Falling Apart Novels & Stories

Umigting ang kanyang panga. "A failure." Narinig kong sinabi ng isa. Hinawakan ko ang kamay niyang nakahawak sa akin. Namuhay siya na pasan niya ang Iahat at ngayon ay ganito ang matatanggap niya galing sa kanyang pamilya. Naiinis ako na ako ang dahilan kung bakit siya nasasaktan. Loving me was toxic to him. Loving me is his hell. Loving me is his failure.

Nagbabaka sakaling mawala ang sakit na nararamdaman ngunit tila ba ito ay lalo lamang nanunuot sa kaibuturan ng kanyang puso. Ng aalala naman angga tauhan ni Aidan dahil sa sobrang tagal nitong naligo kung ano anong haka haka na ang naiisip at pknag bubulungan ng mga ito. Ilang sandali pa at lumabas ng silid si Aidan nag tungo sa terrace gaya ng sinabi ni Jeofrey.

Paano ko itatapon ng basta-basta iyong limang taon? "Her father saw us. Hindi raw siya papayag na hindi ko papanagutan si Veronica." Inangat niya ang tingin niya sa akin at hinawakan ang kamay ko. Dulot ng panghihina, hindi ko maialis ang kamay niya sa akin. "Sorry, Adri, but I really need to break up with you. I can't afford for my career to be ruined." Agad akong natauhan sa sinabi niyang 'yon. Pabalibag na inalis ko ang kamay niya at malakas siyang sinampal, dalawang beses, tig-isang pisngi.

“That’s not possible… the company fell because of bad investments—” “That’s what they wanted everyone to think,” Mikaela cut in, her fingers tightening around a worn leather folder. “Before your father died, he was investigating a group of board members—people he trusted. They were leaking proprietary information to rivals, diverting funds, sinking deals on purpose.” Isla’s mouth ran dry. “Why… why would they do that?” “Greed,” Adam said, sliding over a document. “Ricafort funded them. The collapse of Whitlock allowed Ricafort’s shell companies to buy out the most valuable assets for a fraction of the price.”

"Yun na nga eh. Ayokong maranasan niya ang sakit na naramdaman ko dati." "Hindi naman lahat ng relasyon, nauuwi sa hiwalayan." "Really? Eh anong tawag mo dun sa relationship mo kay Joenard? Michael? Lester? Hindi ba't sa hiwalayan din ang bagsak niyo?" "May mga bagay talaga na mahirap ipaliwanag. Ang sakin kasi nafall-out of love ako. Kaysa naman patagalin ko pa ang relasyon namin at patuloy na lokohin ko pati ang sarili ko na mahal ko sila, mas okey na makipaghiwalay na lang."

Nevertheless, she continued walking kahit hirap na hirap siyang makita ang dinaraanan. Sa kamamadali niya ay hindi na napansin ang nakausling bahagi ng batuhan. “Ah!” Natisod siya. Halos mawalan siya ng balanse. Buti na lang at may nakapitan. Sa malas, matigas at matulis na bahagi ang nahawakan niya. “Aw!”

They're nothing but right now, he's really fucked up. Hindi niya pwedeng i-release ang gear niya para makawala sa pagkakasabit. Fracture ang buto niya oras na sumayad sa lupa ang paa niya. Ilang oras ang ginugol niya para makawala sa parachute niya. Nang makasampa na sa sanga ng malaking puno, gigil niyang kinagat naman ang maliit na sanga nito hanggang sa mangawit ang panga niya. Baka sakali, maramdaman nito ang hirap niya sa pagbaba.

Kasabay sa mabagal nyang paghiga ang pagbagsak ng katawan ko sa ibabaw nya. Tuluyan na syang bumigay at walang pag-aalinlangang lumaban sa bibig kong nananalasa sa malambot nyang labi, kasabay ang mahinang ungol na nagmumula sa kanya. Siramon! Hindi ko na kayang pigilan pa.

Rana smiled. Napasinghap sina Andy, Ruan at lolo butler. Halos hindi na rin makahinga si Vern. Para siyang rocket na magte-take off kung sagutin na siya ng dalaga. “Ngunit hindi ko kayang lokohin ang sarili ko, lalo na ikaw.” Then his world fell apart. Tila punyal iyon na itinusok sa sasabog niyang puso. Nawalan ng beat.