Novelas y relatos de First Filipino Hero

"That's sweet, Pier. At least alam ko na pinag-isipan mo talaga ang mga pangalan ng mga anak natin." "Even after 8 years, I still couldn't believe that I'm married to the heiress of Costales. Pinaglaban ko yata ang kalayaan ng Pilipinas noong nakaraang buhay ko. Kabilang siguro ako sa grupo nila Andres Bonifacio," nakatawa nitong pahayag. "Kapag may tiyaga may nilaga." "Hindi, kapag may tiyaga may mapipitas na matamis na mangga."

Sa ruta nila ay nakuha ko kung saan sila paparoon. "Mali ka ng niloko, Finn. I'm a Filipina, may dugo ni Gregoria Silang at Andres Bonifacio," usal ko sa hangin habang nagtatagis ang panga sa galit sa kaniya. Napahigpit ang hawak ko sa manibela at diniinan ang accelerate. Halos paliparin ko na ang sasakyan, ngunit dahil wala akong lisensiya, binagalan ko ulit nang nasa lugar na ko kung saan may speed meter na nasa gilid lang ng kalsada mismo.

"Teka Jia ha, sa pagkakaalam ko si Andres Bonifacio ay taken na. Asawa siya ni Gregoria De Jesus. At may parusa noong unang panahon para sa mga kabit." "G*ga!" alam ni Jia ang pinupunto ng kaibigan. Pero mali bang naisin niyang iligtas sa kapahamakan ang bayaning dapat sanay naging Unang Pangulo ng Republika ng Pilipinas? Ayon sa nabasa niya, ang Ama na Katipunan ang nagtatag at nagpalakas ng kilusan. "Akala ko pa naman, kay Macario ka interesado-sa Supremo pala." tudyo ni Jeyzel.

ap niya na maging isang guardia civil ako na kagaya niya. Ngunit sa kasamaang-palad....hindi ko na matutupad iyon," dagdag tugon ng lalaking pasyente na may nalulungkot na tinig. "Naging maingat naman tayo kahit papaano ukol sa bagay na iyan, Ninoy," ani Fernando Valenzuela, ang Puno ng Tatag Bato na pumahinahon sa lahat. "Dalawang kawani ng La Indio Independencia lamang ang nakakaalam sa mga lihim at kinaroroonan ng ating kuta. Kahit hindi ko kilala ang babaeng tinatadyakan, yaon na lamang ang pagkaawa ko sa kanya. Ganoon rin ang pagkagalit ng loob ko sa donyang may makapal na kolerete sa mukha na tila isang kapwang PIlipinong nagmamaganda bilang isang dayuhan. Sila ay sina Sarhento Fernan

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

nakapamewang pang sambit ni Dona, pinanlakihan pa ng mata si Ara. “Oh ngayon?” “Ay girl, si Jiro lang naman ang isa sa pinaka mayaman dito sa Pilipinas. Nabibilang din ang pangalan niya sa most Batchelor Billionaire sa mundo. Kapag inakit mo yan ay solve na ang problema mo, mapapagamot mo na ang tatay mo, sucure pa ang future ng anak mo,”

Ang ina raw kasi ni Helios ay isang Arab at ang ama ay Filipino. Kaya pala ganun kagwapo ang may-ari ng barko dahil maganda siguro ang ina at gwapo naman si Don Feliciano. Binuksan ng stewardess ang pinto. “Thank you, sir,” aniya saka pumasok na siya sa loob. Matagal din ang isang buwan, napag-isip isip niya pero kailangan niyang pagtiisan.

"No, I got hurt dahil sa sinumpaan kong tungkulin and also to bring honor to our family, okay." "You sure?" "Yeah." Sagot niya saka napaupo sa harapan ng piano. Habang pinagmamasdan niya ito hindi niya mapigilang balikan ang mga panahong iyon. Kung saan, kailan at paano niya unang nakilala si Primo. Five years ago, nang magtagpo ang landas nila ni Primo Thompson sa parte ng Mindanao. Isa siyang volunteer doctor no'n sa battlefield, habang si Primo ay isa namang Un peacekeeper soldier.

Imee sa matanda na nasa Manila siya at doon na mamamalagi. Isang beteranong sundalo si General De Jucos, isa ito sa nagawaran noon ng five-star dahil sa sakripisyong ibinigay nito noong World War II. Ngayon ay nasa walangpu’t taong gulang na ito at ‘di hamak na malakas pa rin.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.