Novel & Cerita Filipino Monsters

biglang sulpot ni aling flor "CALCIFER! CAL.CI.FER! walang master master ano ka pokemon? atsaka wag mo na buksan yang tv.. tinititigan ko yung repleksyon ko staring contest kami" "Ah ganon ba pero hindi mo ba narinig ang balita ngayong araw?" "Bakit? end of the world na ba? simula na ba ng armagedon?" "Nabasa ko sa pesbuk na lockdown ngayon ang luzon dahil nga sa kumakalat na veerus na yon kaya ikaw master calcifer wag ka muna lumabas ng bahay baka magkasakit ka"

Nasa likod naman niya ang ina nito. Napaikot ng mga mata si Zephorah. ‘Here we go again.’ usal nito sa isip. “Tito…” bungad ng bata. “Hingi po ako ng tawad kay tita Zephorah sa ginawa ko. Natakot lang po talaga ako kasi sabi niya may monsters daw sa bahay ni lola. Tyaka sabi po niya kukuhain ang mommy ko ng monsters.” Dahilan ng bata.

Kilala n'ya ito at halos kilala din ito ng lahat ng nasa serbisyo. "Congratulations FBI Deputy Director Attorney Montero and to your wife Lieutenant Montero, the whole country salutes you two dahil sa katapangan n'yo sa pagpugsa sa isa sa pinakamalaking sindikato hindi lamang dito sa Pilipinas ngunit sa ibang bansa rin. You two are our hero," nakangiting bati nito sa kanila ni Creed at sumaludo pa kasama ang iba pang naroon ngunit wala sa mga ito ang atensyon n'ya kundi sa itinawag nito kay Creed.

hindi pa rin nagbabago ang tono ni Celeste at iyon ang muling nagpangiti kay Salvador. “Yeah? Ano naman iyon at bakit hindi mo pa sabihin?” tanong-sagot niya. Parang nakikita niya si Celeste na nakangiti nang mga sandaling iyon. Kaya hindi na siya nasorpresa sa kasiyahang kalakip ng tinig nito nang muling magsalita para sagutin ang tanong niya. "Grandpa! I’m coming back to the Philippines!" she exclaimed, her joy radiating even through the distance.

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Kumain ka niyan! Nilapag sa harapan namin ang kanin. “What is this Monina?” taas niya ng nakatuhog na ulo nga ng manok. “Chicken head. Masarap yan. Mag-ala Zombie ka lang naman. Eat the brain.” “Nakakadiri ka Monina.” “Sabi kong bawal nga ang kaartehan. Allergic ang mga maarte dito. Bakit sumama ka pa?” “And this? Anong kakainin dito?”

Mabuti na lang at medyo malaki ang kinuha na tent ni Bryan. “Guy’s monster are not real,” Tumingin ako kay Bryan at ngumiti sa kanya. “But in the movie Dad, I see monster,” Sagot naman ni Lilia. Hay naku ang laki na nito pero naniniwala pa rin sa monster, kung sa bagay totoo naman ang monster at nakikita ko na ito, alam ko rin kung nasaan ang bahay niya. napangiti naman ako sa aking naiisip habang napakagat sa aking labi. Kaso nga lang hindi ko pwede makita ang monster na ‘yon dahil nandito ang mga anak namin, kaya dyan na lang muna siya sa loob ng pajama ng asawa ko.

Angeles Hernandez. “It’s impossible,” bulalas ng Pilipinang doktor na si Emmanuelle Chen, ang head ng Infectious Disease Department ng pinakasikat na government hospital ng Pilipinas. “I don’t think Filipinos have the capacity to create a man-made virus. We are a third world country. And besides, what for? Saan naman namin gagamitin iyan?” “That’s what we are trying to find out,” sambot ni Rigor habang hindi inaalis ang mga mata sa magandang doktora. Nakarehistro sa mga mata ng lalaki ang paghanga sa babae.

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Hindi pa nga nasosolve ang case ni auntie tapos mayron nanaman Magulo na talaga ang mundo kahit sa loob ka ng bahay mo or sa labas hahabulin ka ng masasama... Natatakot ako para sa mga magulang ko at kapatid kaya lagi kong sinasabihin si chilsie na huwag labas ng labas lalo na pag alanganing oras dahil subrang dilikado ngayon. Anyway im brix sandoval ralfh friend 22 and handsome ofcourse haha..