Novel & Cerita Falling Apart

Hinila niya ang aking upuan papalapit sa kaniya at tsaka inipit nito ang aking buhok sa likod ng aking mga tenga. "You know what Shainahiah, sometimes I don't know what I feel about you. I do love you but... I couldn't be the person you wanted to hold onto," wika niya. "I don't understand. Why are you doing this to me?" "Let's break up Shainahiah. Heal yourself first, you deserve the world."

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

Napalingon si Anika nang marinig niya ang nagkakagulo ang mga babae dahil sa pera "Sa inyo na ang perang yan .Mari sng perang yan kaya dito laang iyan nababagay" bulong ni Anika pagkatapos ay naghanap ng mapupuwestuhan para huminga ng malalim. Napakabigat ng dibdib niya.Ilang linggo pa la.ang ay parang pagod na pagod na siya.Hisi niya alam kung hanggang kelan niya kakayanin at kung ang lakas niya ba ay aabot pa hanggang sa mabinili na ang gamot sa merkado.Pakiramdam kase niAnika sa bawat gabi niya sa club at nababawasan ng isang bilang ang buhay niya.

Hinayaan ko na rin sila na saktan ako. Hindi ako umimik hanggang sa unti-unti kong naramdaman ang pagsara ng mga mata ko. The last thing I heard before fully losing consciousness was my brother's words. "You are a good for nothing trash. You are no longer my sister!" -- I woke up sweating so hard from my deep sleep. Tumingin ako sa salamin at nakita ko ang sarili kong umiiyak. What a terrible dream... Hanggang ngayon ay patuloy pa rin akong hinahabol ng araw na 'yon. Kahit pa ilang taon na ang nakalipas ay hindi pa rin ako natatahimik.

Bayad na sa pagkakautang ang papa niya. Ilang sandali pa'y binabagtas na nila ni Apolo ang daan papunta sa lilipatang apartment. Iniwan lang nila ang mga kagamitan roon at kagyat din nagtungo sa ospital kung saan naka-confine ang kanyang papa. Si Apolo ay sumaglit sa isang fast food chain para mamili ng pagkain at pinauna siya.

“Bakit ba ang tagal nilang mag-usap, gusto ko ng umuwi,”reklamo ni Abegail. “Ma’am masyado pa pong maaga para umuwi po kayo,”nakangiting sabi ni Ciara. “E, sa gusto ko ng umuwi Ciara, wala ako sa mood magtrabaho ngayon,”nakasimangot na sabi ni Abegail. “Naku heto tayo e, hindi lang naisama ng crush sa loob nagmamaktol na agad,”nakangising sabi ni Ciara.

"hindi gugustuhin ng mommy mo na nagpapakasira ka, hinid gugustuhuhin na makitang sinasayang mo ang buhay mo na , sinakripisyo niya ang sarili para sayo" Hinawakan ko ang mga kamay niyang may sugat, "Minsan kelangan nating mag move on sa sakit para maghilom ang sugat na naiwan sa atin"

Ashley POV It's been three weeks since Kevyn and I broke up. Inaamin ko na hindi naging madali sa akin ang bagay na 'yon, sa araw araw na lumilipas ay pinapatay ako sa sakit pero kailangan kung maging matatag para sa sarili ko. Ang hirap na dati kasama ko siya palagi pero ngayon ay mag isa na lang ako. Pero siguro gano'n talaga ang buhay, kung hindi kayo para sa isa't isa ay gagawa ang tadhana na maghiwalay kayo even in a painful way.

"Well, I am, but I want to see if... After seven years, maayos pa ba gaya ng huli ko itong nakita. For example, is your shower room?" Again there's a mocking sound in those sarcastic words. "I don't want to disappoint you, but I told you my parents are in the hospital and our company is bankrupt. I don't have money for maintenance for this mansion anymore. I have a lot of bills to pay. And this is my priority." Thunder walks through Shanel's room. Totally ignore her word. Para talaga syang nakikipag-usap sa hangin pero kung humampas naman ang mga salita ay mapanakit.

But he only tightened his grip, his lips continuing their relentless descent. Her mind was slipping into oblivion, drowning in a haze of fear and confusion. This was all she could do—beg. Beg him to stop hurting her, to stop this torment that clawed at her sanity. Each kiss and touch felt like a violation, an invasion that stripped her of her autonomy. But reality snapped back into focus when she realized he had broken her panties, the only clothing left covering her womanhood. Panic surged through her as the gravity of her situation hit her. She was exposed, vulnerable, and at his mercy.