Dominación Mundial

Quando eu estava prestes a sair do restaurante do meu irmão, a gerente me parou. — Senhorita, desculpe, mas a senhora não pagou a conta. Olhei para o rosto desconhecido e pensei que ela provavelmente era nova e não me reconhecia, então expliquei educadamente: — Coloque na conta do dono. Ele me conhece. A gerente me lançou um olhar de desdém. — Senhorita, este é um restaurante três estrelas Michelin. Não deixamos qualquer um fazer fiado. Ela me entregou uma conta impressa. Dei uma olhada. Cinquenta mil dólares por uma refeição. Três mil pela manutenção da louça, cinco mil pela purificação exclusiva do ar, dez mil por uma taxa de serviço VIP de "práticas relaxantes" e uma porção de outras cobranças absurdas. Eu nem sabia que o restaurante do meu irmão era um golpe desses. Não pude deixar de rir, incrédula. — Eu sou a irmã do dono. Se houver algum problema, diga a ele para falar comigo em casa. Mas ela simplesmente não desistia. — Se não pode pagar, pare de fingir que pode. E não finja que conhece o senhor White também. Mandei uma mensagem rápida para minha secretária: [Diga ao meu irmão para demitir essa gerente ou eu retiro meu investimento.]

Desde que Yvonne Frey se casó con Henry Lancaster, ella se quedó sola en una casa vacía durante tres años. Justo cuando estaba a punto de abandonar la esperanza, este hombre regresó repentinamente y dijo que quería vivir con ella. Lancaster ... ¿Debería prepararle una habitación de invitados? "¿Qué? ¡¿Así que solo soy un invitado para ti?! " Henry se enfadó. Ahora, ¿quién fue la persona a quien no le dio importancia esta relación por aquí?

Si Zhanielle ay lumaking 'di kilala ang tunay na magulang, at alam n'ya rin na ampon lang s'ya nang kinikilalang magulang n'ya at tanggap n'ya ito. Dahil 'di naman s'ya tinuturing iba sa umampon sa kan'ya. He's a billionaire, a ruthless in business world, a handsome guy, tall, blue eyes, thick eyebrows na bumagay mukha n'ya, pinkish lips, at may lahi ito. One day nag kayayaan silang mag kakaibigan ni Zhanielle na uminom sa bar. Pa 'no kong mag tagpo ang landas nila 't, may nangyari sa kanila or should I say one night stand. Paano kong tumakas ang babae pag ka umaga?. Mahahanap kaya siya ng lalaki? or kung hahanapin kaya siya?. Well abangan natin yan. ALL RIGHT RESERVE

Meu filho de três anos, Ethan, se perdeu e acabou no território dos renegados, onde foi brutalmente assassinado. Quando fiquei sabendo disso, eu simplesmente desmaiei. Quando acordei, meu companheiro Alfa, Alexander, segurava minha mão com força. A voz dele estava rouca de tanto chorar. — Ivy, eu juro que vou vingar o Ethan. Vou dilacerar esses malditos renegados com minhas próprias garras. Mas apenas três dias depois, durante o funeral, eu ouvi uma conversa entre Alexander e o seu Beta, Marcus. — Alfa, eu não entendo — Marcus parecia confuso — Por que você não deixou o médico da alcateia salvar o Ethan? Ele só estava muito machucado, mas se tivéssemos agido a tempo... — Foi o Lucas. Ele empurrou o Ethan sem querer no território dos renegados — a voz de Alexander estava carregada de dor — mas ele é só uma criança que não conhece os limites do território. Ele não fez de propósito. — Se eu tivesse deixado o médico cuidar do Ethan, o menino teria contado a verdade a todos. Sophia acabaria presa e o Conselho condenaria Lucas à morte. Eu não podia deixar isso acontecer. — Alexander completou. — Mas e o herdeiro da alcateia? — Marcus perguntou, apreensivo. — Não faz diferença — a voz de Alexander voltou a uma calma assustadora — Assim que Ivy se acalmar, eu vou trazer o Lucas de volta. Nós vamos dizer que ele é um órfão adotado e o próximo Alfa será criado pela própria Ivy. Então, a pessoa que matou o meu filho era o filho ilegítimo dele com a amante. Meu filho poderia ter sido salvo, mas Alexander preferiu sacrificar o meu Ethan por causa desse bastardo. Disquei um número que não ligava há cinco anos. — Papai, sou eu. A Ivy. — Mudei de ideia — disse, com a voz soando fria e firme. — Vou voltar para herdar a Alcateia Real. — E quanto à Alcateia Pedra da Lua? — Eu quero que a Pedra da Lua seja apagada da existência.

