Fantasy Fairy の小説・ストーリー

Sa kalagayan ko ay iba, si Dhirma na isang pious fairy ay may kakayahang magpagaling ng mga sugat, ang bilis ng paggaling ay depende sa natamong pinsala. Si Sheena naman ang rarest fairy. Kaya nyang baguhin ang itsura ng isang ordinaryong bagay at lagyan ito ng ability gaya ng ginawa nya sa bulaklak na nakita lang nya sa Valiant Forest , kaya nya ring bawiin ang mahikang iyon kapag hindi nagamit. Si Timber na taga-pangalaga ng mga gubat sa buong Rimiera, si Yajima ang isang fairy na kayang sumuporta tuwing combat, kaya nyang magtransform sa iba't ibang weapons sambitin lang ng summoner.

Ano kaya ang totoo nitong pangalan? Saglit lang ang itinulog ni Lara. Kailangan niya kasing ipaghanda ng agahan ang mag-iina. Katulong ang tingin ng tatlo sa kanya. Lahat ng mga gawaing bahay ay siya ang gumagawa samantalang ang magkapatid ay buhay prinsesa, pagpapaganda lang ang alam kasama ang reyna nilang ina.

hindi ko mapigilang bulong habang napapatingala sa paligid. Hinigpitan niya ang hawak sa aking kamay at nginitian ako. “Lola wanted this garden to feel like you’re inside a fairytale.” Isang babaeng naka-fairy attire ang sumalubong sa amin, nakasuot siya ng mahahabang pakpak na kumikislap kapag tinatamaan ng ilaw. May hawak siyang maliit na wand na parang gawa sa kahoy at bulaklak. Malambing siyang ngumiti at yumukod ng bahagya.

“Um… Hindi kasi kami pwedeng magkaanak ng Tito Cassian mo. Galit ang fairy godmother ng tito mo kaya isinumpa siya.” “Fairy godmother?” Nalitong ulit ni Raffy. “Are they real? Aren’t they only from fairy tales and—” “Totoong may fairy godmother!” nakangising depensa ni Ember at putol na rin sa sasabihin pa ng batang kausap. “At kaya hindi magkakaroon ng anak ang Tito Cassian mo ay kasi galit sa kaniya ang mga dwarfs na naihian niya.”

Habang nagaganap ang mabigat na interogasyon sa loob, hindi alam ng dalawa na sa labas ng pinto ay may isang taong tahimik na nakikinig sa bawat salita. ​Si Orion, ang tinaguriang Fairy Prince ng banda na kilala ng milyun-milyong fans sa kanyang pagiging pinakamabait, mahinhin, at maalaga, ay nakaramdam ng isang matinding poot sa kanyang dibdib—isang poot na hindi nakatutok kay Spring, kundi sa mga makapangyarihang demonyo na gumagamit sa kahinaan at dusa ng ibang tao para sa sarili nilang interes.

She chuckled a bit even with her tears. "That is what Daddy told me, too... But I know it will happen..." she said. "But I'm not scared... I'm not scared to die. Because when I die, I will beg God. I will beg Him to turn me into a fairy. God is good. Maybe, I can persuade Him." Pareho kaming lumuluha. "Fairies are too small, and we can't see them. But they see us... And I'm fine watching everyone, even though, for them... I do not exist anymore."

The shoe fits to me kaya sa lahat ng babae sa mundo, ako itong nagwagi. Kung baga sa fairy Tale, mala kastilyo itong mansyon. May fountain sa garden, napapalibutan ng makukulay na bulaklak, may malawak na swimming pool at mayroong magarang disenyo ang bahay.

Pakiramdam ko nga ay nangangalawang na ako eh. Sa paglalakad, hindi ko na namalayan na nasa school na pala ako. Doon ay naramdam ko ang tinginan nila sa 'kin. "What?" tanong ko sa aking sarili habang pinagmamasdan ang kanilang nanunuring tingin. They didn't remember anything, right? My Mom's magic worked, right? . . . .Right? "Oh, dear. Look who's here?" panimula ni Witch. Lumabas siya mula sa pagkukumpulan ng mga estudyante. Kasama ang mga alipores niyang natatapalan ng makakapal na make-up.