Do You Remember Mga Nobela at Kwento

Dahil do'n ay ibinaba ko na lang ang baso sa table. "Kilala mo na ako dati pa. Bakit itinatago niyo sa'kin ang totoo? I already asked Hazel about the memories that keeps flashing in my dreams. Alam kong totoo ang lahat ng 'yon. Nangyari 'yon lahat." Hindi ako makaharap sa kanya nang sabihin niya iyon. Nagka-amnesia nga ba siya? "You're part of my lost memories, right?" mahinahon niyang tanong. Naramdaman ko ang paglapit niya sa'kin.

Palabas na ako ng HQ nang marinig ko siyang mahinang bumulong. "You were forgetting me while I'm trying to remember you."

With a sudden, biglang umangat ang memorya ko sa nangyari kagabi, mula sa pagpasok ko sa kusina, paghatak ko kay Dyq papuntang kwarto at sa… halik. I gasped. Napahawak ako sa bibig ko dahil sa gulat at taranta. 'No, no, no, did something happened except for the kiss?' I panicking. Iniisip kong may nangyari pang mas malalim kumpara sa halik dahil sa suot na meron ako ngayon. I don't remember everything, but I do remember the kiss. Hindi ko rin maalala kung bakit wala na ang dress na suot ko kagabi at nasa paanan ko na ito.

SOMEONE'S FAMILIAR "Isabelle, is there something you want to ask?" muling tanong niya sakin. "C-Can't you really remember anything..." buong lakas na tanong ko sa kanya. Sa unang pagkikita pa lang namin nang magkausap kami ay ito agad ang pumasok sa isip ko. Is it possible that he can't remember me? "What do you mean? Do I have to remember anything?" takang tanong nito sakin.

I keep on remembering what happened at the ball every time I heard that song. Damn butterflies Hindi magandang ideya talaga na i d******d ang kantang 'yan!

Naamoy ko na kasi pati ang mouthwash niya. "I want you to remember me. I know you can't remember me by now because of everything that happened. I found out everything." Halos pabulong na ang pagkakasabi niya. Kahit na hindi niya makikita, tumaas ang isang kilay ko sa kanya. "Found out what? And why do you want me to remember you? Who do you think you are?" Sunod-sunod kong tanong.

“Inaangkin mo ang anak natin pero ayaw mong ipagpatuloy ang meron tayo?” “Nahihibang ka na ba?” wala sa sarili niyang tanong at parang baliw na natatawa. “Do you hear yourself? Ako ang may amnesia rito ngunit bakit parang mas ikaw pa ang nakakalimot? Magkapatid tayo, Rhett. Or should I say… Kuya.”

Tanong ko, nagababakasakaling alam nya ang pinagagaawa ko kagabi sa bar. Ngumuso sya at saglit na nag isip. "I didn't remember too much, eh. Ang naalala ko lang ay yung nagsasayaw tayo then after that.....uhm, i forgot na eh. Why? Wala ka bang maalala?" Tanong nya.

Natatawa naman ako habang binabaybay ang hallway dahil sa anino ng kung sinong naaaninag ko mula sa living room. Malamang si Mj yun. Walang ibang adik ng 1D dito sa bahay kundi siya lang. 🎼 You know, I know, you know I’ll remember you And I know, you know, I know you’ll remember me And you know, I know, you know I’ll remember you And I know, you know, I hope you’ll remember How we danced, how we danced ….. 🎼

Ano ang memorya na ‘to? ‘You really don't know anything, do you?’ May kakaibang boses ang lumitaw sa kanyang isipan. Hindi conscious ang katawan niya pero ang utak niya, oo. “Who are you?” tanong ni ‘Amaranth’ dito.