เมื่อเด็ก N ที่ถูกเรียกมาให้ดูแลเขา กลับกลายเป็นคนเดียวกันกับ ‘ลูกน้อง’ ที่ไนต์คลับ และเธอจะทำอย่างไร เมื่อผู้ชายที่ตัวเองเรียกว่า ‘เจ้านาย’ ต้องกลายมาเป็น…ผู้ชายคนแรกของเธอ

หมอไทม์ ธามไธ ศัลยแพทย์โรงพยาบาล N ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเย็นชาที่ไม่ค่อยสนใจใคร แต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในหัวใจกลับซ่อนความหวั่นไหวและอบอุ่นเอาไว้อย่างมิดชิด ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งปฎิญาณเอาไว้ว่าจะไม่รักใครแต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาต้องมาตกหลุมรักผู้หญิง ที่เขาหวังเพียงแค่ค้างคืนแต่กลับคือรักจริงและรักเดียวของเขาตลอดไป ไออุ่น อัยย์วรินทร์ เด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีน่ารักและบริสุทธิ์สดใส รอยยิ้มของเธอทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว รวมถึงเขาผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเพียงชั่วข้ามคืนด้วยความเข้าใจผิด ทำให้เธอกับเขาต้องผูกติดกันไปตลอดชีวิตด้วยคำว่ารัก

"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น" "พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที "เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด "ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ "ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ" "พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด !! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน "ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห

Eu morri no meu aniversário, mas os meus pais e o meu marido não perceberam. Eles estavam ocupados demais, dedicando toda a atenção para planejar a festa de aniversário da minha irmã gêmea, Esme Shaw. Enquanto ela estava cercada por pessoas ajudando-a a escolher um vestido, eu fui amarrada e jogada no porão. Com a pouca força que me restava, forcei meus dedos quebrados a digitar o código—9395. Era um sinal que meu marido, Edwin Grant, e eu tínhamos combinado. Era uma forma direta de pedir ajuda em caso de perigo. Nunca pensei que um dia realmente precisaria dele. Mas quando enviei, ele não acreditou em mim. Sua resposta foi fria: "Claudia, está fazendo um espetáculo só porque não te levei pra comprar um vestido novo?" Você ainda pode usar o vestido do ano passado. Pare de arrumar confusão. Te vejo na festa mais tarde.” O que ele não sabia era que Esme já havia destruído aquele vestido em pedaços. Ele não tinha ideia de que eu parti logo após desligar. A celebração começou e eu não estava presente. Um alvoroço tomou conta da sala quando viram o presente que eu tinha preparado para a Esme com antecedência.

Sébastien Perrin n'est pas arrivé à l'heure le jour de notre cérémonie, simplement parce qu'il voulait prendre la défense de ma sœur. Ce n'était qu'à la tombée de la nuit qu'il a demandé à Bêta de me transmettre ce message : « Si tu n'as pas pris le collier de Clara Thomas, elle n'aurait pas passé la journée à souffrir. Je voulais seulement te donner une leçon. » « Si tu refuses de t'excuser auprès de Clara, la cérémonie ne continuera pas. » En un instant, je suis devenue la risée de toute la meute. Même mon frère a pris le parti de Clara en disant : « Si Sébastien a réagi pour elle, c'est l'occasion pour toi de revoir ton attitude. » Je me suis retournée et je suis partie sans un mot. Puisque ni mon compagnon ni mon propre frère n'ont choisi de me soutenir, j'ai décidé que la place d'Alpha serait la mienne.

En la etapa terminal de mi insuficiencia renal, mi esposo le dio a mi hermana menor el único riñón que se adaptaba a mí. Rechacé la propuesta del médico de seguir esperando por otro riñón y me di de alta anticipadamente. Después de tanto dolor y desilusión, ya no tenía fuerzas para seguir luchando. Le entregué a mi hermana menor toda la fortuna que había construido durante estos años y, por fin, pude ver a mis padres sonreírme. Mi esposo quería cuidarla día y noche sin descanso. Pero yo solo no me enojé, sino que le aconsejé que fuera muy atento con ella. Incluso, cuando mi hijo dijo que quería que mi hermana fuera su mamá, también asentí sonriendo. Todo salió como ellos querían... entonces, ¿por qué ahora se arrepentían?