Filipino Tagalog Novels & Stories

Si Martha naman ang naglahad, mabilis naman iyong tinanggap ng lalaki at muling bumaling sa kaniya. “You look like someone I knew.” Saad nito. Hilaw na ngiti ang gumuhit sa kaniyang labi. Hindi niya pa kailanman nakita si Mr. Garcia. Hindi pamilyar ang mukha nito. Hindi niya maalala. “Do you know how to speak Tagalog? Are you a Filipino?” Maagap nitong tanong. Tumango siya. “Ah, oo, Mr. Garcia. Marunong po akong magtagalog.”

Wala na rin si Philip kaya hindi niya na magagawa ang gusto niyang mangyari dito. Kung sana nga lang pwede kong sabihin sa kaniya ang nangyari sa binata. TO BE CONTINUED xxxxx in Pacita's letter indicates scratched words in case magtaka kayo. :)

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Isang back-to back na lang at panalo na kami. “Entrance!” “In!” they said. I smiled as I hopped while passing the first line. The tagger was so cute with his small arms trying to catch my teammates. When I was on the second line, I bait myself so my teammates can pass the tagger. Kunyare ay tatawid ako kaya naman lumipat sa harap ko ‘yung taya. I watched as my teammates pass the line. Nang nakalusot na silang lahat ay saka ako mabilis na tumakbo patungong dulo at agad na tumawid.

kumento ni Nile na nilingon si Agnes na nakakatitig sa kaniya. "What?" "Ma-marunong kang magtagalog?" tanong ni Agnes na ikinalapit at ikinaupo ni Nile sa kama. "I am, my mom is a filipina so I know how to speak Tagalog, i'm just not fond of speaking it." sagot ni Nile na ikinatitig niya kay Agnes ng maalala niya ang pag-uusap nila ni Marko kanina lang. "Oh? Bakit ganiyan ka makatingin sa akin?" punang tanong ni Agnes dahil sa pagtitig ni Nile sa kaniya.

paliwanag nito. Kriesha was surprised to hear na marunong palang mag tagalog ang lalakeng kausap niya kani-kanina lang. "Marunong kang mag tagalog?" Nilingon ni Chance si Kriesha at matamis itong nginitian. "Yep! I'm half Filipino and currently residing in the Philippines. Sorry, did I surprise you?" Napatango-tango si Kriesha saka bahagyang napa-arko ng kaniyang kilay. "Kaunti. Hindi kasi halata na kalahating pinoy ka." wika niya at nagkibit-balikat.

Hindi. “Sandali.” Paalis na sana siya nang sumenyas ako gamit ang hintuturo. Lumapit si Miana sa akin. “May ipagagawa nga pala ako sa ‘yo mamaya.” Nag-angat siya ng tingin pero kaagad ding ibinaba. Para bang natatakot na tingnan ako sa mga mata. “Ano ‘yon?”