Disability Quotes Novels & Stories

" Maaari ko ho bang malaman kung anong sakit niya? " " Baldado ang taong aalagaan mo. Hindi siya nakakapaglakad, palagi lang siyang nakaupo at ang nagsisilbing mga paa niya ay ang wheel chair niya, " anito, " Gayunpaman, may rehabilitasyon namang tumutulong sakaniya dahil may pag-asa pa naman siyang muling makalakad. Iyon nga lang, parang tinanggap na lang niya ang kalagayan niya at hindi na niya tinutulungan ang sarili niya. "

Ganun lang kasi ako mahilig manood ng inspirational videos at gusto ko lang ishare sa inyo baka sakaling makatulong at may aral na matutunan. I really liked the message, kasi nga di ba lahat naman tayo ay dumadaan sa pagsubok? Sabi nga: Trials or problems are a twin of life. Habang nabubuhay tayo ay hindi na mawawala ang pagsubok sa buhay natin. Kung baga kakambal na talaga natin yan, pero sumagi bA minsan sa isip mo na what if ang pagsubok na yan ay blessing in disguise pala? Yon bang sinusubukan ang tatag mo dahil may blessing na kasunod na darating sayo, di ba?

"Hindi ba dahil masyado kang abala? Gusto kitang sabihan pero hindi kita mahanap." "Tama naman. Ang mga matatalino at may kakayahan, laging abala. Ang mga walang utak at walang abilidad, mas may oras." Malamig na tumingin si Queenie sa kanilang tatlo. Bago pa makapagsalita si Amanda, nagpanting na ang tenga ng dalawa niyang kasama. "Anong sinasabi mo? Mas mabuti pang maghinay-hinay ka sa pananalita mo! Anong ibig mong sabihin sa walang utak at walang kakayahan..."

Hindi ako pawisin sa kilikili, pero sa sobrang hirap ng ginagawa ko, ramdam ko rin ang pamamawis ko doon. I swear to God, once I get better, I’ll buy good food for every disabled person I see on the streets. Sobrang hirap nito, sa totoo lang. I always appreciate them, especially those who still work despite their condition, but now that I’m going through this myself, I admire them even more. I can’t just back out. Kaya ko ’to! Matinding pagdiin na ang pagkakapikit ko nang pinilit kong iusog ng isang bagsakan ang mga paa ko.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Isinigaw iyon ni Johnford at tumakbo habang iwinawagayway ang kamay niya: ang mga mababait na tao ay susuporta sayo… Tumayo lang doon si Agatha habang pinapanuod si Johnford na maglaho sa kalayuan. Iyon ang unang pagkakataon na may nagsabi sa kanya na hindi nakakahiya ang disability niya; at ang mas nakakahiya ay ang mga taong nanghahamak sa kanya…

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

hinawakan niya ang kaliwang pisngi ko para matingnan siya sa mata "You don't deserve anything bad in this world,Anak..you are an amazing person don't even think you're not..siguro may mga bagay lang talaga tayong kailangang pagdaanan" "Everyone has its burden and pain in life.and I believe that its normal..Maybe we can't do anything to ease that for now,but sooner it will vanished.it will heal.at kapag nawala na yung sakit,mare-realize natin na dahil doon naging mas malakas tayo.naging mas matapang" pumikit ako ng maramdaman ang pagpunas niya sa basa nanamang pisngi ko.. Wala parin akong lakas na tanggapin ang lahat

Ayaw niyang pagtawanan siya ng dating asawa at hamakin. “Pwede ka niyang maging katulad. Pwede mo siyang gayahin, Oliver habang nasa madilim na landas at pakiramdam ay wala ng katapusan ang kanyang paghihirap. Siya ang gawin mong inspirasyon. Ano naman kung disable ka na? May kamay ka pa. May mata. May boses. Pwede ka pang mabuhay ng normal.”