Filipino Tagalog Novels & Stories

May lambing na sabi nito. I sighed. "Fine. Why did you call?" Tinignan ko ang asawang kong seryosong nakatingin at nakikinig sa usapan namin ni Alex. He wanted to put it on the loudspeaker but I refused. " I already told you." Sabi nito. "Alex." May banta sa tono ko. I heard him chuckled. "Fine fine. I'm here in the Philippines. And I'm just wondering if you are free today? Just want to hangout and catch up with my best friend after you rejected me." May tampo sa boses nito.

Nagkatitigan silang lahat. “Away lang ’to. Huwag mo kaming ma-English-English dahil nasa Pilipinas tayo,” saad nito na ikinatawa ko. Pero may punto naman siya—dapat Tagalog dahil nasa Pilipinas kuno kami. Sorry naman sa kanya kung gumagamit ako ng salitang hindi naman sa ’tin. “Ay sorry, manang ah. Hindi ko rin naman alam na hindi kayo nakakaintindi ng simpleng Tagalog lang,” mayabang kong saad.

Hindi dahil sa papuri ni Mathias at sa iba pang sinabi kung hindi dahil sa pagta-Tagalog nito. “Fi—Filipino ka?” tanong ni Zylah. Namamangha dahil walang makikita sa itsura ni Mathias ang pagiging Pinoy. “Partly. My mother is quarter-Filipino, ang mother niya ay purong Spanish at ang father niya ay kalahating Pinoy. Ang father ko naman ay Russian-Filipino. Sa Pilipinas kami lumaki halos na magkakapatid kaya magaling ako mag-Tagalog. Halos kasi kadalasan nasa Russia at Spain din kami.”

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.

Mabuti nalang ang malakas siya’t nagawa niya itong hilahin pataas. “T-thank you! Akala ko mamamatvy na ako!” hingal na sabi ng lalaki habang nakahiga ngayon sa lupa at nakapikit. Napatingin naman si Zoey dito dahil nagtagalog ang lalaki. Ang akala niya’y sila lang ni Georgia ang nagtatagalog sa lugar na iyon lalo na’t puro Spanish ang tauhan ni Phil. “You know how to speak tagalog?” tanong niya dito dahilan para dumilat ang lalaki.

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

biro niya sa akin. "Sexy ka rin naman," puri ko sa kanya. Kung naiiba lang ang sitwasyon namin noong nagkakilala, kung nasa industriya pa ako ngayon, malamang ay na-recommend ko na siya kay Mother. Maganda ang tindig ng batang ito, matangkad at may magandang mukha, pilipinang-pilipina dahil likas na morena. "Ate, paano kung may manligaw sa iyo? Sasagutin mo ba?" tanong niya na nagpatigil sa akin.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'