Fantaisie Novels & Stories

THE END ‿︵‿︵ʚɞ GET ME FREE LADY ʚɞ‿︵‿︵

ขวัญยิหวาถอนหายใจ “น้องคุณน่ะ เป็นเหมือนโรงแรมให้ผีตายโหงพวกนี้มาพัก แต่ก่อนมันหิวโหยมาก แต่พอมาอยู่กับน้องคุณ มีร่างให้มันพัก มีอาหารให้มันกิน มันก็จะอยู่กันจนอ้วนท้วนสมบูรณ์นั่นแหละ จากที่มันเคยกินทุกอย่างให้มันอิ่ม มันก็จะเริ่มอยากกินของสดของคาว เวลากลางคืนมันก็จะแ อบมากินของสดในตู้เย็น ถ้าบ้านคุณมีสัตว์เลี้ยง มันก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย และภาพที่ฉันเห็นจากคุณ น้องสาวของคุณเคลื่อนไหวเร็วมาก ชนิดที่คุณมองตามไม่ทัน ฉันพูดถูกหรือเปล่า”

นิ้วร้ายช่ำชองกลีดกายลงความชุ่มฉ่ำในความนุ่มหยุ่นกลางกายสาวเข้าออกในจังหวะรวดเร็วสลับช้าทำให้คนที่โดนวางยานั้นครางไม่เป็นภาษา “ชู่วววว….ใจเย็นนะลูกแมว คราวหลังห้ามแต่งตัวแบบนี้อีกนะรู้มั้ย”

ำนึกแถมยังยืนนิ่งขณะที่ดาวฤกษ์กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวคล้ายถูกมนต์สะกดไม่มีผิด แต่ราตรีดาวก็รู้ว่าไม่มีมนต์สะกดบทไหนแต่อย่างใดเธอต่างหากที่เป็นฝ่ายยินยอมให้ทุกอย่างเกิดขึ้น อึดใจเดียวบนตัวของเธอก็เหลือเพียงบราเซียสีขาวกับบิกินี่ตัวจิ๋วสีเดียวกัน ดาวฤก� �์มอบจูบให้เธออีกครั้งพร้อมกับลูบไล้ร่างกายกึ่งเปลือยที่เขาเองก็พึ่งจะได้เห็นและได้สัมผัสเป็นครั้งแรกอย่างหลงไหลเช่นกัน

​คือว่าเพื่อนของพี่มีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายแล้วแบบว่า วันหนึ่งเกิดไปมีอะไรกัน แล้วก็มีอะไรกันมาเรื่อยๆ โดยไม่พูดเรื่องสถานะกัน แบบนี้ความสัมพันธ์มันจะเรียกว่าอะไรอะ ​หืม...เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกม นี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกัน

ด้วยสายตาไหวระยับ ​“ขออะไร?” ​“ขอให้คุณซานต้าสุดหล่อ พาฉันไปฟินที ฉันอกหัก ผู้ชายคนนั้นใจร้าย ไปทำผู้หญิงคนอื่นท้อง ฮือๆ ฉันมันไม่สวยใช่ไหมอะ ไร้เสน่ห์ใช่ปะ หรือหวงตัวเกินไปอะ”

่งมองผ้าผืนยาวสีชมพูแปร๋นสี่เส้นผูกทับกันเป็นโบว์บนขาทั้งหน้าหลัง รอยยิ้มแสนภาคภูมิใจของหญิงสาวที่ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก ทึกทักตนว่าเป็นอลิซในวันเดอร์แลนด์! แต่ว่ามันไม่มีแมงมุม ปีศาจภาพลวงตาอย่างเขาจะกลายเป็นกระต่ายยักษ์ได้ด้วยไหมนะ ตอนนี้เธอยังไม่รู้เลยว ่าเขาสนใจเธอบ้างหรือเปล่า

ฉันพยายามควบคุมไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ในน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยเสียงสะอื้น "ที่รัก คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันรอได้ แต่ลูกในท้องฉันรอไม่ได้แล้ว" "ไม่ได้"

ปากอิ่มได้รับอิสรภาพ กายดึงใบหน้าออกแล้วจูงมือคนตัวเล็กให้เดินตาม บันไดขั้นสุดท้ายคล้ายเป็นเครื่องปลดปล่อยจากที่หนึ่งมายังที่หนึ่ง หญิงสาวเริ่มเห็นพรมสีแดงที่ปูเป็นทางเดิน รู้สึกว่าตัวเองเป็นดาราดังในเทศกาลหนังเมืองคานส์ไม่มีผิด เธอเดินตามแรงฉุดรั้งจนถึงห้องกร ะจกที่พอเปิดประตูเข้าไปทำเอาดวงตากลมเบิกโตเท่าไข่ห่าน มารียันกำลังนึกถึงหนังดังเรื่องหนึ่งที่นิยมในหมู่คนบางกลุ่ม Fifty Shades of Grey หนังไตรภาคที่เพิ่งจะฉายในโรงภาพยนตร์ไปไม่นาน และเธอก็เป็นหนึ่งในจำนวนคนที่ซื้อบัตรชมภาพยนตร์เรื่องนั้น