Dizzying Novels & Stories

I felt nauseous—hindi lang pagod. Huminto ako sa tabi ng kalsada, napansin ko ang malamig na hangin na dahan-dahang sumasalubong sa mukha ko. Ang sakit sa tiyan ay tila tumitindi. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa katawan ko, pero parang may nangyayari na hindi ko kayang ipaliwanag. I took a deep breath, hoping the dizziness would subside, but it didn’t.

He decided to stop drinking when his head started to throb and everything that surrounds him is already spinning. Vanadium took a rest for a while and when he thought he was sober enough, he got up and paid his bills. When he’s already done, he quickly goes out of the bar even though his vision becomes blurry and he can barely manage to walk straight. Vanadium nearly fell down when he crossed the dancefloor thankfully he still balanced himself and he continued walking outside the bar.

“I feel anxious and dizzy. Iyon ba ang safe para sa ‘yo? Or magiging satisfy ka lang kapag namatay na kaming dalawa ng anak ko?” “That’s impossible. Hindi ka po namin binigyan ng gamot. Why are you feeling palpitations and dizziness? Could you be hallucinating?” Galit na sumigaw si Czarina. “You’re the one hallucinating! Tingin mo hindi ko alam ang nararamdaman ko? Stop using my mental state as an excuse. I’m perfectly fine!”

Kinuha niya ang kanyang pressed poweder but then she suddenly feel dissy. Parang umiikot ang buong paligid niya.malabo namangn lasing siya dahil puro ladiers drinks lamang ang ininum niya. "Sheem! What's happening to her?" hindi naman masakit o makirot ang ulo niya. She is so dizzy Or to be specific she feels sleepy. Nilabanan ni Ella ang werdong pakiramdam. Slowly she walks out of that cubicle. "Holy cow! What the hell?" halos mapamura pa si Ella ng magulat sa malaking bulto ng katawan na nabungaran niya sa pintuan ng Cr.

Gusto niya itong tignan ngunit hindi niya kayang imulat ang mga mata sapagkat mas lalo lamang siyang mahihilo. “Anong nararamdaman mo?”, narinig niyang turan ng humahagod sa kanyang likod. Sounds familiar pero parang hindi niya maalala kung kaninong boses ito. “I'm so dizzy. I can’t stand by myself.”, honest niyang turan dito. Narinig niya ang sarkastiko nitong pagtawa ngunit wala siyang oras para mainis dito.

It was nearly morning when I feel that I'm cold. I stand up to close the aircon but I feel dizzy while doing so. Ni hindi ko nga nakayanang makatayo ng matagal because I'm always ending up laying down my bed. My head is spinning and I don't know why I want to vomit. My head aches and I'm shivering. Wala akong nagawa kundi ang pumasok sa kumot ko habang nginig na nginig. I can't take it. I don't know why did I ended up sick even I bathe after that rain.

My concerns and thought just added by the strange feeling I had these past few days. "Oh, geez!" I held my head when I felt dizzy. It happened again. Bumalik ako sa pagkakahiga sa kama ngunit agad rin akong napabalikwas ng bangon ng makaramdam ng tila hinahalukay ang sikmura ko. Tumakbo ako sa c.r at agad akong lumuhod sa bowl para doon sumuka. Tila pinipiga ang sikmura ko at kahit wala na akong maisuka ay hindi parin natigil ang pag sakit nito.

I said to her while gently massaging both sides of my temples. Naramdaman ko naman ang palapit niya kaya tiningnan ko siya. Nakakunot naman ang nuo niya habang nakatingin sa akin na tila inaaral ang buo kong pagkatao. Umupo naman siya sa dulo ng higaan na nakatapat sa akin bago ko siya narinig na nagsalita. “Hmmm… maybe you suddenly felt dizzy because you sensed a lot of auras at the same time in just one place…” she mused, her voice tinged with concern and confusion.

Hindi lang palaisipan kundi matinding sakit pa ang dulot nito. Nagmahal lang naman siya at ano ang masama doon? Then she holds on tight when she passed next to a chair because she felt dizzy and her vision became blurry. Maybe because of overthinking, crying, and feeling stress out because of what happened. Unti-unting bumabalik ang masasayang nakaraan nilang dalawa ni Mathis at sa bawat pagpasok ng mga iyon sa kanyang isipan ay parang sinasaksak ang kanyang puso sa sakit na nararamdaman.

“Sa ngayon, ang gusto ko lang ay makahanap ng kapayapaan.” “At sa tingin mo peaceful ‘to?” balik ni Luna. “Mas sinasaktan mo ang sarili mo kaysa sa kaya ng kahit sino. Siya—” “Luna,” putol ni Addison, nanginginig ang boses. Mahigpit niyang hinawakan ang balikat ni Luna. “Please. Tumahimik ka muna. I, I feel really dizzy.” Namumutla ang mukha niya. Pumikit siya, pilit inaayos ang paghinga, pero nagsisimula nang umalog ang katawan niya.