Novel & Cerita Disability Quotes

“Kaya mo ba?” “Ikaw ang dahilan ba’t ako nagkakaganito, baliw na Terrence! Ano ang gagawin ko kung maging disabled ako?” Mayroon bang sinuman na naranasan na sobrang sakit hanggang sa naging disabled at hindi na makalakad? Lihim na nag aalala si Desiree. Ngunit hindi siya naglakas loob na magtanong, sa takot na baka isipin ni Terrence na baliw siya.

Isang bagay na hindi nabibili ng pera, hindi nasisira, hindi siya iiwan at palagi niya kasama. Hindi alam ni Charlotte kung dapat ba ipagpasalamat niya na may ganoon mindset ang ina consider dahil sa disability nito or magagalit dahil madami tao ang tinitake advantage ang kalagayan ng ina. Hindi iyon deserve ng kaniyang ina bakit sa dami ng tao bakit ang ina niya ang kailangan mapunta sa ganoong sitwasyon at maging isa sa mga Monteveros. Kinabukasan,

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if

Kagaya ko, si Deus Paulo ay mayro’ng Down Syndrome at Autism Spectrum Disorder ngunit kahit kailan ay hindi namin ipinapakita na hindi niya kayang abutin ang kaniyang mga pangarap. Afterall, a child or a person with special needs were still people who have dreams that were being wished to be granted with the help and support from their family and friends. We could all aim limitless as we soar high in our own rainbows. There would be no room for discouragement and weakness here. Also, family have a huge impact

Kaya, para makaiwas sa kahihiyan, nag-isip ako ng ibang dahilan na puwedeng panlusot na tugon sa gusto nilang malaman mula sa pagsabat ko. Nang nakaisip na ay nagsabi akong, "Mmmm... h-hindi mo responsibilidad na tratuhin siyang parang disabled. Ako ang personal assistant niya sa bahay, kaya I think, kung tinatamad siyang kumain ay dapat ako ang gagawa no'n."

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

“Hindi naman kasi ako paralyzed para itrato mong walang kakayanan na pakainin ang kanyang sarili.” “Wala naman akong sinabing paralisado ka. Gusto lang kitang subuan. Anong masama? May reward ka pa sa akin kung uubusin mo itong lahat.” panlalansi pa ni Atticus na wala sa isipan kung ano ang laman ng utak ni Gabe ng sandaling ito.

“Kahit milyones pa ang magiging sahod ko tuwing buwan ay hindi pa rin ako papayag na maging personal nurse mo, Sir. Hindi ako pinag-aral ng mga magulang ko upang –” “I can’t trust anybody. You are the only person that I trust. If you can’t accept my favor, I understand.” He smiled and looked away from me. “I’m crippled now. I need someone who will take care of me.”

"Salamat. Mag-iingat din kayo sa byahe. Magpapagaling lang ako rito, at babalik din ng Maynila kapag magaling na itong mga binti ko." Mahigpit na yakap ang natanggap ko mula kay Ninong. Alam kong mahirap din para sa kanya ang natamo kong kalagayan. Naging disable ako dahil sa aksidente at kailangan kong mag therapy. Alam kong aabutin ng taon bago ako makarecover, pero as long may determinasyon ako—walang imposible na buwan lang ay gagaling na ako.