Dream Demon Novels & Stories

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

sigaw ng lalaking pumasok sa loob ng silid. Siya yung lalaking sinaniban ng demonyo kahapon. Yung tinawag ni Father na- "Asmodeus" Habang pinipigilang pumikit ang aking mga mata ay nakita kong gumamit ng kakaibang enerhiya ang lalaki at ang kaniyang mga mata ay lumiwanag at naging kulay ginto.

Ibinalik niya ang tingin sa harapan tsaka umiling The person she saw is a—GIRL with DEMONIC EYES. “Just what do you want, woman?” She whispered that only her could hear. END OF CHAPTER 15

Hinahanap ng kanyang mga mata kung saan nito nilagay ang damit na suot kanina. “Gentle Demon, I want to taste this..” “Uggghh..Fvck!” Hindi pa man nakatayo si Denver nang buksan ni Amor ang damit niya upang s******n ang kanyang nipple. Hindi niya alam kung anong klaseng drugs ang nainom nito bakit ganito ito ka wild?

Paglingon ko ay para akong nakakita ng isang demonyo na galit na galit sa sobrang pula. "K-keizer."

Dinampot ko iyon saka binasa ang ilang parte. "You wanna know something about ghosts and supernaturals?" Asked Caden, his eyes full of curiosity and interest. "May alam ka sa mga multo?" "Not that much. Mahilig kasi ako sa mga horror films and paranormals. You want to know some? I can tell you everything I know," masayang alok nito. Hindi na siguro masama. Isa pa ay kailangan ko na rin talaga ng impormasyon tungkol sa mga ganong bagay para makauwi na si Cai at para rin matahimik na ulit ang buhay ko.

Habang tulala ang diwa ko sa daan ay 'di ko maiwasang maalala muli ang pangalan ng bago kong pasyente. Cypher Infierno Napasimangot ako nang makaramdam ako ng kilabot sa pangalang iyon. Just by the name itself, he seems scary? No. More like dangerous I should say. Tame the beast huh?

Hinayaan kong malunod ako sa kaniyang amoy, at hindi man lang napansin na nagagawa ko ng sabayan ang kaniyang paggalaw doon. “Mister—” “It’s Damien Vaughn Vittori for you, angel.” Kinagat ko lang ang kaniyang leeg bilang sagot, dahil tila lumulutang na ako ngayon. Sigurado ako kaninang medyo nasa tamang pag-iisip na ako. Kaya lang ngayon ay parang lumulutang na naman ako. Dahil ba ‘to sa ginagawa namin ngayon, o sadyang bumalik lang ulit ngayon ‘yong epekto ng drugs sa akin?

"Takot na takot ako.." "Shh.. I'm fine now, Mrs. Montenegro. Ang sabi nila, matagal namamatay ang isang masamang damo. I'm a bad person kaya hindi ako agad-agad na mamamatay." Natatawa nitong sabi. Sumimangot siya. "Nagagawa mo pang magbiro ng ganyan. Malapit ka na ngang napahamak." "Nagsasabi lang naman ako ng totoo ah. I'm a bad person, I hurt you so, remember?"

malakas na sigaw nito habang nakabukas ang parehong palad at mariin pang nakatingala. Kapagkuwa'y nilapitan kami nito at parehong dinuro ang mukha namin'g mag-ina. "Kayong mag-ina, pareho kayong salot! Mga wala kayong silbi! Wala kayong ambag sa kompanya at higit sa lahat ay wala rin kayong ambag sa buhay ko!" nanggagalaiti niyang sigaw bago lumabas ng silid na iyon. Nakahinga ako ng maluwang nang tuluyan ng makalabas ang demonyo kong ama.