Filipino Tagalog Novels & Stories

Lumapit sa akin si Lola Lou at hinawakan niya ang magkabilaang kamay ko at ngumiti. "Magaling kang pumili ng lalaki . . ." Tumawa si Grandfather sa gilid ko. "Pilipinong-Pilipino. Simple lang pero malakas ang dating. Maganda rin ang dalang pangalan: tunog pang-hari." "Ang init po ng kamay mo!" sigaw ko. Binitiwan na ni Lola Lou ang kamay ko. "Okay na. Nakita ko na," nakangiting sabi niya.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Talagang papanoorin mo sila habang naghahalikan? Dahil tapos na naman akong maghugas ay pumasok na ako sa kwarto ko na sakto namang pagtawag ni inay cellphone ko. "Hello inay" bati ko. "Kamusta ka dyan anak? Kailan ka dadalaw dito sa bahay? Miss na miss ka na namin" biglang tumulo ang luha ko sa sinabi niya. Miss na miss ko na rin sila.

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.

“Gandang hapon, Sir. Ano po ang order n’yo?” Blonde pero nagtatagalog. Tsk! Kung sabagay, s’ya nga ay Italian pero nananagalog din. Worse, sa New York s’ya lumaki. But it helps having a Filipina mother— sa bahay ay pwede silang magsalita ng Tagalog kapag kausap ito. Maui ang nakasulat sa nametag ng babae. “May halo-halo kayo?” Tumango ang babae. “Lahat ng sangkap, Sir?”

"Paano ka pala natutong manangalog?" "Tinuturuan ako ni dad at mom. Isa rin 'yon sa dahilan kung ba't nandito ako. Gusto ko kasing magsulat ng storya sa wikang Filipino. Ang gaganda kasi ng language n'yo, e." Narinig ko 'yung accent niya nang magsalita siya ng English word. Habang kumakain ay pinag-usapan lang namin ang kung anu-anong bagay. Nang matapos ay naghugas kami ng pinggan. Siya daw ang tagasabon, ako ang tagabanlaw.