Kabanata 1: Ang Tagapagluto at ang Malamig na CEO
Hindi ito singsing na may malaking dyamante—bagaman kaya naman niyang bilhin ang pinakamaganda—kundi isang simpleng kwintas na may pusong tanso.
“Hindi ito mamahalin,” sabi niya habang isinusuot ito sa leeg ko. “Ginawa ko ito nang ako lang mag‑isa—pumunta ako sa isang maliit na pagawaan, tinuruan ko ang sarili ko kung paano. Para ipaalala sa iyo… na kahit gaano man karami ang pera ko, wala ‘yung halaga kumpara sa oras at pagod na ibinibigay ko para patunayan na mahalaga ka sa akin—sa akin lang, walang iba.”