Fated Novels & Stories

That woman's blood can satisfy Tyron's craving from it. At iyon ang bagay na bumabagabag sa lalaki. Parang tangang napangiti ako ng malawak habang inaalala ang impormasyong natuklasan ko just by my self. Ah, I'm so genius! In human world, there is this word that every human believing in. That is our fate! Kung ano ang nakatakdang mangyari, iyon ang mangyayari. Even if you changed it, but when the right time comes, mangyayari pa rin ang nakatakda para sa'yo.

Napangiti ako doon at mas lalong humigpit ang yakap ko sa mag-ama ko. Maraming bagay talaga ang minsan hindi mo inaasahang darating at mangyayari sa buhay mo. Minsan masaya, minsan din ay masakit. Akala ko itinadhana lang kami ni Kian na magkakilala at hindi talaga itinadhana huli, pero sa paglipas ng panahon, pilit parin kaming pinaglalapit ng panahon at tapusin ang nasimulan namin noon. Ngayon ay masaya na kami at kontentong nasa tabi namin ang isa't isa. The End!

Halata nga ang pangamba sa tono nito. Kaya naman hinawakan niya ang isang kamay nito. “H’wag kang mag-isip ng negatibo. Alam mo ba ang tinatawag ng iba na string of fate? Ang sabi nila ay naatali ito sa daliri natin. Pero sa akin, tayo mismo ang pipili ng taong mamahalin natin. Kaya tayo rin ang bahalang magtali ng string na ‘yun sa ating daliri. Kung pipiliin mong putulin iyon ay ikaw din ang may karapatan na gawin iyon.”

Tama ang sinabi ni Fellin, hindi pwedeng lagi na lang akong nagtatago dahil kailanman ay hindi ko matatakasan ang realidad. Out fate is already decided simula pa lang nang maisilang kami. Hindi kami ang magdedesisyon sa gusto naming gawin dahil ito ang mundo namin. No matter how hard we try to escape our reality, babalik at babalik pa rin kami sa realidad, and no one can change that fact.

Hindi lang nila pinapakita ang emosyon nila sa ibang tao. Hindi rin ako aabot sa punto na magiging kabit ako. Inaalala ko pa rin yung damdamin nung nobya nila syempre. Masyado kasi akong mabait at inosente, kasalungat talaga ang ugali namin Sophia. I will never be a mistress. I swear.

Fate Ang kapalaran ay parang isang ilog na bumabaybay sa gitna ng kabundukan at sa bawat liko, may mga hadlang at agos na susubok sa iyong lakas. Minsan, aakalain mong hindi ka na makakausad dahil sa mga batong humaharang sa iyong landas, ngunit ang tubig ay hindi natitinag at patuloy itong dumadaloy, humuhubog sa bawat batong kanyang nadadaanan, hanggang sa ito'y maging makinis. Ganyan din ang buhay at ang bawat pagsubok ay humuhubog sa iyong pagkatao. At kung magpapatuloy ka, darating ka rin sa dagat ng iyong mga pangarap, kung saan ang kalayaan at kapayapaan ay naghihintay.

Dahan-dahan niyang binuksan ang tupi, ang kaniyang mahahabang daliri ay nanginginig habang binabasa ang sarili niyang mga salita sa ilalim ng dilim: “...I am thirty-six now. I have designed landmarks, museums, and high-rises. But my greatest architectural execution will always be the wall I built to keep you safe from me. Protect your designs, my brilliant girl. Build your world, even if I can never be a part of its parameters...”

Bahagya s'yang sumuka ng dugo at muling nawalan ng malay. "ANONG GINAWA N'YO? SINABI KO SA INYO NA PAHIRAPAN S'YA AT HINDI PATAYIN AGAD, MGA BOB-!" "Pasensiya na boss. Hindi na mauulit." Saad ng pumalo ng b****a kay Fate. "Hindi na talaga mauulit dahil wala ng next time." Kahit madilim sa loob ay kitang-kita ang takot ng dalawa sa maaaring gawin nito sa kanila.

Pinanlakihan ako ng mata sa narinig at naramdaman ko ang napakalakas na pagtibok ng aking puso sa bawat salita na kan’yang binitiwan. “And for your question…yes, Via… I find myself drawn to you like a moth to a flame.”

matigas na wika ng matanda. Nanghihinayang man ang matanda dahil, mukhang papalpak ang plano niya para sa apo niyang si Lucas, ay wala naman siyang kontrol sa pangyayari. Napabuntong hininga na lang siya, sa kawalan ng pag-asa. Mamatay na lang yata siya, ay wala pa ring balak mag-asawa ng apo niya.