Fake 500-peso Bill Novels & Stories

Hindi ba parang overpriced na iyon? "500,000 pesos!" Isang matandang babae ang nag-angat ng numbered paddle nito. Mabilis naman itong sinundan ng isa pang boses. "550,000 pesos!" "Wow! We have 550,000 pesos! Do I hear 600,000 pesos?" "600,000." "600,000! Thank you, sir!" Itinuro ng auctioneer ang isang lalaking nasa middle-aged.

Nagmamadaling sabi ni Kim. “Ok Ms.Kim ito ang dokumento at maari niyo na din munang basahin ito bago pirmahan. Ito naman ang cheke na nagkakahalaga ng 500million pesos. Good as cash ito , kahit ngayon din ay pwede niyo ng kuhain sa bangko ang pera.” Sabi ko pa muli kay Kim. Nakita ko naman ang kanyang pag ngiti ng marinig ang tungkol sa pera.

Wala naman kasi talaga siyang pakialam sa offer ni Marcia dahil sa totoo lang mas malaki pa ang kikitain niya sa pagiging fake girlfriend ni Leander kaysa sa alok nito. "Maliit pa ba ang offer ko? Sige, I'll make it 5 million pesos?" Napalunok siya. Five million pesos?

Kinuha ko roon ang cheque at pinilit na inayos ang pagsusulat kahit nanginginig pa ang kamay ko. Isang one na sinundan ng apat na zero. Nang hindi makuntento ay dinagdagan ko pa iyon ng dalawa pang zero bago ang tuldok. One million pesos. Pinirmahan ko na rin iyon bago ko kinuha ang papel na sinulatan at inilapag sa ibaba ng kama para makita niya 'pag lumabas na siya ng banyo.

Medyo makapal yung envelope. Binuksan ko ng konti. At napahinto ako. Limang libo. Five thousand. Cash. Napatingin ako sa kanya agad. "Ha?" bigla kong nasabi, hindi ko napigilan. Tumawa siya. "Is that too little?" Mas lalo akong natigilan. "Po?!" Mas lumakas yung tawa niya ngayon. "You're funny," sabi niya, umiiling-iling pa.

Tahimik akong umupo sa harapan niya. “Take it.” Isang papel na katulad ng iniaabot niya sa akin kahapon. Kinuha ko iyon. Aware ako na ito ang pera na napagkasunduan namin. Ipapasok ko na ito sa isang envelop, nang bigla akong matigilan. Kumurap ako dahil baka naduduling lang ako. “Five hundred thousand pesos?” Nanlaki ang mga mata ko. “The hospital bill where your mother is confined has also been paid.”

‘Tapos ngayon, para nang hayop si Calvin na handang sakmalin at patayin si Sharina. “AND YES, THAT BAG WAS FAKE. NAKUHA KO LANG IYAN FOR FIVE THOUSAND PESOS,” gigil pa ring sabi ng lalaki. “P-PERO, NAKAKAINIS! NAKAKAINIS KASI MALAKING KABAWASAN PA RIN IYON SA IBINAYAD SA AKIN NI MONICA!” Ang kaba na nararamdaman ko at takot ay napalitan ng panlalambot. It was as if reality suddenly hit me hard. Really hard.

Hinawakan ko ang tag prize tsaka muling sinilip ang price na naka print dito. “ Nakakaiyak naman ang presyo nito. ” Bulong ko sa aking sarili habang nakatingin sa $500, kung titingnan 24,377.70. peso ang halaga nito dito sa pinas. Mabilis kong binitiwan ang tag price na para bang may nakakahawang sakit ito. Jusko! Pambili na nang bahay at lupa iyon, ei?!

“Ha? Wala naman sigurong pagbabanta sa buhay natin dahil wala na ang mga taong nasa likod ng lahat ng ito.” “We don’t know. I don’t care kahit magbayad pa ako basta safe ka lang at ang pamilya natin.” “But how about the money?” “Money?” Kumunot ang noo niya. “Iyong pera sa attache case na bitbit niyo? Hindi ba pera ang laman niyon?” “That’s fake.” “Fake?!” Nagulat ako. “You mean, nagbitbit kayo ng pera na hindi pala totoo? Paano kung lalo pala kaming napahamak ni Bea?”

Tanong ni Sheryl. “Simple lang,” pagyayabang ng mastermind, gumawa ako ng fake account sa social media. Ipinost ko ‘yung photo ng lalaking napulot ko na may tanong na, sino ang lalaking ito? May premyong limang libong piso ang sino mang makakahula.” “Tapos?” “Hayun, ‘andami agad humula. Maraming mali sa mga hula, pero marami ang nagbigay ng mga tamang impormasyon na napagdugtung-dugtong ko. At ‘yun na!”