Fate/strange Fake Episode 2 Novels & Stories

Simula kasi ng lumaki ang pamangkin niya, parating nakakatusok o di kaya pinagsisimulan ng aksidente ang mga laruang hindi niligpit. Nang malapit nang matapos si Hestia, bumwelo na si Sabel. Sisimulan na niyang ratratin gamit ng mala-armalite na bibig ang pamangkin. Mabuti na lang at naka-life vest ngayon si Hestia. “Takot na takot ka yatang mawalan ng bahay. Sabagay, kung ako naman talaga hindi sinipot ng ka-blind date ko, uuwi ako kaagad,” umiismid na sabi ni Sabel.

Pero dahil kakabura lang ng video niya sa internet, ayaw na niyang magkaroon ng bago kung susungitan na naman niya ang dalawang babaeng ‘to. “Can we have a picture with you?” “We’re your fans! Omg!” Magkasunod na sabi nilang dalawa na hindi mapakali na nakatayo sa harap niya. Ilang segundo bago siya nakasagot, she then faked a smile, “Sure.” Sa gilid niya ay bahagyang natawa si Jade kaya agad niya ‘tong binalingan ng masamang tingin. Alam kasi ng kaibigan niya na napipilitan lang ito dahil sa sitwasyon niya ngayon.

sabi ng isang babae habang nag-aayos ng make-up. Napakuyom ang palad ko. Grabe ang kapal ng mukha nila. Habang nagtitiis ako sa maliit na apartment at nagrerebisa ng mga dokumento para lang may makain, gumagawa na naman sila ng kwento para linisin ang pangalan nila at tuluyang nakawin ang kumpanya na pinaghirapan ko. Hindi ako papayag. Kung akala nina Jared at Chloe na tapos na ang laro, nagkakamali sila. Kakasimula pa lang ng totoong laban.

Nakaside view ito sa akin kaya naman ng makita nito ang mantsa sa uniform ni Tyra ay kitang kita ko ang agad na pagdilim ng mata nito. “Ah Vincent, I just accidentally spill my coffee on her uniform.” Nawala na ang ngisi ng babae at ramdam ko ang takot nito lalo na ng makarinig ng pagbukas pa ng pintuan at ang paglabas ng kapatid ni Vincent na si Synesthea, agad itong yumuko sa takot. “It’s okay, Vincent. It’s an accident and she also got stain.” Napatingin si Vincent sa babae at kapiraso na natapon na coffee dito.

That Rosey Buenaflor didn’t really died by just a simple sudden shock, but was actually killed. And I could be the next person. If I make any mistakes, I could die by the hands of that man. I need to avoid him as much as I can. “What are you doing?” Nabitawan ko ang hawak kong kutsilyo. The dark alley of the kitchen made it seems like I was in a horror movie as I turned to face the person who arrived. Ganoon na lang ang pagtahip ng dibdib ko pagkatapos bumungad sa akin ang puting-puti na mukha nito. Isama pa ang puting suot nito.

"Better." Bahagyang naiiling na umayos siya ng higa sa ibabaw ng binata, ihinilig niya ang ulo sa matitipuno nitong dibdib habang ang daliri niya ay humahaplos sa katawan nito. "What now?' She asked. Humaplos ang kamay nito sa likod niya. "Tayo na." "Hmm..." She hummed. "Tapos?" Napatigil si Achilles sa paghaplos sa likod niya. "We really can't tell what happens next. Ano ba ang gusto mong mangyari sa'ting dalawa? "

I can't just suddenly tell her that I got married to a stranger I met on the side of the hotel (where my wedding with Dave was supposed to be held). The truth is, I'm still confused about everything; my brain can't process it yet. I'm going crazy choosing to marry a stranger I met on the side of the road, but it seems like my life got better even though he's a stranger I only met for a short time. I shook my head and started applying foundation to my face and a little lipstick so I wouldn't look haggard.

kunot noong tanong ni Lucas sa sekretarya na hingal na hingal habang humahakbang palapit sa kanya. Huminga muna ito ng malalim bago sumagot. She's been faking it, mukhang pawisan at pagod para maantig ang puso ni Lucas. Ang totoo binasa niya lang ng tubig ang buong mukha at iilang parte ng nakalugay niyang buhok para mag mukha itong pawis.

Ricaforte and I are only pretending to be really in love and perfectly married. “Well... it all happened so fast, but I must say that everything is worth it. After my parents died...” Napatigil ako saglit at lumunok bago nagpatuloy, “This is probably the first time I’ve ever felt real happiness again...” sabi ko na lang. Marahan siyang ngumiti at tumango. “I’m delighted you’re finally happy again, Jade. You deserve it,” aniya at niyakap ako ulit.

Lalo na pag sobrang abnormal ng lalaking 'to. Katulad na lang ngayon. Kakapasok ko pa lang sa sala nang makarinig ako ng mga ungol. Imposible namang totoong tao na gumagawa ng milagro sa sala. Kasi nag-e-echo ang boses, parang galing sa speaker o sa TV. Nakataas naman ang kilay ko habang tinitignan siyang akala mo hari na nakaupo sa sofa, habang blangko ang expression na nakatitig sa TV na p**n ang pinapanood.