Everything Happens Novels & Stories

Hindi makapaniwalang napaupo ako sa sahig at bigla nalang nandilim ang paningin ko hanggang sa mawalan na ako ng malay. Everything happens so fast, life is really unpredictable. Today, you're happy, tomorrow, something bad might happen, it's just a matter of time. I don't know if I still be able to live without them on my side. Sign na ba ang mga pinagsasabi ni Mommy noon sa akin? Is that her farewell? Hindi ko matanggap. Ang bilis ng mga pangyayari. Basta nagising nalang ulit akong umiiyak at pinangako sa sariling pagbabayarin ko ang mga nagdulot sa akin ng sakit na 'to. I won't stop until they taste their own doze of medicine. Justice will be serve...

EME 23 Matapos ang mga pangyayaring iyon ay umuwi na si Perla. Ilan minuto palang ang nakakalipas ng magparamdam at magpakita din si Angela sa kapatid niyang si Janet, Si Janet na mas bata ng isang taon kay Perla.

Kinilabutan ako sa mga sinabi niya dahilan para sunod sunod na parang may matatalin na sumaksak sa dibdin ko kasabay ng pagpatak ng malakamig na luha ko. Everything that happened that night came rushing back at me again! All of it! Vividly before my eyes!

Sagot ko kay Kez, at uminom ulit. "Why? Something bad happened?" She asked. Tumikhim ako at nagsimula nanamang kumirot ang tiyan ko nang maalala ang nangyari. "Wala naman, nakukulitan lang ako." "Akala ko, may nangyari nanamang hindi maganda." Sabi niya, hindi ko nalang siya pinansin at inabot nalang ang baso sa lamesa. "You okay, Queng? You're shaking." Napatingin ako kay Lance. Tumango ako at uminom nalang.

Kahit anong pigil ay paulit-ulit silang nagtutubig. Sumandal ako sa kotse at yumuko habang pinakikinggan ang malakas na kantang nanggagaling sa Core. Hindi ko alam kung matatawa ako, o lalong maiiyak dahil sa lahat ng nangyari sa araw na 'to. It was like the universe have conspired to make me miserable on this day. "Damn it," I cussed, before wipping away another batch of stubborn tears. "Bad break up?"

Regretting something that happens already is nothing but foolishness. Of course, everything happens for a reason. Hindi naman siguro mangyayari ang bagay na iyan 'di ba kung walang rason? Kagaya lang din ng nangyari sa kaniya. Hindi siya masasaktan ngayon kung hindi lang sana niya pinilit si Lucas. Hindi siya magsisisi dahil in the first place, it's her choice. Everything always happened because you let it happen. Don't say crap like you have no choice that's why it happens. You have one but you just didn't notice.

bigla na lamang itong tumayo, at hindi man lang akong hinintay na makasakit sa sinabi niya, at iniwan akong mag-isa sa sala. Hinayaan ko na lang rin naman iyon, ngunit naiwan akong nalilito. Ngunit....nagulat na lamang ako ulit, nang biglang may kakaibang liwanag ang nabuo sa salamin. “Not everything that happens has to be stopped Apo. Sometimes we have to accept that we can't interfere even if we know the truth. Whatever happens to him is because that is what he wants, not because that is what do you want to happen. ” mukhang sa salamin siya dumaan. Abuela Ursulam. Nandirito siya, at mukhang narinig niya nanaman ang mga bagay na naiisip ko.

Ayon din ang nagpagising sa 'kin dahil kung totoo nga namang pinakinggan ko siya no'ng araw na 'yon ay baka nga ganito pa rin kami, magsakama, nagmamahalan, at kasal na rin. Siguro nga tama ang kasabihan ng iba na everything happens for a reason. Lahat ng ginagawa natin, lahat ng naging desisyon natin, lahat ng kung ano'ng sabihin natin no'ng mga oras sa partikular na pagkakataon ay sinadya ng tadhana, sinadya niyang mangyari ang lahat ng ito para din sa aming mga sarili, upang matuto kami.

Kasama na dun ang mga nangyari sa Italy. Lahat ng mga natutunan ko na magagamit ko pala ngayon. Lahat ng mga pagtitiis ko ay may epekto pala sa buhay ko ngayon. At lahat ng napagdaanan ko noon ay sisiw na lang sa 'kin ngayon. Kaya, naniniwala na ako na everything happens for a reason.