kumawala sa mga mata niya dahil sa katatawa. "Nasa atin talaga ang forever." "Tayo na lang kaya?" Muli silang nagkatitigan pagkatapos ay muling tumawa sabay ngiwi. "Kung ikaw lang din, 'wag na lang," aniya.

Ano’ng nangyari? Ito ba ang sinasabing “lutang sa pag-ibig”? Ito ba ang inutil? May mali ba silang pagkaintindi sa salitang “lutang sa pag-ibig at inutil”? Makalipas ang ilang sandali, nanggigil ang driver. "Kung alam ko lang na ganito mangyayari, humingi na sana ako ng mas mataas na bayad kay Miss Valdez!"

Lumapit ako ditong hinapit sa baywang na pinaghahalikan sa leeg at mukhang ikinahalakhak nito at pilit sinasalo mukha kong pinipigilang makahalik dito. "Ayt!! Dos, laway mo! Ang lagkit!" panay ang tili nito na nilalayo ang mukha sa pandidila ko sa mukha at leeg nito. "Ang saya natin ah." Natigilan kaming napalingon sa nagsalita sa likuran namin at nabungaran si Ange at Bagyo na magkayapa din namimitas-mitas ng ubas na nagkakasubuan tsk. Buti pa sila napakalambing nila sa isa't-isa.

biglang sambit ni Angelo sa likuran ko. " Wag ka ng mag tanong kung paano Kita natunton dito kahit San ka pang lupalop ng Mundo mag tatago Makikita parin Kita" wika niya naman sakin. Umupo naman siya sa harapan ko. " You didn't want to leave did you?" Wika Niya naman sakin. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko Kay Angelo gusto kung umiyak sa harapan niya pero Hindi ko Naman gustong ilabas Ang emosyon ko.

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

Kumapit pa ito sa leeg nya. "Matagal na tayong wala, diba? ayuko pumpunta ka dito saka tigilan muna ako pwede ba?" wika ni Angelo habang tinatanggal ang mga kamay nito na nakapulupot sa kanya. Buti nga sayo! sa isip ni Juday ng makitang pinapaalis ito ni angelo. Nang makaalis ito ay lumapit sa kanya si Angelo. "Pasenya kana Juday, sadyang ganun lang talaga yon!" Paumanhin nito.

gusto niyang malaman ang tungkol sa pagitan ng dalawa . Napabuntong-hininga si Fidel at sumandal sa kanyang upuan, tumingin sa labas ng bintana bago muling tumingin sa kanyang apo. Kitang-kita sa mukha ng matanda ang pag-aalala at bigat na dinadala niya nang matagal na panahon. "Alam kong mahirap para sa iyo na tanggapin ang nakikita mo ngayon, apo," panimula ng matanda nang mabagal at seryoso.

Dami rin palang nalalaman nitong lalaking ito. "Naku, huwag mo na ituloy dahil baka mas mahirapan ka lang lalo. Alam mo, tama ka naman na nakakaintindi ako ng English kaya hindi mo na kailangang ituloy pa. Kaya ko namang mag-adjust para sa iyo kaya huwag kang mag-alala dahil magkakaindihan tayo. Alam kong mahalagang magkaintindihan tayo pero mahalaga rin para sa akin na hindi ka mahirapan." Nakatingin lang ako sa dagat habang nagsasalita at ganun din siya. Malamang nagduda na rin siya sa sinasabi kong mahina ako sa English at sinasakyan niya lang ang pagkukunwari ko.