Falling Apart Novels & Stories

For the very first time, naiintindihan ko na. "You question everything, every moment, every word exchanged, every promise made. You wonder if you could have done something differently, if you could have been better, loved harder, been more understanding. But sometimes, no matter how much love you pour into something, it's just not enough to mend what's broken." he stopped for a minute and shrugged. "And so, with heavy hearts and tears in your eyes, you make the agonizing decision to let go. It feels like ripping a piece of yourself away, leaving behind a void that seems impossible to fill. But deep down, you know it's the right thing to do, for both of you."

“Hindi na po kaya, Ms. Maddie. Anytime po ay magko-collapse na ang bahay.” Kitang kita niya ang pagbagsak ng bahay. At sa mga sandaling iyon, kasama siyang namatay ni Noah. Her heart was broken into billion pieces, burned, and turned into ashes.

I'm too broken to process things right now. Kasabay ng pagtingin ko sa oras ay nakita ko ang tatlong miss calls from Aria. Umupo ako sa kama, napahawak pa ako sa ulo ko dahil umiikot pa ang paningin ko. Kahit marami ang nainom ko kagabi ay hindi pa rin nito natakpan ang sakit at alaala na naramdaman ko kagabi. What does he mean sa 'I don't want to lose you', e siya nga 'yung bumitaw sa aming dalawa.

That look—yung parang pinipilit mong maging bakal kasi kapag naging tao ka, babagsak ka. “You don’t get to do this alone,” sabi ko. “Hindi ka nag-iisa dito.” Rhea didn’t look at me. “Hindi ko hinihingi,” sagot niya. That hit harder than any shout. Lucas stood up abruptly. “Enough,” sabi niya. “We’re fracturing, and Adrian wants exactly that.” LUCAS’ POV Fault lines always show up before collapse. Small disagreements. Sharp tones. Silences that feel louder than explosions.

“Alexander... pagod na pagod na ako.” Mababa lang ang boses niya, pero bawat salita ay may dalang bigat ng isang libong tonelada. “I feel like... everything in my life just keeps falling apart. Parang tuwing may aayusin ako, may mas malaking guguho.”

"I’m sorry." Dalawang salita lamang ang binigkas niya pero hindi ko na napigilan ang tuloy-tuloy na pagtulo ng mga luha ko at ang pagbuhos ng matinding emosyon ko. I cried outright because It’s like my whole world came crumbling down again, at hindi ko maipaliwanag ang sobrang sakit na nararamdaman ko sa punto na ito.

Gusto niyang paibigin ko si Hunter, pakasalan at iwan bigla sa ere. He said that I can marry Hunter but I’ll have to divorce him. I choose the latter which is to runaway. Ayokong matali habang buhay sa taong hindi ko naman mahal! Gusto ko lang namang magtrabaho para sa anak ko. Para tuluyan na siyang gumaling. Nang ibaba ko ang tawag ay naghanda na ako sa pag-alis. The sun is setting. It was a beautiful scenery. The darkness is slowly eating the light until it totally fades away. The clouds and the sky itself dims into a perfect landscape.

Hindi niya aakalaing mas uunahin pa ng ama niyang isalba ang kumpanya kaysa sa kasiyahan niya. Umalis na siya roon at nanghihina ang mga tuhod na bumalik sa kaniyang silid. Napaupo siya sa gilid ng kaniyang kama at doon ay bumuhos na nang tuluyan mula sa kaniyang mga mata ang masaganang mga luha. Umiyak siya nang umiyak na para bang pinagsakluban siya ng langit at lupa. Her heart was tearing apart and it was painful. Hanggang sa hindi niya namalayang nakatulog na pala siya sa ganoong ayos.

Malungkot na tawag nito Gusto kong magfocus dito pero natatakot ako at nawawala ako sa katinuan habang nararamdaman ko ang matigas nitong sandata na humahagod sa bukana ko. "I know I am not the one anymore but I am hoping na magbago pa ang nararamdaman ko." Yumakap ako ng mahigpit dito at ako na mismo ang kusang nagpasok ng matigas nitong alaga sa kaloob-looban ko. "Ah! Hmm..." Magkasunod akong napaungol ng maramdaman ko ang pagkapuno ko dahil sa laki nito. Hindi gumagalaw si Prince sa ibabaw ko, isang bagay na sobrang nakakasakit sa akin.

Napapangiwi pa siya dahil sa pait dulot ng matapang na alak. "Oh dahan dahan naman bro" Saway ni Aljunry dito pero hindi ito pinakinggan ni Miles halos tumungga pa ito sa bote ng alak. Napapakamot na lamang si Aljunry, ganito ba talaga kapag na bo broken hearted ka ? kasi hindi pa naman niya naranasan ang hiwalayan ng babae dahil siya madalas ang gumagawa non lalo na kapag nag sasawa na siya. He doesn't take relationship seriously. Maraming babae na din ang umiyak sa kaniya.