Easy Poem About Philippines Country の小説・ストーリー

Iba naman ang kwarto na nakuha nila mommy and daddy. “Are you happy?” tanong ni kuya. Humiga rin siya sa kama at tumabi sa akin. Nakatutok ang paningin ko sa kisame habang nakangiti. “Masaya kuya, thank pala for making my dream come true na makapunta sa ibang lugar at ngayon from Philippines ay nasa ibang bansa tayo at ito ang Japan. Kaya, sobra-sobrang salamat sa mga pinaparanas mo sa akin.” Napangiti ako na sinasabi ko yon sa kanya.

Lahat ay nag thumbs up at mau ilang mga babae pa ang tumakbo palapit para itanong kong saan sila galing na bansa at kung anong klaseng sayaw iyon. “We’re from the Philippines, it’s a Filipino dance,” halos sabay na sabi ni Agatha at Johnford. “That was amazing!” hinawakan ng isang babae si Agatha, nagniningning ang mga mata. “Are you a fairy?” Napangiti si Agatha. “I’m not a fairy, I'm just an ordinary dance student.” “Really? How long have you been learning? How long would it tale me to dance like you? Flying like that?”

tanong ko habang nakatingin sa mga maleta niya. Mommy smiled at me. "I need to anak. Basta ha, mag enjoy ka dito at huwag mong pabayaan ang sarili mo." "Mommy, kailan tayo uuwi sa inyo? I wanna visit Philippines. Hindi ba taga doon ka?" "Eli-" tawag ni mommy, natatakot at kinabahan. "Please don't ever mention that country when your dad arounds." Why dad hate that country? Hindi ba he should honor that country cause it's where he met mom? Or mali ako?

malambing niyang sagot rito at kinudlitan ng kanyang daliri ang tungki ng ilong ng anak niya. "Of course I understand you mommy. I don't need daddy, only you are enough for me," nakangiti nitong sagot at iniunat ang maliit na kamay upang maabot ang pisngi niya. Sobrang lambing nito bagay na hindi niya magawang magalit rito kapag sinusuway siya. Alam na alam talaga nito kung paano siya lambingin. "Sit back and relax. Close your eyes, when you open them we're already in the Philippines."

“Seriously, hindi pa rin talaga ako makapaniwalang nandito ka na sa Pinas,” sambit ni Jona habang busy kakasubo ng cake na ini-order nito. Umangat lang ang kanyang kilay rito at bumuntong hininga. “Me too.” “I mean, you always say no when the country mentions Philippines. You hate this country so much.” “No,” she said and smiled. “I don’t hate the country at all. But the people living in it… so much.”

Nang biglang mariin itong napakamot sa kaniyang mata at nag-unat na rin ng braso. "G-good morning, mommy." Himig ng paslit na gaya niya'y nakangiti habang nakatutok sa isa't-isa. "Good morning, baby," himig niya sa anak, saka niyakap ito. "You wake up early?" dugtong pa niya. Tumango-tango ito at noo'y tumayo. Halatang nagpapa-baby ito sa kaniya. "I wake up early, baby. It's our first day here in the Philippines, so we must see what's in here. Right?" Aniya na may paanyayang boses.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Abby's POV: The hotness of the wind is the one who welcomed me the moment that I got out of the plain. The noise of the people around me cannot distruct my thoughts that is flying. The smile in the faces of my kababayan are very natural and transparent. I miss this feeling. A feeling like finally, I'm home. "I miss you Philippines." mahinang sambit ko. "Na miss ka rin niya anak, huwag ka mag-alala." bulong ni mom na hindi ko namalayang nasa likuran ko lang pala.

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas