Emotionally Exhausted Quotes Novels & Stories

"Kung susunod ba ako sa inyo mommy, tatanggapin niyo ako? Baka kahit dyan sa kabilang buhay ayaw niyo pa rin sa akin." Natigil lang ang pag-iyak ko ng biglang tumunog ang cellphone ko. "I'm so tired Brute!" bungad ko kay Ethan. "I'm so tired of this life..." I said sobbing. Hindi ako lasing, hindi ako uminon ngayong araw pero para akong nalalasing sa sakit ng nararamdaman ko ngayon. Sobrang sakit dahil ilang taon na akong ganito. "I'm so tired too, Brute. I almost giving up but I still want to fight." dinig ko din ang pagkabasag ng boses niya. The brute is crying again.

Buti na lang talaga na kahit na anong bigat na nararamdaman ko I can still laugh genuinely. Living an exhausted life is so tiring, but what can I do? As if I can simply stop and end myself in just a snap of a finger. I don't have any choice but to live the life I'm trying to fight right now. Dati-rati naman hindi ganito ang pakiramdam ko, kaya lang simula nang malaman ko ang tungkol sa utang, para bang isa-isang bumagsak sa akin ang kamalasan. Kinabukasan maaga akong naihatid ni Ash sa airport. Buti na lang din talaga ay walang traffic. Mukhang sumasabay sa akin ang tadhana ngayon.

“Mag-papahinga ka talaga, dahil hindi kita hahayaang pumasok. Okay na ako. Nakatulog kahit konti. Anong gusto mo? Gutom ka ba? May gusto ka bang kainin?” Sunod-sunod na tanong niya pero nakangiting umiling lang ako. “I‘m fine, Wife. Thank you for taking care of me.” Malambing kong pasasalamat sa kanya. Bumuntong hininga ito. “Don't abuse your body. When you get tired, rest. It's not that you're tired then you're still working. Look what happened to you? Over fatigue. I know you have many businesses and you are the only one who manages them all, but please, put yourself first. Unahin mo ang sarili mo kesa sa mga trabaho. Paano kung hindi lang iyan ang mang-yari sa ‘yo ha? Ayoko na mag-kasakit

Napa-aangat na lang siya ng tingin ng mapansin na mukhang palalim na siya ng palaim sa masukal ng wood area ng farm. Inilibot niya ang tingin ng mapansin na wala naman manggahan siyang natatnaw. “Fuck! Now, I’m lost!” Inis na nagpapadyak siya sa kinatatayuan niya upang irelease ang frustration na kanyang nararamdaman. She became emotionally and physically exhausted ng mga sandaling iyon. Sa lahat ng kinaya niya sa buong linggo na pananatili niya sa farm na ito ay bigla na lang bumuhos ang matinding pagod niya.

Maybe I'm just tired. Nagpahinga nalang muna ako ng araw na iyon dahil wala naman mahalagang kaganapan sa ngayon. Mabuti nalang at hindi ako natatawagan nina Tita Malou. May panahon ako para makapag-pahinga. This past few days was my exhausting day. Sobrang pagod at walang pahinga dahil sa sunod-sunod na trabaho.

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

I can't help breaking down while holding her cold and pale hands. Why is this happening with my family? I hate this. I'm drained. I'm so tired. Physically, emotionally, and mentally. I am tired.

May iba siyang nararamdaman pero bakit hindi niya mawari kung ano nga ba . Feeling exhausted kung maituring ni Krystal ang araw niya ngayon .Pakiramdam niya nanghihina siya sa mga naganap kanina . Mukhang hindi matatahimik ang kanyang buhay pag nakadikit lang siya sa kanyang boss .Pero kailangan naman niya ng trabaho ,malaki ang kanyang sahod kaya hindi pwedeng sumuko .

At doon niya naramdaman kung gaano na siya kapagod. Ang rehabilitation training niya kaninang hapon ay halos inubos na ang buong lakas niya. Ang sakit pa ng katawan niya mula sa training noong nakaraang araw at bawat hakbang niya ay parang may karayom na tumutusok sa paa niya. Pero mas masakit pa roon ang mental at emotional exhaustion na dala ng pakikipaglaban sa mga taong iyon. Paglabas niya ng presinto, tumama agad sa kanya ang mainit na sikat ng araw. Masyadong maliwanag. Masyadong nakakasilaw. At sa sobrang pagod niya, bigla siyang nahilo. Napapikit siya habang mapait na napangiti sa sarili. Pakikipaglaban sa mga taong tulad nila Vincent… sobrang ubos-lakas. Hindi pa man tuluyang nawawa