Endless Love Episode 16 소설 & 이야기

“I’ve spent my life chasing knowledge, ideas, and answers. But loving you, that’s the only thing I’ve ever been absolutely sure of. And I’m sure that I want to grow old with you. So, Kila Lorenze, will you make this official—forever, just us two?” Kila felt warmth bloom in her chest, the words wrapping around her like a comforting embrace. But just as she was about to respond, the world around her began to blur—colors dissolving, the man’s presence slipping away like sand through her fingers.

I took a deep breath, my voice cracking as I whispered, "I love you till we meet again. Till we meet in another life. In the second life, I will find you again, and we will be together. I will make sure we'll fall in love again, and we'll never part. Hahanapin kita, Dark. Hihintayin kita. I love you with all my heart. I love you...and I will never stop loving you." Mapait akong napangiti, bitterness and longing swirling in my heart. I called the doctor in and told him I was ready. He bowed his head slightly and moved to the life support machine, glancing at me with understanding. I rested my head on Dark's hand, sobbing silently, knowing this was our final goodbye. The doctor let out a quiet

“Mahal na mahal kita. Please always remember that I will still love you from eternity and beyond until death do as part. Mawala man ako at iwan man kita… mananatili ako sa tabi niyo… palagi.” “Life has an end, b-but my love for you are endless.” sabi niya. Niyakap siya ng asawa at matapos kumalas ay hinalikan siya nito sa labi. Halik na namiss nilang pareho. Halik na nasasabik. Halik na matagal na nilang hinanap. Halik na nagkusang maiparamdam sa isat-isat kung gaano kalalim ang kanilang pagmamahalan sa kabila ng mga nagyayari.

Kaya naman ang saya ko ngayon kasi may lakas ng loob na akong sabihin na. PINAGTAGPO KAMI NI DYLAN AT ITINADHANA SA ISA'T ISA. And I believe, this love that grows into our hearts will last for a lifetime. THE END.

"I'm always here, Seira. Pero sana naisip mong nag-aalala din ako sa 'yo." "Salamat, Dorothy. Pero hindi ko matatanggap yung advice mo." "Alam ko naman, tanga ka kasi." Totoo naman ang sinabi niya. "Tanga na kung tanga, I know this is love. Umaasa akong maipapanalo ko 'to." Hinila ko ang unan sa tabi ko at niyakap ito. "Hanggang kailan ka aasa, Seira?" "Hanggang mamatay ako."

Never pa man ako nakapagsabi sa kanya ng 'I love you' madalas lalo nang may ganitong sensiridad. "Huwag mo nga ako titigan ng ganyan." Naiinis na niyang saad kaya natigilan na rin ako at tinapos ang kinakain. Maya-maya pa nagkalikot ako sa phone then nagtungo ako sa music player and select a song to play. I have choosen this music which is sang by ***Ronan Keating*** entitled, ***When You Say Nothing At All.*** The message is fitted for her perfectly. I saw Athena smiling right now.

Di niya na rin naman kailangan ng pictures dahil may Hyperthymeesia na siya. Hindi na gaanong nagsalita si Love dahil busy na siya sa pagtingin-tingin ng mga painting, at eto ako, sinusundan lang siya. Lagi niya ring hawak ang kamay ko at hawak ko rin naman ang sa kanya. Hinihila niya ako sa bawat direksyon na pupuntahan niya. May gagawa ba ako eh siya yung compass ko.

Forever until eternity, I love you, Lawrence. ***WAKAS***

Napahithit siya ng sigarilyo habang papalapit sa akin, ang palad niya ang dumampi sa leeg ko, kita ko sa mata niya ang galit. “Atlis na patunayan mo sa akin na gusto muna ako nagmamalaki kapa talaga?” lalong pang humigpit iyon at pakiramdam ko ay iyon na ang huling araw ko sa mundo. Bumitiw rin kaagad ang kapit ng kamay niya sa leeg ko, halos maubo ubo ako ng makawala sa kanya.— “Magpasalamat kana lang at hindi pa kita kayang I let go! Pagbibigyan muna kita sa ngayon!” Aniya at padabog na lumabas ng gymnation. Doon ay lumabas ang luha ko, halos bumaba ang tingin ko sa sarili ko, lalo na kung hinayaan niyang mapunta ako sa mga tauhan niya.

Kaya alam niyang hindi pa rito nagtatapos ang pagmamahalan nila. *****the end*****