Novel & Cerita Family Problem Advice Tagalog

NANG MAKABABA ay sinalubong kaagad siya ng halik at yakap ng mommy at daddy niya. "How was the FVC? Nagkaroon ba kayo ng moments together as husband and wife?" "Mommy, alam niyo rin ang lugar na 'yon?" Pero pinitik lang ni mommy ang noo niya. "ikaw lang naman sa pamilya natin ang walang pakialam kaya malamang ayan. Nandito ka lang sa Pilipinas pero may mga lugar ka pang hindi nadidiskubre."

sagot naman niya sa akin. "haist beshy! may chance pa kayang makauwi ako ng Pilipinas?" nalulungkot kong tanong sa kaniya. "Naku beshy mabuti kung asawa ka ng amo mo! Nag research ako , amo pala ang pinaka-powerful na family sa buong bansa ngayon, Bumagsak na pala sa pinaka-mayaman at pinaka makapangyarihang angkan si Valentino. (nang-aasar niyang sabi sa akin) Ayon baka may chance pang makauwi ka sa Pinas. hahaha"

Puno ng pagmamahal na salita ko. Para sa'kin nag-iisa lang si Papa, si Alejandro Soriano siya ang Papa ko at si Cassandra Castelo ang Mama ko sila lang dalawa ang pamilya ko. "Mahal din kita anak, mahal na mahal ko kayo ng Mama mo. Pasensya ka na kay Papa ha' kung kailangan na iwan kita d'yan ng mag-isa. 'Darating ang araw na maiintindihan mo rin ako anak. Kung bakit kailangan na hindi tayo palaging magkasama. Sana intindihin mo na lang si Papa ha'?" Wika nito sa malungkot na tono.

Chapter 30 “Do you want a drink?” tanong ni Adrian “No thanks, I don’t drink” “Good for you! What happen?” “On what?” tanong ni Gladyz “Earlier?Bakit ka umiyak?” “Family Matters.” “Bakit aanong nangyari sa Family no?” “It’s all about Jake,” “Paano nainvolve si Jake sa family problem nyo?” “Gusto kasi nila na magjoin ako sa dinner nila ni Tita Anna at Jake.”

Ginulo n'ya ang buhok ng bata at ngumiti. "I am not your dad, I am your uncle. Kapatid ako ng mama mo at pamilya tayo kaya tayo magkamukha," mahinahong sabi n'ya. "So we are family?" inosenteng tanong nito. "Yes we are buddy," sagot n'ya. "Kaya tayo magkamukha kasi family tayo?" dagdag na tanong pa nito. "Yes buddy! Most of the family ay magkakamukha dahil pareho ang dugo na dumadaloy sa kanilang mga katawan," paliwanag n'ya rito.

seryosong bigkas ko "Ganoon ba? Naku, usaping pamilya at medyo magulo nga. Pero hayaan mo, iho..isasama ko kayo palagi sa aming mga panalangin. Sana magkasundo ang pamilya niyo para sa katahimikan ng lahat." ani naman nito sa akin. Nakangiti naman akong tumango "Maraming salamat po, Mother." buong puso ko ding sagot sabay ngiti

Sabi ko. "Sige, ako na mauna. Again ako si Sophia Neñaria, kung nakabuo na kayo ng conclusion na mayaman ako I will clear that precious minds, hindi po kami mayaman ng pamilya ko. Ang masabi ko lang siguro, ang pamilya ko ay makakain ng tatlong beses sa isang araw, pero at least masaya at healthy. Dalawa kaming magkakapatid." Sabi ni Soph.

Ngumiti siya ng tipid at bumuntong hininga bago magsalita. "Ayaw kitang pangunahan pero bilang magulang mo, gusto kita bigyan ng advice. Anak, sa relasyon talaga walang perpekto. Pero tandaan mo na iba siya sa pamilya niya, at siya ang kasama mo hindi sila. Si Raven ang kabiyak mo at labas na silang pamilya niya about doon. Naiintindihan ko kasi si Raven sa hirap ng pinagdaanan niya na maski siya, hindi niya matanggap na sarili niyang pamilya ang loloko sa kaniya."

Isang innocente na malayo pang humarap sa totoong problema. “Si Kuya Luis at saka ako. Yung akala ko na bumubuo ng pamilya namin. Mama ko, papa ko wala na. saka sinundan na din ni uncle, daddy ni kuya Luis sila Mama at Papa na naglaho sa mundong ito. Tapos dumating si Kuya Sean! Kaya lang medyo malayo talaga siya kay Kuya Luis.” Napangiti ako. Malayong malayo talaga.

Sunod sunod nitong tanong kaya saglit akong napapikit at bumuntong hininga. Muli kong inimulat ang aking mga mata at matamang tumitig sa kanya. "Dengue." Sagot ko at para bang hindi pa ito makapaniwala. "Ano bang nangyayari sa pamilya natin! Puro problema na lang ang dumadating! Makaranas lang tayo ng kaonting ginhawa ay napakalaking problema naman pagkatapos! Una si papa! Sunod naman si Lucy at Lena!" Napahampas ang ito sa lamesa ngunit hinayaan ko lamang dahil ramdam ko ang pag-aalala nito sa kanyang anak.