Do You Know Me Novels & Stories

Pasalamat nga siya, hindi ko kayang siraan siya sa social media, kahit na palagi niya akong nasasaktan. "Who are you?" "You don't know me? Are you sure you don't know me???" "Tsk! I don't know you." "Okay, I'm David. I'm part of the show." "What? Kidding me? Hey, don't say that such thing. What show are you talking??? Your face, hahaha wow!"

Bigla itong namutla na para bang katakot-takot ang pagbigkas ko sa pangalan ng doctor. “Damon…” mas lalo akong napalapit sa kanya. “…do you know her?”

maingat kong tawag sa pangalan niya. Salubong ang mga kilay niyang tiningnan ako, tila nagtataka. “I’m sorry, but do I know you?”

"Who are you?" Kita mo nga naman. Hindi niya ako kilala! Tinaasan ko siya ng kilay bilang sagot. Yumuko ako ng bahagya para iharap ng maayos ang aking mukha. "Don't you remember me?" He narrowed his eyes on me. "M---Mia?" Ngumiti ako. "Yes, you got it." Sagot ko kasabay ng paglanding ng aking kamao sa kaniyang pisngi.

"How would you know if you don't know me that much?" "That's particularly one of the reasons!" Humikbi ako. "I don't know anything about you except your name and your family background. I basically know nothing about you. Paano tayo tatagal ng mas marami pang taon kung bukod sa ganyan na nga, mayroon ka pang iba! You're in love with someone else!" His jaw clenched. "I believe that's out of the picture."

Kunot noo ko siyang tinitigan at pilit inaalala kung kilala ko nga rin ba siya. Umupo ito sa harapan ko at ang lapad pa rin ng ngiti. Pero ako, lutang at hindi talaga siya maalala. "Do... I know you?" Nag-aalangan kong tanong. Nilagok ko ang hawak na beer at hindi siya nilubayan ng tingin. Alam ko naman na gusto niya rin ang mga titig ko. "Hindi mo ako matandaan?" naiiling na tanong nito. Tumayo siya at lumipat sa tabi ko. Bahagya akong umiling na ikinangiti niya lang.

Sino bang hindi nakakakilala sa kaniya? “You know me but you never tried to find me, huh? Is that night not that satisfying to you?”

Palakas na boses na pagsabi ng babae sabay tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Nagulat naman ako at nabigla nang makilala niya ako at malaman ang buo kong pangalan subalit ni minsan ay hindi ko pa siya nakita, nakausap o nakasalubong man lang sa daan. Bagkos ay ngayon ko pa lamang siya nakita o nakasalamuha sa buong buhay ko. "Wait, what? Do you know me? How did you know my name? Hindi naman kita kilala and for sure ay ngayon pa lang tayo nagkita o nag meet dalawa subalit alam mo na ang pangalan ko. May I know you?" Wika ko pa sabay napapaisip ng husto.

Umiling ako dahil kahit anong pilit ko ay hindi ko talaga siya kilala. "I knew it,"mahina niyang usal. "Do you know yourself? Anong pangalan mo? Sinong mga magulang mo? Anong pangalan ng kapatid mo? 'Yung anak mo,anong pangalan niya?"sunod-sunod nitong tanong na mas lalong nagbigay kagulumihanan sa isip ko. "Anak? May anak na 'ko? Nasaan siya? Gusto ko siyang makita!"natataranta kong pakiusap.