Echo Of Her Voice Mga Nobela at Kwento

I closed my eyes and about to push the blade harder but suddenly my guitar made a sound. "Value yourself when no does, Ezra Monique. You are better than this..."it's like I'm hearing my lola's voice. Doon ako natauhan, nabitawan ko ang pang-ahit at nanginginig ang mga kamay kong niyakap sa aking tuhod at doon ako humagulhol.

The lady never responded but may head do. I shouted in agony, gusto kong ikawala ang aking mga kamay at paa pero hindi ko magawa. Nakatali 'yon nang mabuti da silyang kahoy. W-what is she doing? There were bolt of lightning strucking on my head. "AHHH..." a big,hard and in pain voice let out of my mouth. She looks like she is scanning a sundden memory in me. And it hurts a lot.

No one can blame me though, She's so damn beautiful. She nodded her head as she kept on chuckling softly and damn I felt like I am already hypnotized by her. Taena nagmumukha na akong tanga rito pero shit lang....I am so whipped with her. "Ano bang nangyayari sayo? Are you okay baby?" her voice sounded worried but sweet. Ahhh I wanna hear that sweet voice of her every night before I close my eyes and every morning I open my eyes to welcome the new journey with her.

Bigla Itong napahawak sa bibig habang nakatingin sa akin at tiningnan ako taas baba " Wait don't tell me you like someone ?!" Sabi nito Halatang excited Si bakla .May pa hampas hampas pa sa unan na parang kinikilig "Wla ano ka ba " I blow out a lump of air para paniwalain siya na walang ganon .Nawala ang excitement sa mukha Niya " hoy gurl tayo tayo lang naman , handa na ang ears ko sa chismis ,spill the tea Ella" sabi nito with matching yugyog pa sakin

An emotional vocal repertoire, involving brief signals of upwards emotions as intriguing as awe. "I am okay, I am okay. I am just a doing pre-exercises before the flag raising starts. Back to your businesses po. Peace." And then people laughed again when they heard Ulap's Voice. Eh paano ba naman kasi, lumapit sa kaniya ang drone na may mic at camera. Kaya ayun, doon nafocus kay Ulap ang moment and all Maharlikas are having fun of her and the birds. I can also hear Ms. Ahaha's high-pitched laughs.

anas na sabad ni Gio. Ngumisi akong muli at napailing sabay inom sa natitirang whiskey sa baso ko. * "Rad?" I froze when I heard her sweet voice filled my ear. "Hm?" I asked, and hugged her tightly. "Wala lang, ang tahimik mo kasi."

I walked past all of them and went straight to the kitchen para kumuha ng tubig. Hindi ko gets bakit nagagalit siya kaagad sa mga kaunting bagay, tulad ng pagbaba ko mula sa itaas. Kailangan ko lang naman ng tubig pero nagagalit na siya sa akin. Hindi porket na may mga bisita siya ay dapat ko na din gutomin ang sarili ko o tiisin ang uhaw ko para hindi ako makita ng mga bisita niya. Habang kumukuha ako ng tubig ay hindi ko mapigilan marinig ang pag-uusap nila. Paano ba naman kasing hindi, ang lakas ng mga boses nila. "You're quite concerned with her, Range. I wonder why?" Her voice was like teasing Range. Syempre may damdamin ang tao hindi katulad ng nakakataas niyo.

Heidi. Ang kanyang tawa ay pumutol sa ingay, masyadong maliwanag, masyadong malutong. Hindi ako lumingon, pero hindi ko kailangan. Kilala ko ang tunog na iyon. It’s the sound of a woman smiling while sharpening knives. “She’ll come for you,” Zapherous says quietly. “Not directly. Not yet.” “I know.” “She won’t forgive you for being unbothered.”

Lumapit siya sa akin nang unti-unti hanggang sa ma-corner na ako sa nakasaradong pinto ng restroom. “Gagamitin mo ‘yang batang ‘yan para bumalik ka sa akin? Gan’yan ka ba ka-desperada na para ma-secure ang future mo, gagamitin mo pa ‘yong bata na bumalik sa akin o para huthutan ako ng pera-” Masyado nang below the belt ang sinasabi ni Echo, to the point na kumilos mag-isa ‘yong kamay ko para sampalin siya.

Sa loob ng katahimikan, naroon ang malalalim na hininga, ang pakiramdam ng pagkakulong sa sarili niyang katawan. Hanggang sa unti-unti, narinig niya ang isang tinig. “Marga… please, wake up. It’s me… I’m here.” That voice. Hindi siya sigurado kung bangungot iyon o panaginip. Pero ang bigat sa dibdib niya ay totoo. At ang mga salitang iyon, kahit anong pigil niya, tumagos sa pagkatao niya. Slowly, her eyes fluttered open.