Novelas y relatos de Expect The Unexpected In Tagalog

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

dasal ni Gabriel na hindi na niya napigilang mapaluha dahil sa emosyong nararamdaman sa mga oras na ito. "Mali man po ang naging simula ng aming pag-iibigan, mali man po sa mata ng tao at sa mata niyo ang naging relasyon namin noon pero sana po ay makita niyo pa rin na walang naging mali sa pag-ibig na aming naramdaman, siguro kung may mali man ay iyon ay ang oras, ang panahon at pagkakataon na mayroon kami noon. Kaya ngayong tama na po ang lahat sa buhay namin, sapat at wagas na pagmamahal namin para sa isa't isa, tamang panahon at pagkakataon para mabuo ang aming pamilya, maging masaya. . . sana po ay walang mangyaring masama kay Rafaela at sa baby Rafael namin. This is the beginning of ou

Umalis ako ng masama ang loob ng biglang humangin malakas at napapikit ako ng naglalakad. Tapos nabigla ako ng may malamig na lumalandas saaking pisngi. Mabibigat na kamay ko itong pinunasan. "Tch! Hindi ako umiiyak! Napuwing lang ako kasi malakas yung hangin!." Depensang sagot ko kahit wala naman akong kausap at may bigla na naman akong naalala at napasabi akong "Tanginang pangako na yan! Lagi nalang hindi natutupad sa lahat ng mga taong umaasa sa wala!" Sambit ko at tuluyan ng naglakad paalis sa lugar.

Parang teenager kung makabanat. "Nasaan ka ba? SM north?" "O-oo." "Wait for me there." Hindi niya binaba ang tawag. Naglakad na lang ako palabas ng mall para hintayin siya roon. Halos kinse minutos bago siya nakarating. Nagmamadali akong pumasok ng kaniyang sasakyan. "Dalian mo na. Baka malate ka sa sarili mong party!"

The sarcasm bitch! Patakbo kong tinungo ang elevator at nakitang maraming sakay kaya hindi na ako nag abalang makisiksik. I have no choice but to wait. Napatalon ako sa gulat nang may humawak sa balikat ko habang nakatayo dito sa harap ng elevator at naghihintay. "Hey, I didn't expect to see you here, Sabri. I missed you," utas ni Damon sabay yakap sa akin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.