Don't Touch Me Novels & Stories

Bulong kausap ko sa sarili ng nasa harap na ako ni Kevin para tanggalin ang polong suot nito. Nanginginig ang kamay na tinanggal ko ang bawat bitones ng suot nitong polo pero nakaka tatlo palang ako ng tapikin ni Kevin ang kamay ko at nakapit ang matang nag salita "Don't touch me, baka magalit my love ko." Kunot noong bulong nito pero tama lamang para marinig ko.

"D*nm!" Marahan itong lumayo sa akin habang tila hindi makapaniwalang nanatili ang mga mata sa akin. "Don't touch it, baka pumutok." Tinignan ko ito ng masama. Napahawak ito sa noo, "god." Tila nahihihirapang bulong nito.

Ito ang pinakaunang pagkakataon na humarap ako sa isang taong walang saplot sa katawan. At higit sa lahat, sa pinakadignidaong tao pa. Sinong hindi makakaramdam ng hiya? “Axton…” “Once I touch claim something, I don’t intend to share it with anybody else.” Pinatong nito ang aking mga binti sa kanyang balikat at bahagyang hinalikan ang aking ankles na siyang ikinapula ng aking pisngi. “So I expect you not to let anyone touch you.”

'' tanong nito na may pag aalala sa mukha, ng bigla itong tabigin ng isang kamay. pag tingin ko sa tumabig dito, walang iba kundi si lance galit na galit ang itsura nito. OMG......Anong ginagawa niya dito? Taka kong tanong saka ko ito narinig na nagsalita... ''dont touch my girl, man..'' sabi nito saka tumingin ng nagbabantang tingin kay kian, saka ito tinignan mula ulo hanggang paa...

Fondling. “Don’t see anyone while you are using me, Trace. Please…”

Ang pagtanggi nito ay halos likas na reaksyon, puno ng pagkadiri at malamig na paglayo. Noon, siya mismo ang naghahangad ng atensyon at lambing mula kay Jeston. Ngayon, kahit ang simpleng paglapit nito ay ayaw na niyang maranasan. “Don't touch me.” Malamig ang kanyang boses. “If you continue this, I will never forgive you.” May malinaw na babala sa kanyang tono. Ngunit hindi iyon pinansin ni Jeston.

Kumunot ang noo ni Magnus. Alam ko na senyales iyon ng kanyang pagkadismaya. Sa trabaho man o sa buhay, kilala niya si Magnus na hindi tumatanggap ng pagtutol. "Pinapaalala ko lang sa'yo, hindi ko hinihingi ang opinyon mo." Yumuko ako at hindi na nagsalita pa. Lalong naging malamig ang ekspresyon ni Magnus habang tinitingnan ang walang buhay kong anyo.

Umangat ang tingin ko sa kanya. "S-Sahara po..." "Sahara..." ulit niya, tila iniukit ang pangalan ko sa isip niya. Ngumiti siya. "Mabuti naman at nagising ka na. Huwag mong masyadong alalahanin ang lahat. Wala kang dapat ikabahala. Magpahinga ka muna rito." Tila bumigat ang dibdib ko. "B-but... may tatawagan lang po sana ako... si Daddy ko—"

Sayang dahil siya si Yohan Akihiro Escobar. He can touch my body, but can't never touch my heart.

"Mind your way clumsy oaf!" Narinig ko ang boses na iyon habang pinupulot ang aking cellphone na nasa sahig. Nang nasa kamay ko na ang cellphone ay agad ko itong pinahid sa aking damit at pinindot ang side button. "Ay thank you buhay pa," bulong ko nang umilaw ang screen. Nang subukan ko itong i-swipe nilamon ako ng pagkabahala, ayaw ma touch! Wala namang visible damage yung screen pero ayaw mag function! I shifted my gaze to the man I bumped into. He’s tall and medium by complexion. My eyes travelled into his thick brows, pointed nose, he has a stubble beard chin which I deemed attractive, mysterious amber eyes and undercut hair style.