Do I Know You Novels & Stories

Kakagising ko lang, 'tapos makikipagsagutan ako ng gan'to sa babaeng parang napakalalim mag isip at hindi ko naman kilala? ''So, kilala mo ba ako? Oo... or, hindi?'' sabi n'ya ulit. I look at her impatiently. ''Fine.'' sabi ko. ''I don't know you.'' ''Alam ko.'' What the...? Kanina, sabi n'ya ako lang 'yung nakakaalam sa mga taong kilala ko? 'Tapos ngayon, sasabihin n'ya naman na alam n'ya na hindi ko s'ya kilala? May saltik ba 'tong isang 'to? ''Alam ko na hindi mo ako kilala.''

sagot nito Paano niya nalaman ang pangalan ko and it's seems that his voice are familiar "Did I know you? How did you know my name?" "I know you" sabi niya. Naramdaman ko naman ang hawak niya mula sa may balikat ko. At tinanggal ko naman ang kamay niya "I'm drunk but I don't let anyone to touch me! Even if you know me" sagot ko Alam kong lasing ako pero walang pwedeng mangyari, at walang sinumang lalaki ang makakauto pa sakin. "I just want to help you" sagot niya "Come on! Your drunk let's go home!"

Para naman siyang stress na napahilot pa sa kaniyang sentido, “you, are you teasing me?” Kinagat ko ang ibaba kong labi at umiling na parang niloloko siya, “hindi ko alam ang ibig mo na sabihin.” “Really?” Ngayon ay ako na ang mismong napabitaw sa pagkakahawak ko sa kaniya. “Are you sure you don’t know what I mean?”

Napakunot-noo ako. Parang matagal na niya akong kilala. "Do you know me?" Ngumiti siya. "I'm looking at your profile." Doon ko lang napagtanto ang sinabi ko at bahagya akong natawa sa sarili. Parang may parte sa akin na umaasang kilala niya ako. Na baka may alam siya tungkol sa nakaraan ko. "So, how are you?" tanong niya muli. "I think I'm fine."

Tumindig ang lahat ng buhok ko sa katawan nang marinig ko ang malamig at malalim na tono nito kasabay ng pagsilay ng maliit na ngiti sa kanyang pulang labi. Bahagya itong humakbang palapit sa'kin kaya naman napaatras ako. "D-Do I know y-you?" Nanginig ang boses ko. I know that's the most stupid thing na sinabi ko, because I clearly know who he is. But I can't damn think of anything.

i said na walang gana "𝐢 𝐤𝐧𝐨𝐰 𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐬 𝐬𝐡𝐞 𝐧𝐨𝐰"hee said proudly yeah i also sa lahat ng nalaman ko ngayon i dont know what to do next

dagdag ko. "Okay ako riyan. Wala rin naman akong maisip na ibang pwede natin gawin. Knowing each other would help us be close simultaneously, so let's do it." sagot niya ng walang pag-aalinlangan.

ani ng isang pamilyar na tinig sa kabilang linya pagkaraan ng ilang ring. Si Klarisa, ang kaisa-isa niyang malapit na kaibigan sa opisina. “Klay, I don’t know what to do…”

Siya rin. Bigla siyang napatawa, mapakla, parang nagbabalat-kayo. “So, you know. Alam mo na kung sino ako. Alam mo na… na hindi lang ako ang nandito.” Tumitig siya nang diretso sa 'kin, malamig ang tinig. “You know we have DID, don’t you?” Nabigla ako. Hindi ko inakalang siya mismo ang magsasabi noon. “So… alam mo?” tanong ko, halos pabulong.

Napaisip ako at huminga ng malalim. "Is that all?" Tanong ni Zai. "I can't think of anything," pabulong na sagot ko habang nakatapat malapit sa bibig ko ang mic. "Alright. Sure na?" Pag-uulit niya kaya ngumiwi ako at mas malalim na nag-isip, how will I know if someone really loves me?