Feeling Lonely Quotes Novels & Stories

Pero ngayong Linggo, ang araw na sana ay para sa pahinga at bonding namin, mas ramdam ko ang bigat ng pagiging lonely. Overtime daw siya palagi. ‘Yan ang palusot niya. Na para bang hindi ko naiintindihan ang hirap ng trabaho niya. Na para bang hindi ko rin naranasan ang bumangon ng maaga, magpuyat sa order ng customer at puwersahin ang sarili mag-smile habang pagod na pagod na ang katawan.

Parehong hinahabol nila ang paghinga at nakatingala lang sa langit na may kanya-kanyang iniisip. Maya-maya ay yumakap ito sa kanya saka bumulong. "Thanks for staying with me tonight. I'm tired of calling myself Mr. Lonely." Agad na napatingin siya rito. "Ikaw si Mr. Lonely?" Hindi makapaniwalang tanong niya. Tumawa lang ito saka siya hinalikan uli sa mga labi. Pagkatapos ay umungol ito at inilayo ang bibig sa kanya.

Hindi niya iyon naisip bago ang araw na iyon. Ang mga salita ni Gary ay nagngangalit sa nagtatagal na sama ng loob na namumuo sa kanyang patay na puso. "Kahit kailan hindi ako ganito ka- lonely. "Paano ako nahulog hanggang ngayon? "Kailangan ko bang sayangin ang buhay ko sa walang kwentang buhay?" naisip niya. Hindi niya ito matanggap.

he said in a serious tone. In this very moment, I'm starting to like him for real. Not because his cute and pa hard to get but because he's also sad, alone and lonely. We can be the two lonely people in the world. Two lonely people who found love with each other and will find happiness together in this chaotic world. "Ayon na nga, eh. There's a weird pleasure in loving someone who doesn't love you back!" Ilang beses niya na akong gusto pauwiin at kailangan ko na rin umalis dahil panigurado akong yari na ako kay papa, but just like Lycka...I can't leave him alone knowing he's not okay.

Lalo mo akong nasasaktan. Ansakit. Sa sobrang sakit naninikip dibdib ko, to the point na kulang nalang mawalan ako ng hangin sa katawan. Habang umiiyak ako nasa gilid lang sya, hindi gumagalaw. "So if you're lonely" kanta nya kaya napa tingin ako sakanya. "Darling you're glowing, If you're lonely come be lonely with me" pag patuloy nya sa kanta habang pinupunasan ko luha ko.

Walang ng inang makakasama o makakausap kahit kailan. Tulad din no'n ang nararamdaman ko ngayon. Magmula sa araw na ito ay wala na akong makikitang Uncle Alejandro na nakaupo sa swivel chair niya sa loob ng opisina. Wala nang magbibigay ng payo sa'kin at pagsasabihan ako sa tuwing may ginagawang mali. All of those things disappeared like flames in the air. Now I understand. Being lonely is difficult and very painful.

Humarang ako sa pinto at tinitigan siyang mabuti. "I want to be alone. I need to run by myself, Antonella. I just need some air." I sighed, feeling my shoulders drop. "Okay…" Umatras na siya at sa hinayaan na ako. "Maliwanag naman." Tingala ko sa langit. "Bilog ang buwan at saka sa kanto lang ako. Maraming tao roon…" Tumango ulit siya at saka ngumiti na. I turn around, start walking, and breathe in. The air isn't cold nor warm—it's just perfect. The night is filled with moon lovers. I feel lonely and I miss something again.

Their allegation or the fact that they didn't know me at all. Sobrang sakit. Gusto ko nalang hilingin na natuloy ang sampal ni Claia kaysa danasin ang pakiramdam na ito. I feel so lonely. I feel like I don't have someone behind my back.

Kahit pa sa kailaliman ng puso ko ay may takot at pangamba. I was feeling lonely. Kahit ang minsang pagkain ko ng snacks sa kwarto ay umiiyak na ako. Iniisip na sana nandito man lang si Primo para samahan akong kumain o bigyan man lang ng atensyon ang dinadala ko.

Minsan, may mga pause na parang nag-iisip. "Does it ever get lonely?" tanong ko out of nowhere. "Being the guy everyone wants something from?" Tumigil siya, tumingin sa langit, at napakipot ang kanyang mga labi. "Yes," sagot niya. "But loneliness is expensive in my world. It has price tags and expectations. So I keep busy." "Then why keep me?" sabi ko, diretso. "Why waste time if you're lonely?"