Emergency Contact Novels & Stories

Masyado siyang apektado sa sinabi nito kanina sa kaniya at kaya lang niya naisip na lumabas ay baka may telepono man lang sa bahay na iyon o sariling cellphone ito. Kailangan niyang makatawag ng tulong. Tatawagan niya si Ceazar, pero bigla din naman siyang nahapay nang maalala na hindi niya nga pala kabisado ang numero ng cellphone nito. Wala pa rin siyang pag- asa na makahingi ng tulong kahit na may telepono o may cellphone pero kung tatawagan niya ang emergency hotline ay tiyak niyang ang mga ito ang tatawag sa mga pamilya niya.

Gusto kong sumilip at alamin kung ano ang nangyayari sa labas. Pero hindi ko magawa. Hindi ko siya maiwan, si Ferly. Paano kung may makapasok? Paano kung may bala na tumama rito? Napamura ako nang mahina saka mabilis na inilabas ang cellphone ko. Tumawag ako sa emergency hotline. Dalawang ring lang ay sumagot agad. At ang sabi, may nakapag-report na raw. May paparating nang mga pulis.

Tumayo ang lalaki at nag paalam na sasagutin ang tawag. Maya-maya lang ay bumalik din ito. " I'm sorry, emergency." Saad nito at nagmamadaling umalis ng place. Tulala ako dahil iniwan lang naman ako dito sa shop magisa. Nakatanggap ako ng message from him. " Sunduin kita mga 9 tayo. " Akala mo tropa kung mag aya ng gimik. Diko na inantay si Natalia at baka may masabi na hindi dapat. Tamad na umalis ako sa lugar na yun. Ni hindi man lang ako hinatid pa balik sa office. Sabi naman kasi emergency daw.

Wala akong pakialam kung tamad sila o hindi. Ang mahalaga, walang paraan sina Damon para makontak ang kahit sino rito. “Pero Ma’am,” maingat na sabi ng isa sa mga guard, “paano po kung may emergency?” Ngumiti ako sa kaniya. “Wala naman sigurong magiging emergency, gusto ko lang maging matino kayong lahat habang wala ang mga kapatid ko. Ayokong maging pabaya habang wala sila, kakabalik ko lang, dapat magpakitang-gilas ako sa kanila,” paliwanag ko sa kanila.

Patapos na ang trabaho niya. Napa-ayos ako ng upo dahil sa gulat nang muling mag-ring ang phone ko. Kahit unknown number lang ulit ay sinagot ko na. Pero parang binomba 'yong dibdib ko nang babae ang sumagot sa kabilang linya. "Hello, good evening! This is the Emergency Department of St. Gabriel Medical Center. Kayo po ba ang emergency contact ni Vladimir Montenegro?" panimula niya dahilan para malamig ako at nanghina kaya nabitawan ko ang phone ko.

Pagkatapos noon ay tumawag na siya ng ambulansya. Matapos makipag-usap ni Clarisse sa emergency operator, mabilis niyang tinawagan ang emergency contact na nakaukit sa bracelet ng lalaki. Nakausap niya ang isang lalaki na may malalim at nakakatakot na boses, at ibinigay niya rito ang address ng convenience store.

Alam ko Naman na Hindi ko siya responsibilidad pero Hindi kakayanin ng konsensya ko na mawala siya sa mundong ito, lalo't alam ko na may kinalaman Ang Organization na kinabibilangan ko. " Responsibilidad kita dahil kaibigan kita" seryuso ko namang wika. "Nga pala, pag may emergency o may mangyayaring masama sayo ito Ang number ko tawagan mo ako agad kung may kakaiba Kang napapansin Dito." dagdag ko pang wika Kay Akiella. Tatango tango Naman siya at tinanggap Naman ito. " Maraming salamat astra" wika Niya ulit at niyakap ako .

“Buti na lang, kakasara pa lang ng kotse mo bago ito bumangga sa parking barrier. Bago lang ba ang driver's license mo?” Iyon ay isang napakasimpleng aksidente na kahit sino ay magtataka kung paano nangyari. Hindi alam ni Amara kung paano magpapaliwanag. “I'll be more careful next time,” paumanhin niyang sagot. Biglang nanginginig ang kaniyang telepono. Sumulyap siya sa screen at agad na napasimangot. Habang inaayos ng nars ang mga ginamit na cotton at IV supplies, kaswal nitong sinabi, “Tinawagan namin ang emergency contact mo habang wala kang malay.”

sagot ko. biglang naggalawan ang panga niya. Tila ba nagalit siya sa sinabi ko. "I'll call a doctor to check on you. Stay here. Your parents will probably be here soon" sa halip ay sabi niya. "A-ano po? p-pero.. paano po nila nalaman?" nagtataka ko namang tanong. "I saw on your ID the emergency contact number of your gurdian. I gave it to the nurse to inform them what happened to you." sagot niya saka tumayo na at iniwan ako.

Maraming mga yabag ang papalapit sa akin. Mga iba't ibang hitsura ng mga estranghero ang dumulog sa kinaroroonan ko upang tingnan akong nakatihaya sa gitna ng kalsada. Kung pwede mamatay out of embarrassment eh kusa na akong sasama sa grim reaper ba't hindi eh. May layunin pa ako. "Call 911!" sigaw ng isa. "Putang ina walang ganyang emergency sa bansa!"