Five Hundred Novels & Stories

nakangisi kong sagot. "One hundred, " tawad naman niya na kinanganga ko. Mukhang ito na ang hinihintay ko. "One hundred eighty," nakanguso kong sambit. "One hundred five," hirit naman niya. "Virgin pa ako..." Nagtaas siya ng kilay saka ako pinasadahan ng tingin. "One hundred fifty," aniya. Napanganga na naman ako. "Papasukan na ng langaw ang bunganga mo. Sasama ka ba o hindi? You're wasting my time."

Pakiramdam ko ay pagpapawisan na ako sa inis kahit na ba sobrang lamig dito sa loob ng bangko. "I'm sorry ma'am pero yun lang po talaga ang amount na pumasok." Nakangiwi ng sabi ng teller. Marahas kaming bumuntong hininga ni mommy sa inis. "Anak ng, ano naman ang mararating ng five hundred thousand? Kulang na kulang yan sa amin ng anak ko." Pagbubunganga ni mommy. Pinagtinginan naman kami ng mga taong naroon pero wala kaming pakialam. Pinagiirapan ko lang ang mga ito.

"Honey, ano ka ba? Kung pera lang, huwag mong intindihin at dahil ang pera ko ay pera mo na rin. Isa pa, huwag kang mahihiya sa akin kapag kailangan mo ng pera. Sige, ganito na lang, Ikaw na ang maghawak ng isang bank account ko. 59 million ang laman no'n, doon ka kumuha ng pang gamot ng mommy mo. Ayos ba yon?" 59 million is a large amount of money. Sapat ba yon para magpagamot ako. Iyon nga lang, nasa 200 million pa ang halaga ng mga utang namin. but 59 million is good enough i think para mapahaba pa ang buhay ko.

Medyo makapal yung envelope. Binuksan ko ng konti. At napahinto ako. Limang libo. Five thousand. Cash. Napatingin ako sa kanya agad. "Ha?" bigla kong nasabi, hindi ko napigilan. Tumawa siya. "Is that too little?" Mas lalo akong natigilan. "Po?!" Mas lumakas yung tawa niya ngayon. "You're funny," sabi niya, umiiling-iling pa.

Ipinakita niya ang limang daliri ng kamay. Ngumiti si Joseph. “Fifty thousand? Ayos din. Maganda na ‘yan para sa dalawang linggo.” “Hindi po, Dad. Five hundred thousand.” Tama ang narinig nila—kalahating milyon. Sandaling natahimik ang lahat. Napahinto pa sila sa paggalaw ng mga chopsticks. Lalo na si Mario, agad siyang napatanong, parang hindi makapaniwala, “Ha? Bro-in-law, sabi mo five hundred thousand?! Sa dalawang linggo lang?!”

Dinampot niya ang isang natumbang upuan mula sa lapag, pagkatapos ay umupo at hinarangan ang daan ni Frank. Sumimangot si Frank, pero ayaw niya ng dagdag pang problema kaya nagtanong siya, “Magkano ba ang gusto mo?” “Ganito.” Tinaas ni Blackfive ang mga daliri niya at kinaway ito. “Limandaang libo?” Lumapit si Helen nang nakakunot ang noo. “Hindi ba parang sobra naman yan?” “Oh…?”

"So, magkano lahat ng ito? Magkano bayad mo?" "505,025 pesos," she answered without batting an eye. Five hundred thousand what!?

Tumigil ang kotse sa tapat ng apartment ko. "Thank you sa pagsundo at paghatid." Binuksan ko ang pinto at bumaba. "Wait, Fem. Naipadala ko na pala ang pera sa account mo." "Thank you. Can I ask how much?" "Fifty million." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Vida. Muntik pa akong mawalan ng balanse sa nalaman. "Fifty million!?? Fifty million for just a week of fucking? Hindi naman siya sobrang yabang, ano? He really loves to throw his money away."

“Wala po talaga akong alam, Ma'am.” “Fifty thousand,” muling pagbabakasakali ko. Nanlaki ang mga mata niya na para bang napaisip. “Uhm… ano po kasi…” Tumango ako, mukhang may sasabihin na siya. Tinuon ko ang buo kong atensyon sa kanya.

"Oo, 500 para sa isang gabi!" Napakunot ang oo ni Jennifer nang marinig ito, at iniabot ang kamay upang hilahin ang pinakamalapit na kaklase: "Sigurado ba kayong Huangchao ang nagre-recruit dito? 500 para sa isang gabi, hindi ba't 5,000?"