Emotionally Exhausted Quotes Novels & Stories

Parang kahit ang mga dingding ay nakamasid, naghihintay kung kailan ako bibigay. I slipped off my heels, feeling the ache travel from my toes up to my legs. The kind of exhaustion that wasn’t just physical, it was emotional and mental. Yung pakiramdam na kahit anong tulog mo, hindi mo maibabalik ang bigat na naubos sa loob ng araw.

“Should I just quit my job then? You know how hard it was for me to earn a living. Should I just waste all my efforts then?” Napatulala ako sa mga sinabi niya. Alam kong may punto siya. Alam kong tama siya, but just this once hindi niya ba kayang unahin ang nararamdaman ko? Hindi niya ba kayang piliing intindihin ako? “Paulit-ulit na lang ‘to, Clara. I'm too tired. Just tell me if you want me to quit then I will.”

"Okay ka lang ba?" Natigilan ako sa tanong niya at napatitig sa basong hawak. Nagtataka rin ako kung bakit kakaiba ang sikmura ko nitong mga nagdaan. Naging mapili ako sa amoy at pagkain, tapos bigla na lang akong nakakaramdam ng pagsusuka. "I'm just too exhausted lately," I smiled at him bitterly. "I've probably overworked myself again." And I shouldn't be tiring my body that much for now.

Bulong ko habang tumalikod para umakyat ng hagdan. Parang namamanhid ang katawan ko dahil sa pagod. "Pwede ba tayong mag-usap?" Napapikit ako sa iritasyon. Natigil ang hakbang ko nang nagpakawala ako ng marahas na buntong-hininga bago humarap sa kanya. “Ganoon ba talaga kaimportante? I’m too exhausted... I’m drained, Sam. Please... Hindi ba ako makapagpahinga man lang?”

Tanong ko, nakakahiya naman kasi. “Oo naman, mag-o-on na lang ako ng playlist. Kailangan mo ng pahinga girl,” sabi pa nito na pasulyap-sulyap sa 'kin. Kaya naman 'yon ang ginawa ko, pumikit ako hanggang sa kainin na ako ng aking antok. Pagod na pagod ang pakiramdam ko, pakiramdam ko na drained ako. I'm emotionally and mentally tired...

Ilang saglit pa ay inalis na nito ang kanyang kamay at umayos na humarap saakin. "Wala naman akong nakitang masama sa ginawa kong pag-susuri saiyo, ngunit nakita ko din sa pagsusuri saiyo na nagkaroon ng matinding stress ang isipan mo na nag cause ng over fatigue sa iyo, at sa tingin ko ay nagkaroon ka ng emotional exhaustion, ito lang ah, papalahanan lang kita na huwag masyadong isipin ang mga problema mo, kung ano manyan ah, baka mauwi sa pag nenervous break down ang iyong sakit." Seryosong saad nito saakin, katapos niyang sabihin saakin ang mga katagang iyan ay humarao naman siya kay Kali at Soliel.

Ang mga ilaw sa sala ay dimmed, at ang city lights mula sa bintana ay parang sumasabay sa bigat ng dibdib niya. She felt exhausted. Hindi lang dahil sa trabaho o sa event, kundi dahil sa patong-patong na emosyon na matagal na niyang kinikimkim. Sa bawat sulyap ni Knox kanina, sa bawat protective gesture ni Nathan, pakiramdam niya ay hinihila siya ng dalawang direksyon.

Pero para siyang dingding, hindi man lang gumalaw ang mga paa para umatras. Tiim-bagang na umiwas ako ng tingin nang maalala na naman ang pinagmulan ng galit ko ngayon. Plano pala, ah. Tsk! Sorry ka na lang dahil boba 'yang ex-girlfriend mo at binuko ka! Umiiyak 'yong babae na 'yong nang tumawag. Ano pa bang aasahan sa babaeng heartbroken at lasing? Malamang magngangawa 'yan! Kung ano-ano pa ang sinasabi. Tunay nga talaga ang kasabihang: 'when emotions are high, intelligence is low'!

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Tahimik akong nakinig habang patuloy siyang nagsasalita. "And sometimes," he added, "the people who feel the loneliest are the ones trying hardest to give light to others." That hit me harder than I expected. Parang may biglang tumama diretso sa dibdib ko. I looked away quickly. "Ang lalim mo naman tonight." "Sleep deprivation," he answered confidently. Napatawa ako nang mahina. Then after a few seconds, I asked quietly— "What if stars get tired too?" He looked at me.