Falling Apart Novels & Stories

Ang Lolo mo nasa hospital! My world is already broken, but it feels like it's still falling apart. Wala na bang magandang mangyayari sa buhay ko?

Kita ang pusod niyang may hikaw, dahil mababa din ang jogging pants na suot. "Please, don't hurt my pride. Lumaban ka ng patas," aniya saka iniangat ang kamay upang humanda sa magiging laban. Siya ang unang sumugod pero hinila lang ang kanyang kamay at ipinaikot iyon sa kanyang likod. Ginamit niya ang mga paa upang i-angat ang sarili at makawala dito. Mabilis ang kanyang naging paggalaw at itinaas ang dalawang paa na ipinulupot sa baywang nito. Umikot siya upang mapatumba ang lalaki.

Sumusuko na ako. Ayaw ko na. Even the strongest person fall. …and this is my downfall. I’m so sick and tired of this life. I’m so sick and tired of living this life in pain and sufferings.

And because everybody was froze and afraid to make an action,then so, Hanna stood up and answer the call. After the moment that conversation ends up, Hanna took the gripwoods that was placed behind the door. And there she break the telephone into pieces,which is actually made some mess on the floor. Wherein, everyone was in a total shock while looking at Hanna and the broken telephone. At ito ay dahil sa sobrang inis niya na wala siyang mapag balingan ng kanyang galit. “What the hell are you looking at!!?? Clean this up NOW!!!!!!”

May pupuntahan din yata dapat siya, pero nalimutan na niya iyon nang makita ako. "What happened? Bakit ka umiiyak—" "I'll explain everything later," wika ko bago pa man niya matapos ang sasabihin. "For now, I need some time alone." Hindi ko pa ito ginagawa noon, pero lumabas ako ng kumpanya kahit work hours pa at may mga kailangan akong tapusin. I'm always in control of my emotions, but now, my world is crumbling down.

Hindi sapat ang pagmamakaawa ni Eys para mabago iyon. Ngunit... parang may bahagi ng puso nito ang unti-unting lumambot. "Don't say it, since there is a beginning, it means there mut be an end." Alam ni Eys ang halaga ng pagpapanatili ng kapayapaan, kaya’t kumapit siya sa maliit na pag-asa at hindi niya ito binitiwan. Mahina niyang kinagat ang kanyang labi, "pero hindi ba sinabi mo noong araw na 'yon na hindi maganda ang pakiramdam ni Miss Lopez at kailangan akong maging handa anumang oras?"

Still, as she sat down and opened her files, she whispered to herself, “Don’t fall for it again, Kaella. Hindi lahat ng na-trap ay kailangang manatili.” Pero somewhere deep inside, she knew — the walls she’d built were starting to crack.

Baka kapag sabay naming inabot ang pangarap namin, pareho kaming maubos dahil sa stress mula sa mga trabaho namin. Naupo siya sa isang upuan pero hindi ko siya tiningnan. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Gusto kong magalit sa kaniya pero tila ba wala na rin akong lakas makipagtalo. “I’m sorry,” as usual. Yun pa rin ang maririnig ko, ang walang katapusan niyang sorry. “Pinilit ko namang tapusin ng maaga yung meeting namin pero—”

Karter couldn't process every word in his mind, the same thing goes with Kacie and Khloe. “It's a half truth.”

Ang kanyang emotional breakdown ay malalim at nakapanghihina. Sa loob ng ilang linggo, tila nawalan siya ng direksyon. Ang kanyang opisina, na dati'y sentro ng kanyang abogadong buhay, ay naging saksi sa kanyang paghihirap. Ang mga papeles ay nagsimulang magtambak, ang mga tawag ay hindi nasasagot, at ang kanyang kliyente ay nagsimulang magtanong. Ang kanyang isip ay laging lumilipad, bumabalik sa gabi ng pag-alis ni Alexis, at sa bawat pagkakataon na sinaktan niya ang damdamin nito. Ang kanyang trabaho, na dati'y pinagmumulan ng kanyang pagkakakilanlan, ay lubhang naapektuhan. Halos hindi na siya makapag-concentrate sa mga kaso, ang bawat desisyon niya ay tila nakasalalay sa pagbabalik ni A