Do You Remember Novels & Stories

I really felt guilty, hindi ako sanay na hindi nakakapag-apologize ng maayos. "What do you remember ba na dala niya?" She asked while eating. "I remember there are some books, then may guitar, but wala naman tayong course for music related diba?" I'm really confused. "Yeah, baka kasali sa mga band sa school." After we ate our lunch, I decided to roam at the mall since, I have to buy some books for the second sem. And I'm planning to make a dress para sa upcoming project namin this sem.

summarize ko sa nangyari. “Did you remember anything?” kulit nito. Kung si Teresa ay walang itinanong, si Bea naman ay hindi matatahimik hangga’t hindi siya nakakapagtanong at nasasagot in her satisfaction. “Remember saan?” “About sa past mo? May naalala ka ba noong sumakit ang ulo mo?” “Wala…” pagsisinungaling ko. “Okay. Please, take good care of yourself naman, Andrea. Iniinom mo pa ba ang mga gamot mo?”

Matagal ko tinitigan ang mukha nito dahil hindi ko ito makilala. "Hey, do you still remember me?" naniningkit ang mga mata nito nakatingin sa akin. "You look familiar. But I can't remember kung saan kita nakita." "Pfft. HAHAHAH" kumunot ang noo ko ng biglang tumawa ito. "What?" may bahid na inis sa tanong ko. Anong nakakatawa doon?

Tanong nito ulit pero nag buntong hininga ito para bumwelo. "Did you still remember Keith?the guy that always make me pikon?" Tanong nito naalala niya pa ito dahil sino ba naman ang makakalimot sa mokong na yon na ubod ng kulit daig pa grade school. "Yeah? Nakasalubong mo?" Tanong ko sa kaniya at napapasigaw naman ito sa inis.

I don't even know who I am. "You have Amnesia," iyan ang tumatak sa isip ko na sinabi ng Doktor. Hindi ko alam ang dapat ko isipin. Are they telling the truth? Paano ako napunta dito? I want to remember everything! Pero paano? Hindi ko alam kung saan ako pupunta o kung ano ang gagawin ko. How can I live without memories? Do I have a family? Where's my parents? May pamilya ba ako?

"My God, what have I done?" "Iyan din ang tanong ko sa sarili ko kagabi," garalgal na sagot niya. Dali dali siyang bumangon at pumunta sa banyo na matatagpuan sa bedroom nito. Saka lang siya nakadama ng hiya. Ano nga ba itong ginawa ko? Bakit ko pinayagang mangyari ito? My first time and the guy didn't even know that we did it! Gusto niyang iuntog ang ulo sa dingding. What should have been beautiful and sacred turned into something sordid and shameful.

I hopelessly confessed, “ang naaalala ko lang ay ‘yong papunta tayo sa dati naming compound tapos tumigil tayo sa gilid ng kalsada para mag-usap… tapos… malabo na ang mga sumunod na nangyari sa isipan ko.” I saw how his lips trembled when he tried to say something. He took a deep breath to recollect himself. “So… you can’t remember the conversation we had earlier?” I blinked several times and held my hand together above my stomach. “Well… I remember you pleading or asking something, but I can’t totally remember the exact words you said.” Marcus nodded several times as he listened to me explain. “Hindi mo rin ba maalala ang mga sinabi mo sa akin?”

"Well, guess what ate? I don't remember her. I don't remember visiting her and I don't even know her face. D*mn it! My head hurts and I'm getting confused and confused and confused." She seems very worried then tap my back. "I... I don't understand.. Why can't you remember her? How about me? Do you remember me?" I looked at her with disbelief. Seriously? She grasped in disbelief. "D-does that mean, s-siya lang ang hindi mo maalala?" I nodded. "I know you. Mom, dad, grandma and grandpa. I even know and remember my friends, Audrey, my cousin and even Jellah. I do remember Carl. But d*mn! I don't remember any person named Sumi."

"Who are you?" Kita mo nga naman. Hindi niya ako kilala! Tinaasan ko siya ng kilay bilang sagot. Yumuko ako ng bahagya para iharap ng maayos ang aking mukha. "Don't you remember me?" He narrowed his eyes on me. "M---Mia?" Ngumiti ako. "Yes, you got it." Sagot ko kasabay ng paglanding ng aking kamao sa kaniyang pisngi.

Nasa daan na sila pabalik sa inuuwian nila. "Yeah, just thinking something." "You don't have to force yourself to remember." Mukhang concerned talaga ito sa kalagayan niya. Umiling siya. "No, I'm not trying to recall my lost memories. I just remembered the lady earlier. Her eyes are weird." Hindi niya alam kung namamalikmata ba siya kanina pero parang may nakita siyang kakaiba sa mga mata ng babae kanina. Gusto niya sanang magtanong kay Gio kanina pero dahil mabilis na iniba ni Dale ang usapan, hindi na siya nagpumilit na ituloy ang usapan.