Filipino Folklore Creatures Novels & Stories

I can take care of myself. I bit the tip of my ballpen as I listed down the different mythical creatures I saw in the book I was reading. Dragons Unicorn Phoenix Werewolves Vampires Angels Demons "Demons..." I muttered as I traced the picture of a demon in the book using my fingertip. Tumingin ako sa harap, nag-iisip nang malalim. Inayos ko ang pagkakalagay ng specs ko kahit hindi naman iyon nakababa.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

Why is no one willing to help him? Tumakbo na rin ito at sumabay sa mga taong nagsisitakbuhan. Tumingin naman ako kay Stalwart. Tatlo ang sumalubong sa kanya. I clenched my chest in terror, but his right hand unleashed an overwhelming light force which made the three in black splashed out. Natanggal ang mga suot nito, namilog ang aking mata dahil ang papangit ng itsura ng mga ito, parang witches sa mga movies na napapanood ko. Is this what the man before mentioned? They are called brujo and bruja?! May susugod na sanang isa kay Stalwart pero mabilis niya itong inilagan at sinipa nang napakalakas. Tumilapon ito ng ilang metro.

Kulay nga hindi paputiin tapos pagtitiwalaan niya? Sabagay, kahit tarantado ang hayop na yon ay hindi naman yon sinungaling. Kahit wala agad nakukuhang kapalit yon pero nagsasabi pa rin yon ng totoo. Yon nga lang naniningil talaga at pag hindi ka nagbayad, kusa nang nagnanakaw sa mga ari-arian mo nang hindi mo namamalayan. "Kay Penelope ko na lang sasabihin." Good idea yang naisip niya, pero mas good ang idea ko.

Hindi ko alam kung hanggang kailan ko matatagal ang pagkauhaw ko na ito at kung paano ko papatirin, ngunit kapag mas lalo pa itong tumagal ay baka imbes na ako’y gumaling ay mas magkasakit pa. Hindi ko alam kung saan ako maghahanap at manghuhuli ng mga usa o ng mga baboy-damo rito sa kanilang lugar dahil iyon lang naman ang mga hayop na aming pinapatay at iniinom ang dugo. Itinanong ko kina Mira at Aling Mirna kung may gubat ba rito at mga gano’ng hayop, ngunit wala raw. Mayroon mang malapit na kakahuyan ay mga ibon lang naman ang nakatira at ibang ligaw na hayop. Delikado rin kapag sinubukan kong maghanap dahil maaaring makita ako ng mga mortal.

she said proudly. Mas lalong kumunot ang noo ni Kuya Lucky dahil sa pinagsasabi ng kapatid. “Where did you get that idea, Hope Catherine?” masungit na tanong niya. “I heard it sa classmates ko. They're talking about aswang, white lady, and tikbalong. Scary daw 'yon I think.” He winced at her. “It's not tikbalong. TIKBALANG.” Umirap lang ito sa hangin. “Same sound though.”

Judging by the mother's doe eyes, her long, light brown ears at the top of her head and a thick tail wagging furiously at her back, Raj concluded that they are Fulgurs; one of the two classifications of creatures living in Terabestia. He rises from the waters and when the mother sees him, she is quick to ask for help. "Pakiusap po, tulungan ninyo ako… ayos pa lang siya kanina habang kumakain kami pero bigla na lang bumagsak ang katawan niya pagkatapos. Uminom naman siya ng gamot pero—"

"It's proven now. There are cute monsters and some of them are friendly. Mystic creatures like mermaids and nymphs and even dragons. Alichinos could be a little rough but they're manageable. Except for Mantas, they're total wackos. But they don't eat humans without reasons and..." Hindi ko na pinansin ang bata. Hinayaan ko na lang siyang magmonologue at mag-imagine ng mga imaginary friends niya. Medyo kumikirot na naman kasi ang ulo ko kaya bumaling na lang ako sa kabilang kama at pinikit ang mga mata ko. Tapos ay nagbilang ako ng mga tupa, umaasang sa ika-isanglibong tupa ay magiging okay na ang lahat.

DAHIL maaga silang bumaba ng Baguio, bago ang pananghalian ay narating na nila ang San Ricardo. Isang probinsya sa Norte kung saan nakalibing ang mga labi ni Ara. Pero bago iyon ay minabuti muna nilang dalawa ni Jason ang dumaan sa isang flowershop kung saan sila bumili ng bulaklak at isang maganda at espesyal na kulay puting kandila.